Delicious facebook RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 30490
تعداد مشاهدات : 799

عوامل حفظ از گرفتاريها و سختيها هفت آیه برای حفظ از گرفتاریها و حوادث

عوامل حفظ از گرفتاريها و سختيها هفت آیه برای حفظ از گرفتاریها و حوادث

عوامل حفظ از گرفتاريها و سختيها
هفت آیه برای حفظ از گرفتاریها و حوادث

 بسم الله  الرحمن الرحیم

کلام و حدیث گهر بار امام امیر المومنین  علیه السلام

عوامل حفظ از گرفتاريها و سختيها  

هفت آیه برای حفظ از گرفتاریها و حوادث

علی علیه السلام فرمود کسی که این آیات را  هر روز صبح بخواند خداوند او را از هر بدی حفظ می کند ( به شرطی که به این آیات اعتقاد داشته باشد و بر مضامین بلند آن محکم باشد)

 

و پس از خواندن هفت آیه سه  جمله ی زیر را بخوانید :

        1)    وَ أَمْتَنِعُ بِحَوْلِ اللَّهِ وَ قُوَّتِهِ مِنْ حَوْلِهِمْ وَ قُوَّتِهِمْ

       2)    وَ أَسْتَشْفِعُ بِرَبِّ الْفَلَقِ مِنْ شَرِّ ما خَلَقَ

       3)    وَ أَعُوذُ بِمَا شَاءَ اللَّهُ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ

 

و اما آیات هفتگانه

1- التوبة : 51   قُلْ لَنْ يُصيبَنا إِلاَّ ما كَتَبَ اللَّهُ لَنا هُوَ مَوْلانا وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ

بگو: هرگز ما را جز آنچه خدا (در لوح محفوظ) برايمان نوشته و مقرر داشته (از پيروزى و شكست و غيره) نخواهد رسيد او سرپرست و ياور ماست و همه مؤمنان بايد بر خدا توكل نمايند

 

2- يونس : 107   وَ إِنْ يَمْسَسْكَ اللَّهُ بِضُرٍّ فَلا كاشِفَ لَهُ إِلاَّ هُوَ وَ إِنْ يُرِدْكَ بِخَيْرٍ فَلا رَادَّ لِفَضْلِهِ يُصيبُ بِهِ مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ وَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحيمُ

و اگر خداوند (به اقتضاى نظام تكوين يا كيفر تشريع) تو را زيانى برساند (از مرض و فقر و اختلاف و شكست در جنگ) آن را جز او برطرف كننده‏اى نيست، و اگر براى تو نيكى بخواهد هرگز فضل او را رد كننده‏اى نباشد او خير خود را به هر كس از بندگانش بخواهد مى‏رساند و اوست كه بسيار آمرزنده و مهربان است
 3- هود : 6   وَ ما مِنْ دَابَّةٍ فِي الْأَرْضِ إِلاَّ عَلَى اللَّهِ رِزْقُها وَ يَعْلَمُ مُسْتَقَرَّها وَ مُسْتَوْدَعَها كُلٌّ في‏ كِتابٍ مُبينٍ

و هيچ زنده متحركى در اين زمين (از حيوان و جن و انس) نيست مگر آنكه روزى او بر عهده خداست، و او قرارگاه اصلى آنها و جايگاه موقت آنها را مى‏داند (قرارگاه آنها را در صلب پدر و رحم مادر، يا) و او محل استقرارشان را (در حال حيات) و مقرّ توديعشان را (پس از مرگ) مى‏داند، همه در كتابى روشن (لوح محفوظ روشن در انظار مقربان ملأ اعلى) ثبت است

 

4- العنكبوت : 60   وَ كَأَيِّنْ مِنْ دَابَّةٍ لا تَحْمِلُ رِزْقَهَا اللَّهُ يَرْزُقُها وَ إِيَّاكُمْ وَ هُوَ السَّميعُ الْعَليمُ

و چه بسيار از جنبندگان كه روزى خود را برنمى‏گيرند (و ذخيره نمى‏كنند مانند اغلب حيوانات خشكى و دريايى) خدا آنها و شما را روزى مى‏دهد، و او شنوا و داناست

5- فاطر : 2   ما يَفْتَحِ اللَّهُ لِلنَّاسِ مِنْ رَحْمَةٍ فَلا مُمْسِكَ لَها وَ ما يُمْسِكْ فَلا مُرْسِلَ لَهُ مِنْ بَعْدِهِ وَ هُوَ الْعَزيزُ الْحَكيمُ

 

هر رحمتى را كه خداوند براى مردم بگشايد (رحمت‏هاى معنوى و مادى) هرگز آن را بازدارنده‏اى نيست، و هر چه را بازدارد هرگز آن را پس از او گشاينده‏اى نباشد، و اوست مقتدر غالب و حكيم

6- الزمر : 38   وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ قُلْ أَ فَرَأَيْتُمْ ما تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ أَرادَنِيَ اللَّهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ كاشِفاتُ ضُرِّهِ أَوْ أَرادَني‏ بِرَحْمَةٍ هَلْ هُنَّ مُمْسِكاتُ رَحْمَتِهِ قُلْ حَسْبِيَ اللَّهُ عَلَيْهِ يَتَوَكَّلُ الْمُتَوَكِّلُونَ

و اگر از آنها بپرسى چه كسى آسمان‏ها و زمين را آفريده بى‏شك خواهند گفت: خدا، (زيرا آنها معبودهايشان را شريك در ربوبيت و تربيت مى‏ديدند نه در الوهيت و خالقيت)، بگو: پس به من خبر دهيد آنچه به جاى خدا مى‏خوانيد، اگر خداوند ضرر و زيانى بر من اراده كند آيا آنها زداينده ضرر او هستند؟ يا اگر او قصد رحمتى به من نمايد آيا آنها جلوگيرنده رحمت او هستند؟ بگو: خدا براى من كافى است، كه اهل توكل تنها بر او توكل مى‏كنند

7- التوبة : 129   فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللَّهُ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظيمِ

پس اگر (از پذيرش حق) روى برتافتند بگو: خدا مرا كافى است، خدايى كه جز او معبودى نيست، بر او توكل كردم و او پروردگار عرش بزرگ است

 

بحارالأنوار     83     337    باب 45- باب دعا و ذکر هنگام صبح 


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :

حديث

    قَالَ الصادق علیه السلام : مَسْحُ الْوَجْهِ بَعْدَ الْوُضُوءِ يَذْهَبُ بِالْكَلَفِ وَ يَزِيدُ فِي الرِّزْق‏ وَ أُمِرَ بِمَسْحِ الْحَاجِبِ وَ أَنْ يَقُولَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الْمُحْسِنِ الْمُجْمِلِ الْمُنْعِمِ الْمُفَضِّلِ فَلَا تَرْمَدُ عَيْنَا

    و فرمود: دست كشيدن بچهره پس از وضوء ككمك چهره را بزدايد، و روزى را فراوان كند، تذکر: قبل از وضو پاهای خود را خوب بشویید تا تمیز شود که وقتی مسح کشیدید رغبت داشته باشید که آب دست و مسحتون را روی صورت بکشید. البته مومن همیشه باید پاهایش تمیز باشد. و فرمود: بابرو دست كشند و گويند: االْحَمْدُ لِلَّهِ الْمُحْسِنِ الْمُجْمِلِ الْمُنْعِمِ الْمُفَضِل‏تا چشم درد نگيرد،

    بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج‏59، ص: 27

لينک هاي مفيد