RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 30784
تعداد بازدید : 2993

مقدمه دوم ذکرهای قرآنی : تعداد اسماء حسنى در قرآن کریم

مقدمه دوم ذکرهای قرآنی : تعداد اسماء حسنى در قرآن کریم

مقدمه دوم ذکرهای قرآنی : تعداد اسماء حسنى و نامهای الهی در قرآن کریم در 127 عدد

مقدمه دوم ذکرهای قرآنی  

تعداد  اسماء حسنى در قرآن کریم :

در آيات كريمه قرآن دليلى كه دلالت بر عدد اسماء حسنى كند و آن را محدود سازد وجود ندارد، بلكه از ظاهر آيه" اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ لَهُ الْأَسْماءُ الْحُسْنى‏" « اللَّه كه جز او معبودى نيست، براى او است اسماء حسنى. سوره طه آيه 8» و آيه" وَ لِلَّهِ الْأَسْماءُ الْحُسْنى‏ فَادْعُوهُ بِها" « سوره اعراف آيه 180» و جمله" لَهُ الْأَسْماءُ الْحُسْنى‏ يُسَبِّحُ لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ"»

 و امثال آن بر مى‏آيد كه هر اسمى در عالم كه از جهت معنا احسن اسماء بوده باشد آن اسم از آن خداست، پس نمى‏توان اسماء حسنى را شمرد و به عدد معينى محدود كرد.

ولى آن مقدارى كه در خود قرآن آمده" صد و بيست و هفت" اسم است:

1)     الف- اله، احَدْ، اوَّلْ، آخِرْ، اعْلى‏، اكْرَمْ، اعْلَمْ، ارْحَمُ الرّاحِمين، احْكَمُ الْحاكِمين، احْسَنُ- الْخالِقين، اهْلُ التَّقْوى، اهْلُ الْمَغْفِرَة، اقْرَبْ، ابْقى.

2)     ب - بارِئ، باطِن، بَرّ، بَصير، بَديع.

3)     ت - تَوَّاب.

4)      ج-جَبَّار، جامِع.

5)     ح - حَكيم، حَليم، حَىّ، حَقّ، حَميد، حَسيب، حَفيظ، حَفىّ.

6)     خ -خَبير، خالِق، خَلَّاق، خَيْر، خَيْرُ الْماكِرين، خَيْرُ الرَّازِقين خَيْرُ الْفاصِلين، خَيْرُ الْحاكِمين، خَيْرُ الفاتِحين، خَيْرُ الْغافِرين، خَيْرُ- الْوارِثين، خَيْرُ الرَّاحِمين، خَيْرُ- الْمُنْزِلين.

7)     ذ- ذُو الْعَرْش، ذُو الطَّوْل، ذُو انْتِقام، ذُو الْفَضْلِ الْعَظيم، ذُو الرَّحْمَة، ذُو الْقُوَّة، ذُو الْجَلالِ وَ الاكْرامْ، ذُو الْمَعارِج.

8)     ر- رَحْمن، رَحيم، رَؤُف، رَبّ، رَفيعُ الدَّرَجات، رَزَّاق، رَقيب.

9)     س- سَميع، سَلام، سَريعُ الْحِساب، سَريعُ الْعِقاب.

10)ش- شَهيدْ، شاكِرْ، شَكُورْ، شَديدُ الْعِقاب، شَديدُ الْمِحال.

11)ص- صَمَدْ.

12)ظ- ظاهِرْ.

13)ع- عَليمْ، عَزيزْ، عَفُوّ، عَلِىّ، عَظيمْ، عَلَّامُ الْغُيُوبْ، عالِمُ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَة.

14)غ- غَنىّ، غَفُورْ، غالِبْ، غافِرُ الذَّنْبِ، غَفَّارْ.

15)ف- فالِقُ الإصْباح، فالِقُ- الْحَبِّ وَ النَّوى، فاطِرْ، فَتَّاحْ.

16)ق- قَوِىّ، قُدُّوسْ، قَيُّومْ، قاهِرْ، قَهَّارْ، قَريبْ، قادِرْ، قَديرْ قابِلُ التّوبْ، قائِمٌ عَلى‏ كُلِّ نَفْسٍ بِما كَسَبَتْ.                       

17)ك- كَبيرْ، كَريمْ، كافى‏.

18)ل- لَطيف.

19)م- مَلِكْ، مُؤْمِنْ، مُهَيْمِنْ مُتَكَبِّرْ، مُصَوِّرْ، مَجيدْ، مُجيبْ مُبينْ، مَوْلَى، مُحيطْ، مُقيتْ، مُتَعالْ، مُحْيى، مَتينْ، مُقْتَدِرْ، مُسْتَعانْ، مُبْدِئْ، مالِكُ الْمُلْكِ.

20)ن- نَصيرْ، نُورْ.

21)و- وَهَّابْ، واحِدْ، وَلِىّ والِى، واسِعْ، وَكيلْ، وَدُودْ.

22)ه- هادى

ظاهر جمله" وَ لِلَّهِ الْأَسْماءُ الْحُسْنى‏" و همچنين جمله" لِلَّهِ الْأَسْماءُ الْحُسْنى‏" اين است كه معانى اين اسماء را خداى تعالى به نحو اصالت داراست، و ديگران به تبع او دارا هستند، پس مالك حقيقى اين اسماء خداست، و ديگران چيزى از آن را مالك نيستند مگر آنچه را كه خداوند به ايشان تمليك كرده باشد، كه بعد از تمليك هم باز مالك است و از ملكش بيرون نرفته، پس حقيقت علم- مثلا- از آن خدا است، و غير از او كسى چيزى از اين حقيقت را مالك نيست مگر آنچه را كه او به ايشان بخشيده باشد كه باز مالك حقيقى همان مقدار هم خدا است، چون بعد از تمليك از ملك و سلطنتش بيرون نرفته است.

و از جمله ادله بر اين معنا، يعنى بر اينكه اسماء و اوصافى كه هم بر خدا اطلاق مى‏شود و هم بر غير او مشترك معنوى هستند، اسمايى است كه به صيغه افعل التفضيل (يعنى بر وزن افعل) وارد شده است، مانند: اعلى و اكرم، زيرا صيغه افعل التفضيل به ظاهرش دلالت دارد بر اينكه مفضل عليه و مفضل هر دو در اصل معنى شريكند، و همچنين اسمايى كه به نحو اضافه وارد شده مانند) خير الحاكمين بهترين حكم كنندگان) و خير الرازقين، و احسن الخالقين، زيرا اينگونه اسماء نيز ظهور در اشتراك دارند[1]

نکته جالب قرآنی : نامهاى خدا در سوره حمد

نكته لطيفه بدانكه خداى سه نام از نامهاى خود را در بسم اللّه بيان فرموده و آن اللّه و رحمن و رحيم است و اين دو نام اخير را در سوره تكرار فرموده باضافه دو نام ديگر كه يكى ربّ و ديگرى مالك است نام مالك بنام رحمان متقارب است چنانچه فرموده الْمُلْكُ يَوْمَئِذٍ الْحَقُّ لِلرَّحْمنِ( فرقان آیه 26)  و نام ربّ متقارب با نام رحيم است چنانچه فرموده سَلامٌ قَوْلًا مِنْ رَبٍّ رَحِيمٍ ( یس آیه 58 ) از اينجهت ميتوان گفت كه خداى تعالى خاتمه قرءان را باين سه نام قرار داده كانّه ميفرمايد كه اى بنده اگر شيطان از راه شهوت بتو رو آورد بگو أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ ( سوره ناس آیه 1 )  و اگر از جانب غضب آمد بگو مَلِكِ النَّاسِ و اگر از طرف هوا آمد بگو إِلهِ النَّاسِ كه راه فساد و افساد اين سه بر روى تو بسته شود و از شر اين سه محفوظ مانی [2]



[1] - الميزان في تفسير القرآن، ج‏8، ص: 35

[2] - تفسیر أم الكتاب، ص: 9


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :

حديث

    وَ رُوِيَ أَنَّ الرَّجُلَ يَكْذِبُ الْكَذِبَةَ فَيُحْرَمُ بِهَا صَلَاةَ اللَّيْلِ فَإِذَا حُرِمَ صَلَاةَ اللَّيْلِ حُرِمَ بِذَلِكَ الرِّزْق‏ إرشاد القلوب إلى الصواب ج‏1 93 الباب الثاني و العشرون في فضل صلاة الليل

    روايت شده مردى كه دروغ بگويد از نماز شب محروم مى‏شود پس هر گاه از نماز شب محروم شد بدين جهت از روزى فراخ محروم مى‏شود

لينک هاي مفيد