RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 37566
تعداد بازدید : 1949

خلاصه حرکت امام حسين بر اساس قرآن ( مستند نهضت عاشورایی )

خلاصه حرکت امام حسين بر اساس قرآن ( مستند نهضت عاشورایی )

خلاصه حرکت امام حسين بر اساس قرآن ( مستند نهضت عاشورایی ) آياتي که امام حسين (ع) در مسير راه به آن استناد فرمودند:

حرکت امام حسين بر اساس قرآن ( مستند نهضت  عاشورایی )

آياتي که امام حسين (ع) در مسير راه به آن استناد فرمودند:

آيه اوّل:(33) الأحزاب :  33همين که نماينده يزيد در مدينه (مروان) تصميم گرفت که از امام حسين (ع) براي يزيد بيعت بگيرد، امام فرمود:  واي برتو، تو پليد هستي و ما خانواده اي هستيم که خداوند در شأن ما فرموده است

إِنَّما يُريدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهيراً (33)

؛ خداوند فقط مى‏خواهد پليدى و گناه را از شما اهل بيت دور كند و كاملاً شما را پاك سازد.   

آيه دوّم:(11) هود :  88امام حسين (ع) در پايان وصيت نامه اي که قبل از حرکت به کربلا نوشتند، به اين آيه استناد کردند:

  وَ ما تَوْفيقي‏ إِلاَّ بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَ إِلَيْهِ أُنيبُ (88)

 (گفت:  حضرت شعیب) من جز اصلاح-تا آنجا كه توانايى دارم- نمى‏خواهم! و توفيق من، جز به خدا نيست! بر او توكّل كردم؛ و به سوى او بازمى‏گردم!     


آيه سوّم: (28) القصص : 21

 همين که براي فرار از بيعت با يزيد، از مدينه به سوي مکه خارج شدند (رجب)، اين آيه را تلاوت فرمودند:

فَخَرَجَ مِنْها خائِفاً يَتَرَقَّبُ قالَ رَبِّ نَجِّني‏ مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمينَ  

موسى از شهر خارج شد در حالى كه ترسان بود و هر لحظه در انتظار حادثه‏اى؛ عرض كرد: «پروردگارا! مرا از اين قوم ظالم رهايى بخش!»  

الإرشاد في معرفة حجج الله على العباد    ج‏2    35      .

 

آيه چهارم:(4) النساء :  78

 شيخ مفيد (ره) مي گويد: همين که امام حسين (ع) به سوي مدينه رهسپار شد، گروه هايي از جن و فرشته براي ياري آن حضرت حاضر شدند، امّا امام اين آيات را تلاوت فرمودند:

الإرشاد في معرفة حجج الله على العباد    ج‏2    35       

أَيْنَما تَكُونُوا يُدْرِكْكُمُ الْمَوْتُ وَ لَوْ كُنْتُمْ في‏ بُرُوجٍ مُشَيَّدَةٍ هر جا باشيد، مرگ شما را درمى‏يابد؛ هر چند در برجهاى محكم باشيد!  


. همچنين آيه ي(3) آل‏عمران :  154

قُلْ لَوْ كُنْتُمْ في‏ بُيُوتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذينَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ إِلى‏ مَضاجِعِهِمْ    

    «اگر هم در خانه‏هاى خود بوديد، آنهايى كه كشته‏شدن بر آنها مقرر شده بود، قطعاً به سوى آرامگاه‏هاى خود، بيرون مى‏آمدند(و آنها را به قتل مى‏رساندند). و اينها براى اين است كه خداوند، آنچه در سينه‏هايتان پنهان داريد، بيازمايد؛ و آنچه را در دلهاى شما(از ايمان) است، خالص گرداند؛ و خداوند از آنچه در درون سينه‏هاست، با خبر است.   

آيه پنجم:(28) القصص :  22

 همين که امام حسين (ع) شب جمعه سوم شعبان (قبل از حرکت به کربلا) وارد مکه شدند، اين آيه را تلاوت فرمودند:.

وَ لَمَّا تَوَجَّهَ تِلْقاءَ مَدْيَنَ قالَ عَسى‏ رَبِّي أَنْ يَهْدِيَني‏ سَواءَ السَّبيلِ  

 و هنگامى كه متوجّه جانب مدين شد گفت: «اميدوارم پروردگارم مرا به راه راست هدايت كند


 آيه ششم: التوبة :  54

در مکه همين که با ابن عباس گفتگو مي کردند درباره ي بني اميّه اين آيات را تلاوت فرمودند:  

وَ ما مَنَعَهُمْ أَنْ تُقْبَلَ مِنْهُمْ نَفَقاتُهُمْ إِلاَّ أَنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللَّهِ وَ بِرَسُولِهِ وَ لا يَأْتُونَ الصَّلاةَ إِلاَّ وَ هُمْ كُسالى‏ وَ لا يُنْفِقُونَ إِلاَّ وَ هُمْ كارِهُونَ  

  هيچ چيز مانع قبول انفاقهاى آنها نشد، جز اينكه آنها به خدا و پيامبرش كافر شدند، و نماز بجا نمى‏آورند جز با كسالت، و انفاق نمى‏كنند مگر با كراهت!  

بخش امامت  بحار الانوار         بخش هفتم اعمال قبول نميشود مگر با ولايت   

  و همچنين آيه ي: (4) النساء :  142

إِنَّ الْمُنافِقينَ يُخادِعُونَ اللَّهَ وَ هُوَ خادِعُهُمْ وَ إِذا قامُوا إِلَى الصَّلاةِ قامُوا كُسالى‏ يُراؤُنَ النَّاسَ وَ لا يَذْكُرُونَ اللَّهَ إِلاَّ قَليلاً  

منافقان مى‏خواهند خدا را فريب دهند؛ در حالى كه او آنها را فريب مى‏دهد؛ و هنگامى كه به نماز برمى‏خيزند، با كسالت برمى‏خيزند؛ و در برابر مردم ريا مى‏كنند؛ و خدا را جز اندكى ياد نمى‏نمايند!  

 علل الشرائع    ج‏2    358    74 باب هفتاد و چهارم سرّ امر به اقبال داشتن و روى آوردن به نماز و سبب نهى از دست بسته نماز خواندن و علّت نهى از قيام به نماز در غير حال سكون و وقار

 


و همچنين آيه ي: (4) النساء :  143

مُذَبْذَبينَ بَيْنَ ذلِكَ لا إِلى‏ هؤُلاءِ وَ لا إِلى‏ هؤُلاءِ وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ سَبيلاً (143)

آنها افراد بى‏هدفى هستند كه نه سوى اينها، و نه سوى آنهايند! (نه در صف مؤمنان قرار دارند، و نه در صف كافران!) و هر كس را خداوند گمراه كند، راهى براى او نخواهى يافت. (143)

 آيه هفتم:(10) يونس :  41

در آستانه عيد قربان که امام حسين (ع) از مکه به سوي کربلا حرکت کردند، نماينده يزيد در مکه راه را بر حضرت بستند، درگيري با تازيانه رخ داد، به امام حسين گفتند: مي ترسم شما ميان مردم شکاف بيفکني!! حضرت اين آيه را تلاوت فرمودند:

وَ إِنْ كَذَّبُوكَ فَقُلْ لي‏ عَمَلي‏ وَ لَكُمْ عَمَلُكُمْ أَنْتُمْ بَريئُونَ مِمَّا أَعْمَلُ وَ أَنَا بَري‏ءٌ مِمَّا تَعْمَلُونَ  

 و اگر تو را تكذيب كردند، بگو: «عمل من براى من، و عمل شما براى شماست! شما از آنچه من انجام مى‏دهم بيزاريد و من(نيز) از آنچه شما انجام مى‏دهيد بيزارم!»  

در سوگ امير آزادى-گوياترين تاريخ كربلا         148    من از عملكرد ظالمانه شما بيزارم  

آيه هشتم:(2) البقرة :  156 همين که در مسير کربلا خبر شهادت مسلم را شنيدند فرمودند:

الَّذينَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصيبَةٌ قالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ (156)

  آنها كه هر گاه مصيبتى به ايشان مى‏رسد، مى‏گويند: «ما از آنِ خدائيم؛ و به سوى او بازمى‏گرديم!»  

زندگانى چهارده معصوم عليهم السلام    متن    328    (شهادت حضرت سيد الشهداء عليه السلام)  

آيه نهم:(48) الفتح :  10در نزديکي کربلا همين که حر به امام گفت: چرا آمدهاي فرمود: نامه هاي دعوت شما مرا به اينجا آورد، ولي حالا پشيمان شده ايد و اين آيه را تلاوت فرمود:

إِنَّ الَّذينَ يُبايِعُونَكَ إِنَّما يُبايِعُونَ اللَّهَ يَدُ اللَّهِ فَوْقَ أَيْديهِمْ فَمَنْ نَكَثَ فَإِنَّما يَنْكُثُ عَلى‏ نَفْسِهِ وَ مَنْ أَوْفى‏ بِما عاهَدَ عَلَيْهُ اللَّهَ فَسَيُؤْتيهِ أَجْراً عَظيماً (10)

كسانى كه با تو بيعت مى‏كنند(در حقيقت) تنها با خدا بيعت مى‏نمايند، و دست خدا بالاى دست آنهاست؛ پس هر كس پيمان‏شكنى كند، تنها به زيان خود پيمان شكسته است؛ و آن كس كه نسبت به عهدى كه با خدا بسته وفا كند، بزودى پاداش عظيمى به او خواهد داد.

آيه دهم:(33) الأحزاب 23:   در مسير کربلا همين که خبر شهادت نامه رسان خود «قيس بن مسهّر صيداوي» را شنيد گريهکرد و اين آيه را تلاوت فرمودند:

مِنَ الْمُؤْمِنينَ رِجالٌ صَدَقُوا ما عاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضى‏ نَحْبَهُ وَ مِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ وَ ما بَدَّلُوا تَبْديلاً (23)

در ميان مؤمنان مردانى هستند كه بر سر عهدى كه با خدا بستند صادقانه ايستاده‏اند؛ بعضى پيمان خود را به آخر بردند(و در راه او شربت شهادت نوشيدند)، و بعضى ديگر در انتظارند؛ و هرگز تغيير و تبديلى در عهد و پيمان خود ندادند.

و نیز آن حضرت آیه فوق را برای مسلم بن عوسجه خواند:

مسلم بن عوسجه يار فداكار امام حسين ع از پاى درآمد و ياران عمرو بمحل خود بازگشتند پس از آنكه گرد و غبار فرونشست معلوم شد مسلم، آسيب ديده و بزمين افتاده.

حسين ع در حالى كه هنوز رمقى داشت ببالين او آمده براى وى آمرزش خواست و اين آيه را خواند: «فَمِنْهُمْ مَنْ قَضى‏ نَحْبَهُ وَ مِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ وَ ما بَدَّلُوا تَبْدِيلًا» از مردان راستگو و وفادار برخيشان درگذشتند و بعضى هنوز در انتظار مرگند و تغيير و تبديلى در كار ندادند.

 .آيه يازدهم: (28) القصص :  41 همين که فرماندار کوفه (ابن زياد) نامه رسمي براي حر فرستاد که راه را بر حسين (ع) ببندد و او نامه را به امام عرضه داشت، امام اين آيه را تلاوت فرمودند:

وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ لا يُنْصَرُونَ

و آنان‏[ فرعونيان‏] را پيشوايانى قرار داديم كه به آتش(دوزخ) دعوت مى‏كنند؛ و روز رستاخيز يارى نخواهند شد!

 بخش امامت  بحار الانوار         بخش چهل و ششم ائمه عليهم السلام(خير أمة أخرجت للناس) هستند و امام در قرآن دو نوع است

آيه دوازدهم:(58) المجادلة :  19

 امام حسين (ع) در کربلا درباره لشکر يزيد براي دخترش سکينه اين آيه را تلاوت فرمود:

اسْتَحْوَذَ عَلَيْهِمُ الشَّيْطانُ فَأَنْساهُمْ ذِكْرَ اللَّهِ أُولئِكَ حِزْبُ الشَّيْطانِ أَلا إِنَّ حِزْبَ الشَّيْطانِ هُمُ الْخاسِرُونَ

 شيطان بر آنان مسلّط شده و ياد خدا را از خاطر آنها برده؛ آنان حزب شيطانند! بدانيد حزب شيطان زيانكارانند!

 

آيه سيزدهم:(10) يونس71 :   در روز عاشورا براي لشکر يزيد اين آيه را تلاوت فرمود: فَأَجْمِعُوا أَمْرَكُمْ وَ شُرَكاءَكُمْ ثُمَّ لا يَكُنْ أَمْرُكُمْ عَلَيْكُمْ غُمَّةً ثُمَّ اقْضُوا إِلَيَّ وَ لا تُنْظِرُونِ  

 سرگذشت نوح را بر آنها بخوان! در آن هنگام كه به قوم خود گفت: «اى قوم من! اگر تذكّرات من نسبت به آيات الهى، بر شما سنگين(و غير قابل تحمّل) است، (هر كار از دستتان ساخته است بكنيد.) من بر خدا توكّل كرده‏ام! فكر خود، و قدرت معبودهايتان را جمع كنيد؛ سپس هيچ چيز بر شما پوشيده نماند؛ (تمام جوانب كارتان را بنگريد؛) سپس به حيات من پايان دهيد، و(لحظه‏اى) مهلتم ندهيد! (امّا توانايى نداريد!)   

 و نيز آيه (7) الأعراف :  196

إِنَّ وَلِيِّيَ اللَّهُ الَّذي نَزَّلَ الْكِتابَ وَ هُوَ يَتَوَلَّى الصَّالِحينَ (196)

(7) الأعراف :  196

 ولى و سرپرست من، خدايى است كه اين كتاب را نازل كرده؛ و او همه صالحان را سرپرستى مى‏كند.

ارشاد القلوب-     باب چهل و پنجم - دوستى خدا  

 

 

و همچنين آيه ي: سو ره دخان  آيه 20

«وَ إِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَ رَبِّكُمْ أَنْ تَرْجُمُونِ»

  و من به پروردگار خويش و پروردگار شما پناه مى‏برم از اينكه مرا سنگباران نماييد! و اين آيه را تلاوت كرد كه

و سوره(40) غافر :  27

وَ قالَ مُوسى‏ إِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَ رَبِّكُمْ مِنْ كُلِّ مُتَكَبِّرٍ لا يُؤْمِنُ بِيَوْمِ الْحِسابِ (27)

موسى گفت: «من به پروردگارم و پروردگار شما پناه مى‏برم از هر متكبّرى كه به روز حساب ايمان نمى‏آورد

 در سوگ امير آزادى-گوياترين تاريخ كربلا         189    بارشى از باران حقايق بر كوير دل‏ها

 

 


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :

حديث

    قال علی علیه السلام : وَ الشُّبْهَةُ عَلَى أَرْبَعِ شُعَبٍ: إِعْجَابٍ بِالزِّينَةِ وَ تَسْوِيلِ النَّفْسِ وَ تَأْوِيلِ الْعِوَج‏ وَ لَبْسِ الْحَقِّ بِالْبَاطِلِ.

    شبهه(که از ارکان کفر است ) بر چهار شعبه است: اعجاب و خوش آمدن از زينت، و فريب دادن نفس، و توجيه كجروى‏ها، و پوشاندن حق به باطل

    كتاب سليم بن قيس الهلالي ؛ ج‏2 ؛ ص951

لينک هاي مفيد