Delicious facebook RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 54619
تعداد بازدید : 1355

نه عمل از اعمال مشترك شب‏هاى قدر:

نه عمل از اعمال مشترك شب‏هاى قدر:

اعمال مشترك شب‏هاى قدر غسل شب قدر است دو ركعت نماز بخواند قرآن را بگشايد مراسم قرآن به سر گرفتن است زيارت امام حسين عليه السلام احيا داشتن شب‏هاى قدر است صد ركعت نماز بگزارد بهترين اعمال در اين شب‏ها طلب آمرزش گناهان و دعا براى امور دنيوى و اخروى است، هم براى خود و هم براى پدر و مادر و خويشان و برادران مؤمن

اعمال مشترك شب‏هاى قدر:

1- غسل شب قدر است، مرحوم «علّامه مجلسى» فرموده: بهتر است غسلِ شب‏هاى قدر را مقارن غروب آفتاب انجام دهند كه نماز مغرب را با غسل بخوانند.[1]

2- دو ركعت نماز بخواند؛ كه در هر ركعت بعد از حمد، هفت مرتبه سوره «قُل هُوَ اللَّه» را تلاوت كند و بعد از پايان نماز، هفتاد مرتبه بگويد:اسْتَغْفِرُ اللَّهَ وَ أَتُوبُ الَيْهِ‏

در روايتى از رسول خدا صلى الله عليه و آله آمده است:

كسى كه اين عمل را بجا آورد، از جاى خويش برنخيزد مگر اين‏كه خداوند متعال او و پدر و مادرش را بيامرزد و خداوند فرشتگان را مأمور مى‏كند تا سال آينده براى وى حسنات بنويسند ...[2]

 3- امام باقر عليه السلام درباره عمل ديگر اين شب فرمود: قرآن را بگشايد و در برابر خود قرار دهد وبگويد:

اللَّهُمَّ انّى‏ اسْئَلُكَ بِكِتابِكَ الْمُنْزَلِ وَما فيهِ، وَفيهِ اسْمُكَ‏ [الْأَعْظَمُ‏] الْأَكْبَرُ، وَ

خدايا از تو خواهم به حق كتاب فرستاده شده‏ات و آنچه در آن است كه در آن است نام بزرگت و

اسْماؤُكَ الْحُسْنى‏، وَما يُخافُ وَيُرْجى‏، انْ تَجْعَلَنى‏ مِنْ عُتَقائِكَ مِنَ النَّارِ.

نامهاى نيكويت و آنچه بدانها ترس و اميد شود كه قرارم دهى از زمره آزاد شدگانت از دوزخ.

سپس حاجت خود را از خدا بخواهد.[3]

4- مراسم قرآن به سر گرفتن است، به فرموده امام صادق عليه السلام: قرآن مجيد را بر سر بگذارد و بگويد:

اللَّهُمَّ بِحَقِّ هذَا الْقُرْآنِ، وَ بِحَقِّ مَنْ ارْسَلْتَهُ بِهِ، وَبِحَقِّ كُلِّ مُؤْمِنٍ مَدَحْتَهُ‏

خدايا به حق اين قرآن و به حق آن‏كس كه او را بدين قرآن فرستادى و هر مؤمنى كه در آن مدحش كردى‏

فيهِ، وَبِحَقِّكَ عَلَيْهِمْ، فَلا احَدَ اعْرَفُ بِحَقِّكَ مِنْكَ.

و به حق تو بر ايشان زيرا هيچ‏كس به حق تو از خودت آشناتر نيست.

آنگاه ده مرتبه بگويد: بِكَ يا اللَّهُ‏

و ده مرتبه‏ بِمُحَمَّدٍ صلى الله عليه و آله‏

و ده مرتبه‏ بعَلِىٍّ عليه السلام

و ده مرتبه‏ بِفاطِمَةَ عليها السلام‏

 و ده مرتبه‏ بِالْحَسَنِ عليه السلام‏

و ده مرتبه‏ بِالْحُسَيْنِ عليه السلام‏

 و ده مرتبه‏ بِعَلِىِّ بْنِ الْحُسَيْنِ عليهما السلام‏

 و ده مرتبه‏ بِمُحَمَّدِ بْنِ عَلِىٍّ عليهما السلام‏

و ده مرتبه‏ بِجَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عليهما السلام‏

 و ده مرتبه‏ بِمُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ عليهما السلام‏

 و ده مرتبه‏ بِعَلِىِّ بْنِ مُوسى‏ عليهما السلام‏

و ده مرتبه‏ بِمُحَمَّدِ بْنِ عَلِىٍّ عليهما السلام‏

و ده مرتبه‏ بِعَلِىِّ بْنِ مُحَمَّدٍ عليهما السلام‏

و ده مرتبه‏ بِالْحَسَنِ بْنِ عَلِىٍّ عليهما السلام‏

 و ده مرتبه‏ بِالْحُجَّةِ عليه السلام‏؛

در پايان هر حاجتى كه دارد از خداوند طلب كند[4] و در تمام اين اذكار، نهايت حضور قلب و توجّه به درگاه خدا را حفظ كند.

بهتر است اگر مى‏خواهند توسّل گرفته، يا ذكر مصيبتى كنند قبل يا بعد از دعا باشد و دعا را قطع نكنند.

5- زيارت امام حسين عليه السلام؛ به فرموده علّامه مجلسى، زيارت امام حسين عليه السلام در هر يكى از اين سه شب، مستحبّ مؤكّد است،[5]

و در روايتى آمده است كه سبب آمرزش گناهان مى‏شود[6] و اگر دسترسى به زيارت از نزديك نداشته باشد، از دور زيارت كند.

6- احيا داشتن شب‏هاى قدر است؛ يعنى اين شب را تا صبح بيدار باشد و با عبادت و دعا و تلاوت قرآن و جلسات سخنرانى دينى و پرسش و پاسخ‏هاى مذهبى و يا مطالعه كتاب‏هاى تفسير و عقايد و مواعظ سپرى كند.

در روايتى از امام باقر عليه السلام آمده است: هر كس شب قدر را احيا دارد، گناهان او آمرزيده شود، هرچند زياد باشد،[7]

و بهتر است روز قبل مقدارى استراحت كند و غذا و نوشيدنى كمتر بخورد تا خواب بر او غلبه نكند و كسانى كه توانايى بر احيا ندارند، بهتر است اوّل شب را استراحت كنند و سحرگاهان بيدار باشند و عبادت نمايند.

7- صد ركعت نماز بگزارد (هر دو ركعت به يك سلام) كه فضيلت بسيار دارد و افضل آن است كه اگر توانايى داشته باشد، در هر ركعت بعد از حمد، ده مرتبه سوره قل هو اللَّه را بخواند.[8]

8- مرحوم «شيخ كفعمى» در «مصباح» نقل كرده است كه امام زين العابدين عليه السلام اين دعا را در شب‏هاى نوزدهم، بيست و يكم و بيست و سوم در حالت ايستاده و نشسته و در ركوع و سجود مى‏خواندند:

اللَّهُمَّ انّى‏ امْسَيْتُ لَكَ عَبْداً داخِراً، لا امْلِكُ لِنَفْسى‏ نَفْعاً وَلا ضَرّاً، وَلا

خدايا من شام كردم در حالى كه بنده خوارى هستم كه مالك سود و زيانى براى خويش نيستم‏

اصْرِفُ عَنْها سُوءاً، اشْهَدُ بِذلِكَ عَلى‏ نَفْسى‏، وَاعْتَرِفُ لَكَ بِضَعْفِ قُوَّتى‏

و نتوانم از خويشتن پيش‏آمد ناگوارى را بازگردانم و اين مطلبى است كه من آن‏را بر خويش گواهى دهم و به ناتوانى خود و بيچارگيم‏

وَقِلَّةِ حيلَتى‏، فَصَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَانْجِزْ لى‏ ما وَعَدْتَنى‏

در برابرت اعتراف دارم پس درود فرست بر محمّد و آل محمّد و وفا كن برايم بدانچه بر من‏

وَجَميعَ الْمُؤْمِنينَ وَالْمُؤْمِناتِ مِنَ الْمَغْفِرَةِ فى‏ هذِهِ اللَّيْلَةِ، وَاتْمِمْ عَلَىَّ ما

و همه مؤمنين و مؤمنات وعده فرمودى از آمرزش در اين شب‏و تمام كن بر من آنچه را

اتَيْتَنى‏، فَانّى‏ عَبْدُكَ الْمِسْكينُ الْمُسْتَكينُ، الضَّعيفُ الْفَقيرُ الْمَهينُ،

به من دادى زيرا كه من بنده بينواى مستمند ناتوان تهيدست خوار توام‏

اللهُمَّ لا تَجْعَلْنى‏ ناسِياً لِذِكْرِكَ فيما اوْلَيْتَنى‏، وَلا لِإِحْسانِكَ فيما

خدايا مرا فراموشكار از ياد خويش در آنچه به من انعام فرمودى و از احسانت در آنچه به من‏

اعْطَيْتَنى‏، وَلا ايِساً مِنْ اجابَتِكَ، وَانْ ابْطَاتْ عَنّى‏ فى‏ سَرَّآءَ اوْ ضَرَّآءَ،

عطا كردى قرار مده و قرارم مده نااميد از اجابت خويش و اگرچه ديرزمانى طول كشد چه در خوشى و چه در سختى‏

اوْ شِدَّةٍ اوْ رَخآءٍ، اوْ عافِيَةٍ اوْ بَلاءٍ، اوْ بُؤْسٍ اوْ نَعْمآءَ، انَّكَ سَميعُ الدُّعآءِ.[9]

در دشوارى يا در آسايش در تندرستى يا گرفتارى در تنگدستى يا در نعمت براستى تو شنواى دعايى.

9- مرحوم «علّامه مجلسى» مى‏فرمايد: بهترين اعمال در اين شب‏ها طلب آمرزش گناهان و دعا براى امور دنيوى و اخروى است، هم براى خود و هم براى پدر و مادر و خويشان و برادران مؤمن؛ چه زنده باشند و چه از دنيا رفته باشند و همچنين ذكرهاى مختلف و صلوات بر محمّد و آلش، تا آن‏جا كه مقدور است، انجام دهد و در بعضى از روايات وارد شده است كه دعاى «جوشن كبير» را در اين سه شب بخوانند.[10]

در روايتى آمده است كه شخصى خدمت رسول خدا صلى الله عليه و آله رسيد و عرض كرد: اگر شب قدر را درك كردم، چه چيزى را از خداوند طلب كنم؟ فرمود: عافيت و سلامتى را بخواه.[11]

كليات مفاتيح نوين ؛ ص783

 

 

 



[1]  زاد المعاد، صفحه 185.

[2]  اقبال، صفحه 186.

[3]  همان مدرك و زادالمعاد، صفحه 185.

[4]  اقبال، صفحه 187.

[5]  زاد المعاد، صفحه 186.

[6] . تهذيب، جلد 6، صفحه 49، حديث 26.

[7]  اقبال، صفحه 186.

[8]  همان مدرك، صفحه 167.

[9] . بلدالامين، صفحه 203.

[10]  زاد المعاد، صفحه 186( با اندكى تصرّف).

[11]  مستدرك الوسائل، جلد 7، صفحه 458، حديث 12.


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :

حديث

    وَ رُوِيَ أَنَّ الرَّجُلَ يَكْذِبُ الْكَذِبَةَ فَيُحْرَمُ بِهَا صَلَاةَ اللَّيْلِ فَإِذَا حُرِمَ صَلَاةَ اللَّيْلِ حُرِمَ بِذَلِكَ الرِّزْق‏ إرشاد القلوب إلى الصواب ج‏1 93 الباب الثاني و العشرون في فضل صلاة الليل

    روايت شده مردى كه دروغ بگويد از نماز شب محروم مى‏شود پس هر گاه از نماز شب محروم شد بدين جهت از روزى فراخ محروم مى‏شود

لينک هاي مفيد