Delicious facebook RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 184827
تعداد مشاهدات : 978

سی جزء سی نکته در قرآن کریم

سی جزء سی نکته در قرآن کریم

جزء اول : ( تا آیه 142 سوره بقره) اقامه نماز در کنار ایمان به امام زمان علیه السلام و انفاق اقامه نماز در کنار دادن زکات و نماز جماعت اقامه نماز درکنار توحید و احسان به والدین و خویشان و یتیم نوازی و ارتباط با مردم اقامه نماز در کنار زکات و کارهای نیک و زاد و توشه قیامت مصلی و محلی برای نماز جزء دوم: (از سوره بقره 143 تا 252) ایمان و انفاق و نشانه های راستگویان و متقیان اموال و آزمایشات الهی راه پیدا کردن صبر سه اثر مهم استرجاع جزء سوم : اموال و انفاق (از سوره بقره 254 تا آل عمران 92 ) مثل حبه مثل جنه و راه تثبیت نفس مثل صفوان انفاق بی منت و اذیت چهار نوع انفاق چهار اتفاق در انفاق: جزء چهارم : سوره آل عمران آیه 92 تا سوره نساء آیه 23) راه اصلاح دیگران با پنج کار بهشتى كه براى پرهيزكاران آماده شده است؛ راه اصلاح خود با پنجکار معنای اصرار نورزیدن: توبه را تاخیر نینداختن: 1) بعد از کار بد یک کار خوب 2) نماز مغفرت : گناه و طلب غفران الهی اجابت از طرف بنده و اجابت از طرف خداوند در آیه 195 آل عمران جزء پنجم: سوره نساء آیه 24 تا آیه 148 نساء ازدواج بله ولی دوست همجنس نخیر دخترها دوست پسر نگیرند وَ لا مُتَّخِذاتِ أَخْدانٍ پسرها دوست دختر نگیرند وَ لا مُتَّخِذي أَخْدانٍ زنان صالح ،قانت و حافظ جزء ششم:سوره نساء 148 تا 61 مائده 89 يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا در قرآن کریم رابطه با امام زمان علیه السلام در خطابات يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا 1) معیت با امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف و امامان معصوم علیهم السلام 2) رابطه با امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف و رستگاري رابطه با علی علیه السلام و امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف بهترین 3) وسیله براي رستگاري 4) شرط ايمان و اطاعت از اولی الامر یعنی امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف و بهترین رابطه 5) امام زمان عجل الله تعالی فرجه و اصحاب آن حضرت و ولایت علی علیه السلام 6) صلوات فرستادن بر پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله و خاندان او و تسلیم اوامر آنها 7) امامت اهل بیت عصمت و طهارت و نور بودن پیروی از آنها 8) فتح و پیروزی امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف جزء هفتم: سوره مائده آیه 82 تا آیه 111 سوره انعام خواندن آیه توجه قبل از نماز : خواندن آیه اخلاص(162 انعام) قبل از نماز : خواندن دعا قبل از نماز= دعای یا محسن قد اتاک المسیء بیاد قیامت برای خاشع شدن جزء هشتم: سوره انعام آیه 111 تا سوره اعراف آیه 88 شیطان و راههای اغوای بندگان از طرف او پيام‏ها: برای هر نبی دشمنی از شیطان انسی و جنی دوازده کار در خوردن خوردن و فسق گامهای شیطان در تغذیه گامهای شیطان در ولایت وسوسه های شیطان برای آدم و حوا اثر وسوسه های شیطان فریب نخوردن از شیطان اثر شیطان بر بلعم باعورا عالم زمان موسى استعاذه از وسوسه های شیطان .متذکر شدن در زمان وسوسه های شیطان راه رسیدن به تقوا و مانع همه ضررها جزء نهم: سوره اعراف آیه 88 تا سوره انفال آیه 40 وظیفه در شنیدن قرآن کریم نشنیدن معارف حقه نشنیدن راه هدایت روی نتابیدن در هنگام شنیدن دعوت الهی نوع شنیدن منافقان اعراض حتی در شنواندن شنیدن آیات الهی و نسبتهای ناروا به آن شنیدن آیات الهی و زیاد شدن ایمان تلاوت قرآن کریم با هشت کار مهم(تفسیر حق تلاوت) تفسیر حق تلاوت: جزء دهم: سوره انفال آیه 41 تا سوره توبه آیه 87 منافقان و مومنان و صنعت تضاد جزء یازدهم: سوره توبه آیه 93 تا سوره هود آیه 5 تقوا پیشگی معیت خاص برای متقیان تقوای همیشگی حق تقوا جزء دوازدهم: سوره هود آیه 6 تا سوره یوسف آیه 52 استعاذه دوم حضرت یوسف جزء سیزدهم: سوره یوسف آیه 53 تا سوره ابراهیم آیه 52 صنعت تضاد در صله ارحام پیوند داشتن در پیوندهای الهی قطع پیوندهای الهی لعن و خسران برای قطع کنندگان پیوندهای الهی لعن برای قطع کنندگان پیوندهای الهی لعن برای قطع کنندگان رحم سخنرانی ابلیس در جهنم: جزء چهاردهم:سوره حجر آیه 1 تا سوره نحل آیه 128 عدالت و احسان و نهی از فحشا و منکر نزدیک نشدن به مال یتیم و دقت در امور مالی عوامل طبیعی در هوای پاک وزمین سرسبز آیات روشن قرآنی رعایت آداب ورود به منزل زوجیت هر چیزی لباس ظاهر و لباس باطن بلای قحطی و خشکسالی متذکر کردن دشمن با سخت گیری درجنگ (که به فکر جنگ نیفتند) متذکر کردن اهل گناه در مجلس گناه جزء پانزدهم:سوره اسراء آیه 1 تا سوره کهف آیه 75 راه رسیدن به حکمت:

سی جزء سی نکته در قرآن کریم 

جزء اول : ( تا آیه 142 سوره بقره)

اقامه نماز در کنار ایمان به امام زمان علیه السلام و انفاق

البقرة : 3   الَّذينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ وَ يُقيمُونَ الصَّلاةَ وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ

 آنها كه به غيب ايمان دارند (به امور پنهان از حواس مانند خدا، وحى، فرشتگان و معاد) و نماز را برپا مى‏كنند (خضوع در برابر حق دارند) و از آنچه به آنها روزى داده‏ايم انفاق مى‏نمايند.

اقامه نماز در کنار دادن زکات و نماز جماعت

البقرة : 43   وَ أَقيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ وَ ارْكَعُوا مَعَ الرَّاكِعينَ

 و نماز را برپا داريد و زكات بپردازيد و با ركوع‏كنندگان ركوع نماييد (با نمازگزاران نماز گزاريد).

اقامه نماز درکنار توحید و احسان به والدین و خویشان و یتیم نوازی و ارتباط با مردم

البقرة : 83   وَ إِذْ أَخَذْنا ميثاقَ بَني‏ إِسْرائيلَ لا تَعْبُدُونَ إِلاَّ اللَّهَ وَ بِالْوالِدَيْنِ إِحْساناً وَ ذِي الْقُرْبى‏ وَ الْيَتامى‏ وَ الْمَساكينِ وَ قُولُوا لِلنَّاسِ حُسْناً وَ أَقيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ إِلاَّ قَليلاً مِنْكُمْ وَ أَنْتُمْ مُعْرِضُونَ

و (به ياد آريد) هنگامى كه از بنى اسرائيل پيمان گرفتيم كه هرگز جز خدا را نپرستيد و به پدر و مادر و خويشان و يتيمان و مسكينان نيكى كنيد و با مردم به زبان خوش سخن گوييد و نماز را برپا داريد و زكات بپردازيد سپس همه شما جز اندكى روى گردانيديد و شما (ذاتا) رويگردانيد.

اقامه نماز در کنار زکات و کارهای نیک و زاد و توشه قیامت

البقرة : 110   وَ أَقيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ وَ ما تُقَدِّمُوا لِأَنْفُسِكُمْ مِنْ خَيْرٍ تَجِدُوهُ عِنْدَ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بِما تَعْمَلُونَ بَصيرٌ

 و نماز را برپا داريد و زكات بدهيد، و هر چه براى خودتان از كار نيك پيش فرستيد آن را در نزد خداوند خواهيد يافت، حقّا كه خدا به آنچه مى‏كنيد بيناست.

مصلی و محلی برای نماز

البقرة : 125   وَ إِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثابَةً لِلنَّاسِ وَ أَمْناً وَ اتَّخِذُوا مِنْ مَقامِ إِبْراهيمَ مُصَلًّى وَ عَهِدْنا إِلى‏ إِبْراهيمَ وَ إِسْماعيلَ أَنْ طَهِّرا بَيْتِيَ لِلطَّائِفينَ وَ الْعاكِفينَ وَ الرُّكَّعِ السُّجُودِ

و (به ياد آريد) زمانى كه ما اين خانه (كعبه معظمه) را مرجع مردم و جايگاه امن و امان قرار داديم و (گفتيم) از مقام ابراهيم محلّى براى نماز بگيريد (از پشت سر يا جانب راست يا چپ آن)، و به ابراهيم و اسماعيل سفارش كرديم كه خانه مرا براى طواف كنندگان و مجاوران (يا اعتكاف‏كنندگان) و ركوع و سجده كنندگان پاكيزه نماييد.


جزء دوم: (از سوره بقره 143 تا 252)

ایمان  و انفاق و نشانه های راستگویان و متقیان

البقرة : 177   لَيْسَ الْبِرَّ أَنْ تُوَلُّوا وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ وَ لكِنَّ الْبِرَّ

1)     مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ

2)      وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ

3)      وَ الْمَلائِكَةِ

4)      وَ الْكِتابِ

5)     وَ النَّبِيِّينَ

6)      وَ آتَى الْمالَ عَلى‏ حُبِّهِ ذَوِي الْقُرْبى‏

7)      وَ الْيَتامى‏

8)      وَ الْمَساكينَ

9)     وَ ابْنَ السَّبيلِ

10) وَ السَّائِلينَ

11)وَ فِي الرِّقابِ

12) وَ أَقامَ الصَّلاةَ

13) وَ آتَى الزَّكاةَ

14)وَ الْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذا عاهَدُوا

15)وَ الصَّابِرينَ فِي الْبَأْساءِ

16)وَ الضَّرَّاءِ

17) وَ حينَ الْبَأْسِ

 أُولئِكَ الَّذينَ صَدَقُوا وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ

 تنها اين كه روى‏هاى خود را (براى عبادت) به سوى مشرق و مغرب بگردانيد نيكى نيست، و لكن نيكى حقيقى (ايمان و رفتار) كسى است كه به خداوند و روز آخرت و فرشتگان و كتاب (آسمانى) و پيامبران ايمان آورد (به مبدأ و معاد و اصول اعتقادى ميان آن دو ايمان آورد) و مال خود را با آنكه آن را دوست (و بدان نياز) دارد روى محبت خدا به خويشان و يتيمان و فقيران و در راه ماندگان و سائلان و در (راه آزادى) بردگان بدهد و نماز را برپا دارد و زكات بپردازد، و (وفاى) وفاداران به پيمان خويش آن گاه كه پيمان بندند و به ويژه (استقامت) شكيبايان در سختى مالى و ضرر جسمى و هنگام جهاد است. آنها هستند كه راست گفته‏اند و آنها هستند كه پرهيزكارند. (و بالجمله نيكى در سه بعد اعتقادى و عملى و اخلاقى است.)


 

اموال و آزمایشات الهی

البقرة : 155   وَ لَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْ‏ءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِنَ الْأَمْوالِ وَ الْأَنْفُسِ وَ الثَّمَراتِ وَ بَشِّرِ الصَّابِرينَ

راه پیدا کردن صبر

الَّذينَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصيبَةٌ قالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ (156)

سه اثر مهم استرجاع

أُولئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَواتٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ رَحْمَةٌ وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ (157)

 و حتما شما را به اندكى از ترس و گرسنگى و كاهشى از مال‏ها و جان‏ها و محصولات (درختان، يا ثمرات زندگى از زن و فرزند) آزمايش خواهيم نمود و شكيبايان را مژده ده.

 


 

جزء سوم : اموال و انفاق (از سوره بقره 254 تا آل عمران 92 )

مثل حبه

البقرة : 261   مَثَلُ الَّذينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ في‏ سَبيلِ اللَّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنابِلَ في‏ كُلِّ سُنْبُلَةٍ مِائَةُ حَبَّةٍ وَ اللَّهُ يُضاعِفُ لِمَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ واسِعٌ عَليمٌ

مثل (انفاقات) كسانى كه اموالشان را در راه خدا انفاق مى‏كنند مثل دانه‏اى است كه هفت خوشه بروياند، در هر خوشه‏اى يكصد دانه باشد (پس انفاق هر چيزى هفتصد برابر پاداش دارد) و خداوند براى هر كه بخواهد (و حكمتش اقتضا كند) چند برابر مى‏كند، و خداوند (از نظر وجود و توان و رحمت) داراى وسعت است و داناست.

مثل جنه و راه تثبیت نفس

البقرة : 265   وَ مَثَلُ الَّذينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ وَ تَثْبيتاً مِنْ أَنْفُسِهِمْ كَمَثَلِ جَنَّةٍ بِرَبْوَةٍ أَصابَها وابِلٌ فَآتَتْ أُكُلَها ضِعْفَيْنِ فَإِنْ لَمْ يُصِبْها وابِلٌ فَطَلٌّ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصيرٌ

و مثل (انفاقات) كسانى كه اموالشان را براى طلب خشنودى خدا و استوارسازى روحشان (در ايمان و عمل) انفاق مى‏كنند، مثل باغى است در جايى مرتفع كه باران تندى بدان رسيده پس ميوه خود را دو چندان داده باشد، پس اگر باران تندى نرسيده باران نرمى رسيده (و بى‏گياه نمانده است)، و خداوند به آنچه عمل مى‏كنيد بيناست.

مثل صفوان

البقرة : 264   يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا لا تُبْطِلُوا صَدَقاتِكُمْ بِالْمَنِّ وَ الْأَذى‏ كَالَّذي يُنْفِقُ مالَهُ رِئاءَ النَّاسِ وَ لا يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ صَفْوانٍ عَلَيْهِ تُرابٌ فَأَصابَهُ وابِلٌ فَتَرَكَهُ صَلْداً لا يَقْدِرُونَ عَلى‏ شَيْ‏ءٍ مِمَّا كَسَبُوا وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكافِرينَ

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد، صدقه‏هاى خود را با منّت آزردن باطل نكنيد، مانند كسى كه مالش را به ريا و خودنمايى به مردم انفاق مى‏كند و به خدا و روز واپسين ايمان ندارد، كه مثل او مثل سنگ سخت و صافى است كه خاكى (اندك) بر آن نشسته، پس باران تند و درشتى به آن برسد و آن را سنگى صاف (و بدون خاك و گياه) واگذارد (صدقه او نظير آن خاك است. و رياكاران) به چيزى از آنچه كسب كرده‏اند دست نمى‏يابند، و خداوند مردم كافر را هدايت نمى‏كند.

انفاق بی منت و اذیت

البقرة : 262   الَّذينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ في‏ سَبيلِ اللَّهِ ثُمَّ لا يُتْبِعُونَ ما أَنْفَقُوا مَنًّا وَ لا أَذىً لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ

 كسانى كه اموالشان را در راه خدا انفاق مى‏كنند سپس منّت و آزارى (زخم زبانى) به دنبال انفاقشان نمى‏آورند، آنان را در نزد پروردگارشان پاداشى درخور آنهاست، و (در آن جهان) نه بيمى بر آنهاست و نه اندوهى خواهند داشت.

چهار نوع انفاق

البقرة : 274   الَّذينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ بِاللَّيْلِ وَ النَّهارِ سِرًّا وَ عَلانِيَةً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ

 كسانى كه اموال خود را در شب و روز، پنهان و آشكار، انفاق مى‏كنند، آنها را در نزد پروردگارشان پاداشى است درخور مقامشان، و (در آخرت) نه بيمى بر آنهاست و نه اندوهى خواهند داشت.

چهار اتفاق در انفاق:

1)     الشَّيْطانُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ

2)     وَ يَأْمُرُكُمْ بِالْفَحْشاءِ

3)      وَ اللَّهُ يَعِدُكُمْ مَغْفِرَةً مِنْهُ

4)     وَ فَضْلاً وَ اللَّهُ واسِعٌ عَليمٌ (268)

شيطان شما را (به هنگام هر انفاقى) وعده فقر مى‏دهد و شما را به كار زشت (بخل و غيره) امر مى‏كند، و خداوند شما را وعده آمرزش از جانب خود و فضل و فزونى مى‏دهد، و خدا صاحب سعه (وجودى، توانى و رحمتى) و دانا (به همه چيز) است.

 

 


 

جزء چهارم : سوره آل عمران آیه 92 تا سوره نساء آیه 23)

راه اصلاح دیگران با پنج کار

آل عمران 133: أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقينَ 

آل عمران 134:الَّذينَ يُنْفِقُونَ فِي السَّرَّاءِ وَ الضَّرَّاءِ

1)     وَ الْكاظِمينَ الْغَيْظَ

2)     وَ الْعافينَ عَنِ النَّاسِ

3)     وَ اللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنينَ

بهشتى كه براى پرهيزكاران آماده شده است؛

آنان كه در گشايش و تنگ دستى انفاق مى‏كنند، و خشم خود را فرو مى‏برند، و از [خطاهاىِ‏] مردم در مى‏گذرند؛ و خدا نيكوكاران را دوست دارد.

4)      خُذِ الْعَفْوَ وَ أْمُرْ بِالْعُرْفِ

5)       وَ أَعْرِضْ عَنِ الْجاهِلينَ (199)سوره اعراف

عفو و گذشت پيشه كن و به كار پسنديده فرمان ده و از نادان‏ها روى برتاب (تا دستور جهاد نيايد به ستيزه برمخيز)

راه اصلاح خود با پنجکار

آل عمران : 135وَ الَّذينَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ

1)      یاد خداوند ذَكَرُوا اللَّهَ

2)      استغفار فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَ مَنْ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ اللَّهُ

3)      اصرار نورزیدن بر گناه وَ لَمْ يُصِرُّوا عَلى‏ ما فَعَلُوا وَ هُمْ يَعْلَمُون‏

و آنان كه چون كار زشتى مرتكب شوند يا بر خود ستم ورزند، خدا را ياد كنند و براى گناهانشان آمرزش خواهند؛ و چه كسى جز خدا گناهان را مى‏آمرزد؟ و دانسته و آگاهانه بر آنچه مرتكب شده‏اند، پا فشارى نمى‏كنند


 

معنای اصرار نورزیدن:

توبه را تاخیر نینداختن:

 عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عليه السلام فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ: «وَ لَمْ يُصِرُّوا عَلى‏ ما فَعَلُوا وَ هُمْ يَعْلَمُونَ» قَالَ: «الْإِصْرَارُ أَنْ‏ يُذْنِبَ‏ الذَّنْبَ‏، فَلَا يَسْتَغْفِرَ اللَّهَ، وَ لَايُحَدِّثَ نَفْسَهُ بِتَوْبَةٍ؛ فَذلِكَ الْإِصْرَارُ».[1]

4)      بعد از کار بد یک کار خوب

الرعد : 22 وَ الَّذينَ صَبَرُوا ابْتِغاءَ وَجْهِ رَبِّهِمْ وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ أَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقْناهُمْ سِرًّا وَ عَلانِيَةً وَ يَدْرَؤُنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ أُولئِكَ لَهُمْ عُقْبَى الدَّارِ

و كسانى كه براى جلب رضاى پروردگارشان (در شدايد و انجام وظائف) صبر كردند و نماز را برپا داشتند و از آنچه به آنها روزى كرديم (از مال و منال) در نهان و آشكار انفاق نمودند و با كار نيك خود گناهان را (يا با برخورد نيك خود بدرفتارى ديگران را) دور مى‏سازند؛ آنهايند كه برايشان عاقبت (نيك) اين سراى است (به تمام شدن اين دنيا بهشت است).

القصص : 54 أُولئِكَ يُؤْتَوْنَ أَجْرَهُمْ مَرَّتَيْنِ بِما صَبَرُوا وَ يَدْرَؤُنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ

آنهايند كه مزدشان به خاطر آنكه (بر ايمان و عمل به دو كتاب آسمانى) صبر كردند، دو بار به آنها داده مى‏شود، و با نيكى (در گفتار و كردار) بدى و آزار (مردم) را دور مى‏سازند، و از آنچه به آنها روزى كرده‏ايم انفاق مى‏كنند.

5)      نماز مغفرت :

هود : 114 وَ أَقِمِ الصَّلاةَ طَرَفَيِ النَّهارِ وَ زُلَفاً مِنَ اللَّيْلِ إِنَّ الْحَسَناتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئاتِ ذلِكَ ذِكْرى‏ لِلذَّاكِرينَ

و نماز را در دو طرف روز و اوايل شب كه نزديك روز است برپا دار (نماز صبح را در نيمه اول روز و ظهر و عصر را در نيمه دوم آن و مغرب و عشا را در اوايل شب بخوان) كه به يقين نيكى‏ها (كه نماز در رأس آنهاست) گناهان را از بين مى‏برد (پليدى گناه را از نفس، مفاسد آن را از آفاق، سياهى آن را از نامه عمل و استحقاق عذاب را از عامل مى‏زدايد)، اين تذكرى است براى يادكنندگان.

گناه و طلب غفران الهی

آل‏عمران : 147 وَ ما كانَ قَوْلَهُمْ إِلاَّ أَنْ قالُوا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ إِسْرافَنا في‏ أَمْرِنا وَ ثَبِّتْ أَقْدامَنا وَ انْصُرْنا عَلَى الْقَوْمِ الْكافِرينَ

و سخن آنها (در شدايد جنگ) جز اين نبود كه گفتند: پروردگارا، گناهان ما و زياده روى ما را در كارمان بر ما ببخش و قدم‏هاى ما را استوار بدار و ما را بر گروه كافران يارى ده.

اجابت از طرف بنده و اجابت از طرف خداوند در آیه 195 آل عمران

آل‏عمران : 193 رَبَّنا إِنَّنا سَمِعْنا مُنادِياً يُنادي لِلْإيمانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا رَبَّنا فَاغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ كَفِّرْ عَنَّا سَيِّئاتِنا وَ تَوَفَّنا مَعَ الْأَبْرارِ

پروردگارا، همانا ندادهنده‏اى را شنيديم كه به ايمان دعوت مى‏كرد كه به پروردگارتان ايمان آوريد؛ ما هم ايمان آورديم؛ پروردگارا، پس گناهانمان را بر ما ببخش و بدى‏هايمان را از ما بزداى و ما را در زمره نيكوكاران بميران.

 


 

جزء پنجم: سوره نساء آیه 24 تا آیه 148 نساء

ازدواج بله ولی دوست همجنس نخیر

دخترها دوست پسر نگیرند

النساء : 25 وَ مَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ مِنْكُمْ طَوْلاً أَنْ يَنْكِحَ الْمُحْصَناتِ الْمُؤْمِناتِ فَمِنْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ مِنْ فَتَياتِكُمُ الْمُؤْمِناتِ وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِإيمانِكُمْ بَعْضُكُمْ مِنْ بَعْضٍ فَانْكِحُوهُنَّ بِإِذْنِ أَهْلِهِنَّ وَ آتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ مُحْصَناتٍ غَيْرَ مُسافِحاتٍ

 وَ لا مُتَّخِذاتِ أَخْدانٍ

فَإِذا أُحْصِنَّ فَإِنْ أَتَيْنَ بِفاحِشَةٍ فَعَلَيْهِنَّ نِصْفُ ما عَلَى الْمُحْصَناتِ مِنَ الْعَذابِ ذلِكَ لِمَنْ خَشِيَ الْعَنَتَ مِنْكُمْ وَ أَنْ تَصْبِرُوا خَيْرٌ لَكُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحيمٌ

و آن كس از شما كه توان مالى ندارد تا با زن‏هاى آزاد مؤمن ازدواج نمايد پس، از بردگان ملكى از دختران جوان با ايمانتان به زنى بگيرد. و خداوند به ايمان شما داناتر است، همه از يكديگريد (همه به وسيله پيوند ايمانى اعضاء يك پيكريد) پس با آنها به اذن صاحبانشان ازدواج نماييد، و مهرهايشان را به طور پسنديده به آنان بپردازيد، در حالى كه آنان پاكدامن باشند نه اهل زنا و نه دوست‏گيران پنهانى. پس هر گاه اين زنان (كنيزان) ازدواج نمودند، اگر كار زشت (زنا) انجام دادند بر آنها نصف آن كيفرى است كه بر زنان آزاد است. اين (تجويز ازدواج با برده) براى كسى از شما است كه از مشقت (عزوبت) و ضرر (زنا) بترسد، و صبر كردن براى شما بهتر است، و خداوند بسيار آمرزنده و مهربان است.

پسرها دوست دختر نگیرند

مائده : 5 الْيَوْمَ أُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّباتُ وَ طَعامُ الَّذينَ أُوتُوا الْكِتابَ حِلٌّ لَكُمْ وَ طَعامُكُمْ حِلٌّ لَهُمْ وَ الْمُحْصَناتُ مِنَ الْمُؤْمِناتِ وَ الْمُحْصَناتُ مِنَ الَّذينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكُمْ إِذا آتَيْتُمُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ مُحْصِنينَ غَيْرَ مُسافِحينَ

 وَ لا مُتَّخِذي أَخْدانٍ

وَ مَنْ يَكْفُرْ بِالْإيمانِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُ وَ هُوَ فِي الْآخِرَةِ مِنَ الْخاسِرينَ (5)

امروز چيزهاى پاكيزه براى شما حلال شد، و طعام كسانى كه به آنها كتاب (آسمانى) داده شده براى شما حلال، و طعام شما هم براى آنها حلال است، و (نيز حلال است بر شما) زنان آزاد و پاكدامن از مؤمنان و زنان آزاد و پاكدامن از كسانى كه پيش از شما به آنها كتاب (آسمانى) داده شده، هر گاه مهر آنها را پرداخته باشيد در حالى كه پاكدامن باشيد نه اهل زنا و نه رفيق‏باز به نامشروع در نهان. و هر كس كفر ورزد بدانچه بايد ايمان آورد حقّا كه عملش تباه شده و در آخرت از زيانكاران است.

زنان صالح ،قانت و حافظ

الرِّجالُ قَوَّامُونَ عَلَى النِّساءِ بِما فَضَّلَ اللَّهُ بَعْضَهُمْ عَلى‏ بَعْضٍ وَ بِما أَنْفَقُوا مِنْ أَمْوالِهِمْ

1)     فَالصَّالِحاتُ

2)      قانِتاتٌ

3)     حافِظاتٌ لِلْغَيْبِ بِما حَفِظَ اللَّهُ

4)      وَ اللاَّتي‏ تَخافُونَ نُشُوزَهُنَّ فَعِظُوهُنَّ

5)     وَ اهْجُرُوهُنَّ فِي الْمَضاجِعِ

6)     وَ اضْرِبُوهُنَّ

7)     فَإِنْ أَطَعْنَكُمْ فَلا تَبْغُوا عَلَيْهِنَّ سَبيلاً إِنَّ اللَّهَ كانَ عَلِيًّا كَبيرا34 نساء

مردان، كارگزاران و تدبيركنندگانِ [زندگى‏] زنانند، به خاطر آنكه خدا مردان را [از جهت توان جسمى، تحمل مشكلات و قدرت روحى و فكرى‏] بر زنان برترى داده، و به خاطر آنكه [مردان‏] از اموالشان هزينه زندگى زنان را [به عنوان حقّى واجب‏] مى‏پردازند؛ پس زنان شايسته و درست كار [با رعايت قوانين حق‏] فرمانبردار [و مطيع شوهر] ند [و] در برابر حقوقى كه خدا [به نفع آنان برعهده شوهرانشان‏] نهاده است، در غياب شوهر [حقوق و اسرار و اموال او را] حفظ مى‏كنند. و زنانى كه از سركشى و نافرمانى آنان بيم داريد [در مرحله اول‏] پندشان دهيد، و [در مرحله بعد] در خوابگاه‏ها از آنان دورى كنيد، و [اگر اثر نبخشيد] آنان را [به گونه‏اى كه احساس آزار به دنبال نداشته باشد] تنبيه كنيد؛ پس اگر از شما اطاعت كردند براى آزار دادن آنان هيچ راهى مجوييد؛ يقيناً خدا بلند مرتبه و بزرگ است.


 

جزء ششم:سوره نساء 148 تا 61 مائده

89 يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا در قرآن کریم

رابطه با امام زمان علیه السلام در خطابات يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا

المائدة : 35   يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ ابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسيلَةَ وَ جاهِدُوا في‏ سَبيلِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد، از خداوند پروا كنيد و (براى تقرّب) به سوى او (از مقرّبان درگاهش و از عمل‏هاى صالح) وسيله بجوييد و در راه او جهاد كنيد، شايد رستگار گرديد

 

1)      معیت با امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف  و امامان معصوم علیهم السلام

توبة : 119   يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ كُونُوا مَعَ الصَّادِقينَ

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد، از خدا پروا كنيد و با راستگويان باشيد (كه مصداق اتم آنها اهل بيت معصوم پيامبرند

عن قول الله عز و جل: اتَّقُوا اللَّهَ وَ كُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ، قال: «الصادقون: الأئمة الصديقون بطاعتهم».[2]

و في (نهج البيان) روي أن النبي (صلى الله عليه و آله) سئل عن الصادقين ها هنا، فقال: «هم علي و فاطمة و الحسن و الحسين و ذريتهم الطاهرون إلى يوم القيامة».[3]

2)      رابطه با امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف و رستگاري

آل‏عمران : 200   يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا اصْبِرُوا وَ صابِرُوا وَ رابِطُوا وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ

در تفسير برهان و ديگر تفاسير آمده است كه رابطوا يعني رابطه با امام زمان عجل الله تعالي فرجه الشريف؛ از جمله :               

عن أبي جعفر محمد بن علي الباقر (عليه السلام)، في قوله: يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اصْبِرُوا وَ صابِرُوا وَ رابِطُوا. قال: «اصبروا على أداء الفرائض، و صابروا عدوكم، و رابطوا إمامكم المنتظر».[4]

امام باقر علیه السلام  در تفسیر آیه ی فوق فرمودند:

اصْبِرُوا یعنی صبر بر اداي واجبات

 و صابِرُوا یعنی صبر در برابر دشمنان دین و همديگر را به صبر دعوت كردن 

و رابِطُوا یعنی رابطه با امام منتظر شما .

3)      رابطه با علی علیه السلام و  امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف بهترین وسیله  براي رستگاري

مائدة : 35   يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ ابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسيلَةَ وَ جاهِدُوا في‏ سَبيلِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ

در روايات متعددي آمده است كه يكي از مهمترين مصاديق وسيله، توسل به امامان معصوم عليهم السلام است؛ از جمله :

قال رسول الله (صلى الله عليه و آله): «الأئمة من ولد الحسين (عليهم السلام)، من أطاعهم فقد أطاع الله، و من عصاهم فقد عصى الله عز و جل، هم العروة الوثقى، و هم الوسيلة إلى الله تعالى».[5]

4)      شرط ايمان و اطاعت از اولی الامر یعنی امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف و بهترین رابطه

نساء : 59   يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا أَطيعُوا اللَّهَ وَ أَطيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ فَإِنْ تَنازَعْتُمْ في‏ شَيْ‏ءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَ الرَّسُولِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ ذلِكَ خَيْرٌ وَ أَحْسَنُ تَأْويلاً

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد، خدا را اطاعت كنيد و از فرستاده او و صاحبان امرتان (كه جانشينان معصوم پيامبرند) اطاعت نماييد. پس اگر درباره چيزى (از امور دين يا دنيا) نزاع داشتيد آن را به خدا و رسولش برگردانيد (اختلاف در دين را به وسيله فقيه و اختلاف در دنيا را به واسطه قاضى به كتاب و سنّت بازگردانيد) اگر ايمان به خدا و روز واپسين داريد، اين (براى شما) بهتر و خوش عاقبت‏تر است .

روايات فراواني داريم كه اولي الامر فقط معصومين عليهم السلام هستند؛ ازجمله :

مفسر مشهور اسلامى ابوحيان اندلسى مغربى (متوفى سال 756) در تفسير بحر المحيط مى‏نويسد كه اين آيه در حق على ع و ائمه اهل بيت ع‏ نازل گرديده است.‏

5)      امام زمان  عجل الله تعالی فرجه و اصحاب آن حضرت و ولایت علی علیه السلام

مائدة : 54   يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا مَنْ يَرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكافِرينَ يُجاهِدُونَ في‏ سَبيلِ اللَّهِ وَ لا يَخافُونَ لَوْمَةَ لائِمٍ ذلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتيهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ واسِعٌ عَليمٌ

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد، هر كس از شما از دين خود برگردد (زيانى به خدا نمى‏زند) خداوند به زودى گروهى را خواهد آورد كه آنها را دوست دارد و آنها نيز او را دوست دارند، در برابر مؤمنان رام و خاضعند و در برابر كافران مقتدر و پيروز، در راه خدا جهاد مى‏كنند و از سرزنش هيچ ملامتگرى نمى‏هراسند. اين (ايمان و محبت و شهامت) فضل خداوند است كه به هر كس بخواهد مى‏دهد و خداوند (از نظر وجود و توان و رحمت) گسترده است و داناست.

قال علي بن إبراهيم: هو مخاطبة لأصحاب رسول الله (صلى الله عليه و آله) الذين غصبوا آل محمد (صلوات الله عليهم) حقهم و ارتدوا عن دين الله فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ .....، قال: نزلت في القائم و أصحابه، يجاهدون في سبيل الله، و لا يخافون لومة لائم.: ذلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ   من عباده، و في قوله: وَ لا تَتَمَنَّوْا ما فَضَّلَ اللَّهُ بِهِ بَعْضَكُمْ عَلى‏ بَعْضٍ إنهما نزلتا في علي (عليه السلام)  [6]

مخاطب در صدر  این آیه  اصحابی  هستند که حق آل محمد  صلوات الله عليهم را غصب کردند و از دین خداوند مرتد شدند . و فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ؛ مراد امام قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف و اصحاب آن حضرت هستند كه  در راه خدا جهاد مى‏كنند و از سرزنش هيچ ملامتگرى نمى‏هراسند.

6)      صلوات فرستادن بر پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله  و خاندان او و تسلیم اوامر آنها

الأحزاب : 56 إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْليماً 

عن أبي بصير، قال: سألت أبا عبد الله (عليه السلام) عن قول الله عز و جل: إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلِيماً، قال: «الصلاة عليه، و التسليم له في كل شي‏ء جاء به».[7]

امام صادق عليه السلام در معناي  إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلِيماً فرمود : درود  فرستادن بر پيامبر و تسليم امر او در هر دستوري كه او آورده است.

غلی علیه السلام در مورد این آیه فرموده :  وَ لِهَذِهِ الْآيَةِ ظَاهِرٌ وَ بَاطِنٌ فَالظَّاهِرُ قَوْلُهُ صَلُّوا عَلَيْهِ وَ الْبَاطِنُ قَوْلُهُ وَ سَلِّمُوا تَسْلِيماً أَيْ سَلِّمُوا لِمَنْ وَصَّاهُ وَ اسْتَخْلَفَهُ وَ فَضَّلَهُ عَلَيْكُمْ وَ مَا عَهِدَ بِهِ إِلَيْهِ تَسْلِيماً وَ هَذَا مِمَّا أَخْبَرْتُكَ أَنَّهُ لَا يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلَّا مَنْ لَطُفَ حِسُّهُ وَ صَفَا ذِهْنُهُ وَ صَحَّ تَمْيِيزُه‏[8]

و براى اين آيه ظاهرى است و باطنى، ظاهر همان فراز: صَلُّوا عَلَيْهِ و باطن آن، فراز وَ سَلِّمُوا تَسْلِيماً مى‏باشد؛ يعنى تسليم كسي باشيد كه رسول خدا او را جانشين خود قرار داد و او را بر شما برتری بخشيد و تسليم فضل و پيمانهاي  او باشید و به تأويل اينها كه براي تو گفتم جز افرادى با حسّى لطيف و ذهنى پاك و قدرت تميز بالا خبر ندارند.

7)      امامت اهل بیت عصمت و طهارت و نور بودن پیروی از آنها 

حديد : 28 يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ آمِنُوا بِرَسُولِهِ يُؤْتِكُمْ كِفْلَيْنِ مِنْ رَحْمَتِهِ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ نُوراً تَمْشُونَ بِهِ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحيم‏

اى كسانى كه (به خدا و پيامبران گذشته) ايمان آورده‏ايد، از خدا پروا كنيد و به فرستاده او (محمد صلّى اللَّه عليه و آله) ايمان آوريد تا شما را دو سهم از رحمت خويش عطا كند (سهمى بر ايمان به او و سهمى بر ايمان به پيامبران گذشته)، و نورى براى شما قرار دهد كه با آن راه (زندگى اجتماع در دنيا، و راه بهشت را در محشر) بپيماييد و شما را بيامرزد، و خداوند آمرزنده و مهربان است‏

در روایت آمده است که مراد از نوری که در آیه بيان شده، امامی است که باید پیرو او باشیم و مراد  از كِفْلَيْنِ مِنْ رَحْمَتِهِ امام حسن و امام حسین علیهما السلام است . [9]                       

8)      فتح و پیروزی امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف

صف : 10 يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلى‏ تِجارَةٍ تُنْجيكُمْ مِنْ عَذابٍ أَليمٍ

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد، آيا شما را به تجارتى راهنمايى كنم كه شما را از عذابى دردناك نجات بخشد؟

.... صف : 13 وَ أُخْرى‏ تُحِبُّونَها نَصْرٌ مِنَ اللَّهِ وَ فَتْحٌ قَريبٌ وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنين‏

و نعمت ديگرى كه آن را دوست داريد (به شما مى‏دهد و آن) ياريى از جانب خدا (در منطق و برهان بر همه ملل در طول تاريخ) و پيروزيى نزديك (در فتح مكه و غيره است)، و (اى پيامبر) مؤمنان را بشارت ده.

در روایت است که برخي دوست داشتند بفهمند این تجارت چیست تا اموال و جانها و فرزندان خود را برای آن فدا کنند؟

حضرت امام باقر علیه السلام فرمود : مراد، فتح و پیروزی جهانی است به دست مبارک حضرت حجة بن الحسن عجل الله تعالی فرجه الشریف .

امام باقر عليه السلام در تفسير فرمايش خداوند يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلى‏ تِجارَةٍ تُنْجِيكُمْ مِنْ عَذابٍ أَلِيمٍ فرمود : «با نزول اين آيه مردم گفتند: اگر بدانيم كه اين تجارت چيست، اموال و جانها و فرزندان خود را  براي آن فدا مي كنيم. خداوند فرمود : تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ تُجاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوالِكُمْ وَ أَنْفُسِكُمْ إلى قوله تعالى: ذلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ وَ أُخْرى‏ تُحِبُّونَها نَصْرٌ مِنَ اللَّهِ وَ فَتْحٌ قَرِيبٌ يعنى فتح قائم آل محمد صلوات الله عليهم در دنيا و نيز فتح مكه . [10]


 

جزء هفتم: سوره مائده آیه 82 تا آیه 111 سوره انعام

خواندن آیه توجه قبل از نماز :

آیه 79 : سوره انعام : إِنِّي وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذي فَطَرَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ حَنيفاً وَ ما أَنَا مِنَ الْمُشْرِكين‏

به يقين من روى (دل) خود را به سوى كسى كه آسمان‏ها و زمين را پديد آورده متوجه نمودم در حالى كه با اخلاص و حق‏گرايم. و من از شرك‏آوران نيستم.

«حَنيف» از «حنف»، به معناى خالص وبى‏انحراف، وگرايش به راه حقّ ومستقيم است.

«فَطَرَ» كه به معناى آفريدن است، در اصل، مفهوم شكافتن را دارد. شايد اشاره به علم روز داشته باشد كه مى‏گويد: جهان در آغاز، توده‏ى واحدى بود، سپس از هم شكافته و كرات‏ آسمانى يكى پس از ديگرى پديد آمده است‏[11]

خواندن آیه اخلاص(162 انعام) قبل از نماز :

إِنَّ صَلاتي‏ وَ نُسُكي‏ وَ مَحْيايَ وَ مَماتي‏ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمينَ

نه تنها از نظر عقيده من موحد و يكتاپرستم بلكه از نظر عمل، هر كار نيكى كه مى‏كنم،" نماز من و تمام عبادات من و حتى مرگ و حيات من همه براى پروردگار جهانيان است"

ظاهر اين است كه نسک نه فقط اعمال حج بلکه هر گونه عبادتى را شامل مى‏شود، در واقع نخست اشاره به نماز (صلاة) به عنوان مهمترين عبادت شده، بعد همه عبادات را به طور كلى بيان كرده است، يعنى هم نماز من و هم تمام عباداتم و حتى زندگى و مرگم، همه براى او است.[12]

خواندن دعا قبل از نماز= دعای یا محسن قد اتاک المسیء

بیاد قیامت برای خاشع شدن

سوره بقره 45 - 46 وَ اسْتَعينُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاةِ وَ إِنَّها لَكَبيرَةٌ إِلاَّ عَلَى الْخاشِعينَ  

الَّذينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُمْ مُلاقُوا رَبِّهِمْ وَ أَنَّهُمْ إِلَيْهِ راجِعُونَ  

و (در كارهايتان) از صبر (روزه) و نماز يارى طلبيد، و البته استعانت و نماز (هر دو) دشوار و گران است مگر بر فروتنان.

46 آنان كه مى‏دانند (بالاخره) ديداركننده پروردگار خويش خواهند بود و حتما به سوى او بازمى‏گردند.

جزء هشتم: سوره انعام آیه 111 تا سوره اعراف آیه 88

شیطان و راههای اغوای بندگان از طرف او

سوره اعراف آیه 16 -17 قالَ فَبِما أَغْوَيْتَني‏ لَأَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِراطَكَ الْمُسْتَقيمَ 

گفت: پس بدان سبب كه مرا به بيراهه افكندى حتما در كمين آنها بر سر راه مستقيم تو خواهم نشست.

ثُمَّ لَآتِيَنَّهُمْ مِنْ بَيْنِ أَيْديهِمْ وَ مِنْ خَلْفِهِمْ وَ عَنْ أَيْمانِهِمْ وَ عَنْ شَمائِلِهِمْ وَ لا تَجِدُ أَكْثَرَهُمْ شاكِرينَ 

سپس بر آنها از پيش رو و از پشت سرشان و از طرف راست و از طرف چپشان در خواهم آمد (و وسوسه خواهم كرد)، و بيشتر آنها را سپاسگزار نخواهى يافت.

پيام‏ها:

1- نافرمانى و گناه خود را به تقدير و قضا و قدر الهى نسبت دادن، كارى شيطانى است. «قالَ فَبِما أَغْوَيْتَنِي»

2- ابليس مهلت خواست تا انتقام بگيرد، نه آنكه توبه كند. أَنْظِرْنِي، لَأَقْعُدَنَ‏ ...

3- ابليس به جاى تشكّر از خداوند، گستاخى كرد. إِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِينَ‏، لَأَقْعُدَنَّ لَهُمْ‏ ...

4- شيطان، انسان را موجودى منفعل و اغواپذير مى‏داند. لَأَقْعُدَنَّ لَهُمْ‏ ...

5- شيطان، دشمن قسم خورده انسان است. لَأَقْعُدَنَ‏ ... چنانكه در جاى ديگر مى‏گويد: «فَبِعِزَّتِكَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ» « ص، 82.»

6- ابليس نيز اقرار دارد كه راه مستقيم راه خداوند است. «صِراطَكَ الْمُسْتَقِيمَ»

7- شيوه‏هاى اغفال ابليس، متعدّد و مختلف است. مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ وَ مِنْ خَلْفِهِمْ وَ ...

8- شيطان، هم صراط مستقيم را مى‏شناسد، «صِراطَكَ الْمُسْتَقِيمَ» هم راه‏هاى وسوسه و هجوم و غلبه را، لَآتِيَنَّهُمْ مِنْ بَيْنِ‏ ... هم شاكران و ناسپاسان را. «وَ لا تَجِدُ أَكْثَرَهُمْ شاكِرِينَ»

9- هدف وآرزوى شيطان، ناسپاسى انسان است. «وَ لا تَجِدُ أَكْثَرَهُمْ شاكِرِينَ» بنابراين پيروى از شيطان، ناسپاسى از خداست وانسان سپاسگزار، در راه‏مستقيم است.[13]

ما روى عن أبي جعفر عليه السلام قال:

1)     «ثُمَّ لَآتِيَنَّهُمْ مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ» معناه أهون عليهم أمر الاخرة،

2)      «وَ مِنْ خَلْفِهِمْ» آمرهم بجمع الأموال و البخل بها عن الحقوق لتبقى لورثتهم،

3)      «وَ عَنْ أَيْمانِهِمْ» أفسد عليهم أمر دينهم بتزيين الضلالة و تحسين الشبهة

4)     «وَ عَنْ شَمائِلِهِمْ» بتحبيب اللذات إليهم و تغليب الشهوات على قلوبهم.[14]

برای هر نبی دشمنی از شیطان انسی و جنی

 الأنعام : 112 وَ كَذلِكَ جَعَلْنا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا شَياطينَ الْإِنْسِ وَ الْجِنِّ يُوحي‏ بَعْضُهُمْ إِلى‏ بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُوراً وَ لَوْ شاءَ رَبُّكَ ما فَعَلُوهُ فَذَرْهُمْ وَ ما يَفْتَرُونَ

و بدين گونه (به مانند تو) براى هر پيامبرى دشمنانى از شيطانهاى انس و جن (به وسيله خلق غرائز مختلف شهوت در وجودشان) قرار داديم كه برخى از آنها به برخى ديگر سخنان باطل آراسته و فريبنده را (بر ضد آن پيامبر) پيام سرى مى‏دادند تا (ديگران را) بفريبند و اگر خدا (به اراده تكوينى) مى‏خواست چنين نمى‏كردند، پس آنها و افترائشان را رها كن (تا آن گاه كه مأمور به نبرد شوى).

دوازده کار در خوردن

عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع عَنْ آبَائِهِ ع قَالَ قَالَ الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ ع  فِي‏ الْمَائِدَةِ اثْنَتَا عَشْرَةَ خَصْلَةً يَجِبُ عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ أَنْ يَعْرِفَهَا

1)     أَرْبَعٌ مِنْهَا فَرْضٌ

2)     وَ أَرْبَعٌ سُنَّةٌ

3)     وَ أَرْبَعٌ تَأْدِيبٌ

 فَأَمَّا الْفَرْضُ:

1)     فَالْمَعْرِفَةُ

2)     وَ الرِّضَا

3)     وَ التَّسْمِيَةُ  

4)     وَ الشُّكْرُ

وَ أَمَّا السُّنَّةُ:

1)     فَالْوُضُوءُ قَبْلَ الطَّعَامِ

2)     وَ الْجُلُوسُ عَلَى الْجَانِبِ الْأَيْسَرِ

3)     وَ الْأَكْلُ بِثَلَاثِ أَصَابِعَ

4)     وَ لَعْقُ الْأَصَابِعِ

 وَ أَمَّا التَّأْدِيبُ:

1)     فَالْأَكْلُ مِمَّا يَلِيكَ

2)     وَ تَصْغِيرُ اللُّقْمَةِ

3)     وَ تَجْوِيدُ الْمَضْغِ

4)     وَ قِلَّةُ النَّظَرِ فِي وُجُوهِ النَّاسِ.[15]

  خوردن و فسق

الأنعام : 121 وَ لا تَأْكُلُوا مِمَّا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَ إِنَّهُ لَفِسْقٌ وَ إِنَّ الشَّياطينَ لَيُوحُونَ إِلى‏ أَوْلِيائِهِمْ لِيُجادِلُوكُمْ وَ إِنْ أَطَعْتُمُوهُمْ إِنَّكُمْ لَمُشْرِكُونَ

و از آنچه (در وقت سر بريدن) نام خدا بر آن برده نشده (و ميته شده) نخوريد كه البته خوردن آن فسق است. و مسلّما شيطان‏ها به ياوران و دوستان خود سرّا القا مى‏كنند (كه ميته كه كشته خداست از كشته شما بهتر است) تا با شما جدال و ستيزه كنند، و اگر از آنها اطاعت كنيد شما هم (حقيقتا يا حكما) مشركيد.

گامهای شیطان در تغذیه

الأنعام : 142 وَ مِنَ الْأَنْعامِ حَمُولَةً وَ فَرْشاً كُلُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ وَ لا تَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشَّيْطانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبينٌ

و نيز از چهارپايان حيواناتى بزرگ و كوچك و پشم و كرك ده و سوارى و باركش و خوراكى (پديد آورد)، از آنچه خدا روزى شما كرده بخوريد (و برخوردار شويد) و از گام‏هاى شيطان (در تشريع حلال و حرام و ارتكاب حرام) پيروى نكنيد، كه همانا او براى شما دشمنى آشكار است.

البقرة : 168 يا أَيُّهَا النَّاسُ كُلُوا مِمَّا فِي الْأَرْضِ حَلالاً طَيِّباً وَ لا تَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشَّيْطانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبينٌ

گامهای شیطان در ولایت

البقرة : 208 يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَ لا تَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشَّيْطانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبينٌ

گامهای شیطان در فحشا و منکر و تزکیه نفس

النور : 21 يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا لا تَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشَّيْطانِ وَ مَنْ يَتَّبِعْ خُطُواتِ الشَّيْطانِ فَإِنَّهُ يَأْمُرُ بِالْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ وَ لَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَتُهُ ما زَكى‏ مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ أَبَداً وَ لكِنَّ اللَّهَ يُزَكِّي مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ سَميعٌ عَليمٌ

وسوسه های شیطان برای آدم و حوا

الأعراف : 20 فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطانُ لِيُبْدِيَ لَهُما ما وُورِيَ عَنْهُما مِنْ سَوْآتِهِما وَ قالَ ما نَهاكُما رَبُّكُما عَنْ هذِهِ الشَّجَرَةِ إِلاَّ أَنْ تَكُونا مَلَكَيْنِ أَوْ تَكُونا مِنَ الْخالِدينَ

پس شيطان آن دو را وسوسه كرد تا آنچه را از عورت‏هايشان بر آنها پوشيده بود آشكار سازد، و گفت: پروردگارتان شما را از اين درخت منع نكرد مگر آنكه مبادا دو تا فرشته شويد يا از زمره جاودانان (در اين جا) گرديد.

اثر وسوسه های شیطان

الأعراف : 22 فَدَلاَّهُما بِغُرُورٍ فَلَمَّا ذاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُما سَوْآتُهُما وَ طَفِقا يَخْصِفانِ عَلَيْهِما مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ وَ ناداهُما رَبُّهُما أَ لَمْ أَنْهَكُما عَنْ تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ وَ أَقُلْ لَكُما إِنَّ الشَّيْطانَ لَكُما عَدُوٌّ مُبينٌ

پس به فريب و نيرنگ، آنها را (از مقامشان) تنزّل داد. پس چون از آن درخت چشيدند عورتشان بر آنها نمايان شد و شروع كردند به از برگ درختان آن بهشت بر خود چسباندن. و پروردگارشان آنها را ندا داد: آيا من شما را از آن درخت نهى نكردم و به شما نگفتم كه همانا شيطان دشمن آشكار شماست؟!

فریب نخوردن از شیطان

الأعراف : 27 يا بَني‏ آدَمَ لا يَفْتِنَنَّكُمُ الشَّيْطانُ كَما أَخْرَجَ أَبَوَيْكُمْ مِنَ الْجَنَّةِ يَنْزِعُ عَنْهُما لِباسَهُما لِيُرِيَهُما سَوْآتِهِما إِنَّهُ يَراكُمْ هُوَ وَ قَبيلُهُ مِنْ حَيْثُ لا تَرَوْنَهُمْ إِنَّا جَعَلْنَا الشَّياطينَ أَوْلِياءَ لِلَّذينَ لا يُؤْمِنُونَ

اى فرزندان آدم، مبادا شيطان شما را بفريبد و گمراه سازد همان گونه كه پدر و مادرتان را از بهشت بيرون نمود، به طورى كه لباس از تن آنها بيرون مى‏كرد تا عورت‏هايشان را به خودشان بنماياند! بى‏ترديد او و قبيله‏اش شما را مى‏بينند از آنجا كه شما آنان را نمى‏بينيد (و آن جايگاه جرم لطيف غير قابل رؤيت آنها به ديده حيوانى است نظير فرشته و روح) البته ما شيطان‏ها را سرپرستان كسانى قرار داده‏ايم كه ايمان ندارند.

الأعراف : 30 فَريقاً هَدى‏ وَ فَريقاً حَقَّ عَلَيْهِمُ الضَّلالَةُ إِنَّهُمُ اتَّخَذُوا الشَّياطينَ أَوْلِياءَ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ مُهْتَدُونَ

(عود شما در حالى است كه) گروهى را هدايت نموده و گروهى گمراهى بر آنها ثابت شده، زيرا شياطين را به جاى خدا سرپرست و ياور خود گرفتند و مى‏پندارند كه رهيافتگانند.

اثر شیطان بر بلعم باعورا عالم زمان موسى

الأعراف : 175 وَ اتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ الَّذي آتَيْناهُ آياتِنا فَانْسَلَخَ مِنْها فَأَتْبَعَهُ الشَّيْطانُ فَكانَ مِنَ الْغاوينَ

و بر آنها بخوان سرگذشت كسى را (بلعم باعورا عالم زمان موسى را) كه آيات خود را (معارف كتاب آسمانى يا مقام استجابت دعا را) به او داديم، اما او (به واسطه كفر در اعتقاد و كفران در عمل) از آنها تهى گشت، پس شيطان او را دنبال كرد و او عاقبت از گمراهان گرديد.

استعاذه از وسوسه های شیطان

الأعراف : 200 وَ إِمَّا يَنْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطانِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ إِنَّهُ سَميعٌ عَليمٌ

و اگر از سوى شيطان وسوسه تحريك‏آميزى تو را تحريك كرد، به خدا پناه جوى زيرا او شنوا و داناست.

.متذکر شدن در زمان وسوسه های شیطان

الأعراف : 201 إِنَّ الَّذينَ اتَّقَوْا إِذا مَسَّهُمْ طائِفٌ مِنَ الشَّيْطانِ تَذَكَّرُوا فَإِذا هُمْ مُبْصِرُونَ

بى‏ترديد كسانى كه تقوا ورزند، هر گاه وسوسه‏اى از شيطان به آنان رسد يا شيطانى دورزننده (بر دل‏ها) به فكرشان آسيب رساند (بى‏درنگ) متذكر شوند و در آن گاه بينا باشند

راه رسیدن به تقوا و مانع همه ضررها

ذلِكُمْ وَصَّاكُمْ بِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ (151)

اينهاست كه خدا شما را بدان سفارش كرده، شايد بينديشيد.

ذلِكُمْ وَصَّاكُمْ بِهِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ (152)

. اينهاست كه خدا شما را بدان سفارش نموده شايد متذكّر شويد.

ذلِكُمْ وَصَّاكُمْ بِهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ (153)

. اينهاست كه خدا شما را بدان سفارش نمود، شايد بپرهيزيد.

أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع أَنَّهُ قَالَ: قَالَ إِبْلِيسُ خَمْسَةُ أَشْيَاءَ لَيْسَ لِي فِيهِنَّ حِيلَةٌ وَ سَائِرُ النَّاسِ فِي‏ قَبْضَتِي‏

1)     مَنِ اعْتَصَمَ بِاللَّهِ عَنْ نِيَّةٍ صَادِقَةٍ وَ اتَّكَلَ عَلَيْهِ فِي جَمِيعِ أُمُورِهِ

2)     وَ مَنْ كَثُرَ تَسْبِيحُهُ فِي لَيْلِهِ وَ نَهَارِهِ

3)     وَ مَنْ رَضِيَ لِأَخِيهِ الْمُؤْمِنِ بِمَا يَرْضَاهُ لِنَفْسِهِ

4)     وَ مَنْ لَمْ يَجْزَعْ عَلَى الْمُصِيبَةِ حِينَ تُصِيبُهُ

5)     وَ مَنْ رَضِيَ بِمَا قَسَمَ اللَّهُ لَهُ وَ لَمْ يَهْتَمَّ لِرِزْقِهِ.[16]

 


 

جزء نهم: سوره اعراف آیه 88 تا سوره انفال آیه 40

وظیفه در شنیدن قرآن کریم

اعراف 204 وَ إِذا قُرِئَ الْقُرْآنُ فَاسْتَمِعُوا لَهُ وَ أَنْصِتُوا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُون‏

و چون قرآن خوانده شود بدان گوش فرا دهيد و خاموش باشيد، باشد كه مشمول رحمت شويد.

در حديثى از امام صادق ع مى‏خوانيم كه فرمود:

يجب الانصات للقرآن فى الصلاة و فى غيرها و اذا قرء عندك القرآن وجب عليك الانصات و الاستماع.

" بر تو واجب است كه در نماز و غير نماز در برابر شنيدن قرآن سكوت و استماع كنى و هنگامى كه نزد تو قرآن خوانده شود، لازم است سكوت كردن‏و گوش فرا دادن" [17]

حتى از بعضى از روايات استفاده مى‏شود كه اگر امام جماعت مشغول قرائت باشد فرد ديگرى، آيه‏اى از قرآن تلاوت كند، مستحبّ است سكوت كند تا او آيه را پايان دهد، سپس امام قرائت را تكميل كند، چنان كه از امام صادق ع نقل شده كه على ع در نماز صبح بود و" ابن كوا" (همان مرد منافق تيره دل) در پشت سر امام ع مشغول نماز بود، ناگاه در نماز اين آيه را تلاوت كرد وَ لَقَدْ أُوحِيَ إِلَيْكَ وَ إِلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكَ لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْخاسِرِينَ‏ (و هدفش از خواندن آيه اين بود كه به طور كنايه به على ع احتمالا در مورد قبول حكميت در ميدان" صفين" اعتراض كند) اما با اين حال امام ع براى احترام قرآن سكوت كرد تا وى آيه را به پايان رسانيد، سپس امام ع به ادامه قرائت نماز بازگشت، و" ابن كوا" كار خود را دو مرتبه تكرار كرد، باز امام ع سكوت كرد و" ابن كوا" براى سومين بار آيه را تكرار نمود، و على ع مجددا به احترام قرآن سكوت كرد، سپس حضرت اين آيه را تلاوت فرمود فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَ لا يَسْتَخِفَّنَّكَ الَّذِينَ لا يُوقِنُونَ‏ (اشاره به اينكه مجازات دردناك الهى در انتظار منافقان و افراد بى ايمان است و در برابر آنها بايد تحمل و حوصله به خرج داد) سرانجام امام سوره را تمام كرده و به ركوع رفت‏ «تفسير برهان جلد 2 صفحه 57.».

از مجموع اين بحث روشن مى‏شود كه استماع و سكوت به هنگام شنيدن آيات قرآن كار بسيار شايسته‏اى است ولى به طور كلى واجب نيست، و شايد علاوه بر اجماع و روايات جمله" لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ‏" (شايد مشمول رحمت خدا بشويد) نيز اشاره به مستحبّ بودن اين حكم باشد.[18]

نشنیدن معارف حقه

الأعراف : 179 وَ لَقَدْ ذَرَأْنا لِجَهَنَّمَ كَثيراً مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ لَهُمْ قُلُوبٌ لا يَفْقَهُونَ بِها وَ لَهُمْ أَعْيُنٌ لا يُبْصِرُونَ بِها وَ لَهُمْ آذانٌ لا يَسْمَعُونَ بِها أُولئِكَ كَالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ أُولئِكَ هُمُ الْغافِلُونَ

و حقّا كه ما بسيارى از جن و انس را (گويى) براى دوزخ آفريده‏ايم، زيرا كه دل‏ها دارند ولى (حقايق را) بدان نمى‏فهمند، و چشم‏ها دارند ولى بدان (به عبرت) نمى‏نگرند و گوش‏ها دارند ولى بدان (معارف حقّه را) نمى‏شنوند؛ آنها مانند چهارپايانند بلكه گمراه‏ترند (زيرا با داشتن استعداد رشد و تكامل، به راه باطل مى‏روند) و آنها همان غافلانند.

نشنیدن راه هدایت

الأعراف : 198 وَ إِنْ تَدْعُوهُمْ إِلَى الْهُدى‏ لا يَسْمَعُوا وَ تَراهُمْ يَنْظُرُونَ إِلَيْكَ وَ هُمْ لا يُبْصِرُونَ

و اگر آنها را به سوى هدايت فرا خوانيد نمى‏شنوند، و (اى پيامبر) آنها را (مشركان را) مى‏بينى كه به سوى تو مى‏نگرند ولى (در حقيقت) نمى‏بينند.

روی نتابیدن در هنگام شنیدن دعوت الهی

الأنفال : 20 يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا أَطيعُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ لا تَوَلَّوْا عَنْهُ وَ أَنْتُمْ تَسْمَعُونَ

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد، از خدا و فرستاده او (در فرامين ولايى او) اطاعت كنيد، و از وى روى برمتابيد در حالى كه (دعوت منطقى او را) مى‏شنويد.

نوع شنیدن منافقان

الأنفال : 21 وَ لا تَكُونُوا كَالَّذينَ قالُوا سَمِعْنا وَ هُمْ لا يَسْمَعُونَ

و همانند كسانى (از كفار و منافقين) نباشيد كه (به زبان) گفتند: شنيديم، در حالى كه (حقيقتا) نمى‏شنوند.

اعراض حتی در شنواندن

الأنفال : 23 وَ لَوْ عَلِمَ اللَّهُ فيهِمْ خَيْراً لَأَسْمَعَهُمْ وَ لَوْ أَسْمَعَهُمْ لَتَوَلَّوْا وَ هُمْ مُعْرِضُونَ

و اگر خداوند خيرى در آنها مى‏دانست (اگر باطن خوش حق‏پذير داشتند) حتما به آنها مى‏شنوانيد (هر چند به تكرار ابلاغ باشد) و اگر (در حال فعلى) به آنها بشنواند حتما روى بر مى‏تابند در حالى كه (قلبا نيز) اعراض كننده‏اند.

شنیدن آیات الهی و نسبتهای ناروا به آن

الأنفال : 31 وَ إِذا تُتْلى‏ عَلَيْهِمْ آياتُنا قالُوا قَدْ سَمِعْنا لَوْ نَشاءُ لَقُلْنا مِثْلَ هذا إِنْ هذا إِلاَّ أَساطيرُ الْأَوَّلينَ

و چون آيات كتاب ما بر آنها خوانده شود (از فرط عناد و خود بزرگ‏بينى) گويند: البته شنيديم، و اگر بخواهيم ما نيز همانند اين را مى‏گوييم؛ اين نيست جز افسانه‏هاى پيشينيان.

 

شنیدن آیات الهی و زیاد شدن ایمان

الأنفال : 2 إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذينَ إِذا ذُكِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَ إِذا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ آياتُهُ زادَتْهُمْ إيماناً وَ عَلى‏ رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ

مؤمنان تنها كسانى هستند كه چون ياد خدا به ميان آيد دل‏هايشان مى‏ترسد، و چون آيات او بر آنان خوانده شود بر ايمانشان مى‏افزايد، و همواره بر پروردگارشان توكّل مى‏كنند.

تلاوت قرآن کریم با هشت کار مهم(تفسیر حق تلاوت)

البقرة : 121 الَّذينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلاوَتِهِ أُولئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَ مَنْ يَكْفُرْ بِهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ

كسانى كه به آنها كتاب (آسمانى) داده‏ايم (مانند يهود و نصارى) و آن را به شايستگى تلاوت مى‏كنند (بدون تحريف و با تدبّر و عمل) آنهايند كه به آن (قرآن يا پيامبر) ايمان مى‏آورند، و كسانى كه بدان كفر ورزند آنهايند كه زيانكارند.

تفسیر حق تلاوت:

وَ قَالَ جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ ع‏ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى- الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلاوَتِهِ‏ قَالَ

1)     يُرَتِّلُونَ آيَاتِهِ

2)      وَ يَتَفَقَّهُونَ‏ فِيهِ‏

3)      وَ يَعْمَلُونَ بِأَحْكَامِهِ

4)      وَ يَرْجُونَ وَعْدَهُ

5)     وَ يَخَافُونَ وَعِيدَهُ

6)      وَ يَعْتَبِرُونَ بِقِصَصِهِ

7)      وَ يَأْتَمِرُونَ بِأَوَامِرِهِ

8)      وَ يَتَنَاهَوْنَ عَنْ نَوَاهِيهِ

 مَا هُوَ وَ اللَّهِ حِفْظَ آيَاتِهِ وَ دَرْسَ حُرُوفِهِ وَ تِلَاوَةَ سُوَرِهِ وَ دَرْسَ أَعْشَارِهِ وَ أَخْمَاسِهِ حَفِظُوا حُرُوفَهُ وَ أَضَاعُوا حُدُودَهُ بخدا قسم قرآن براى اين نيست كه آياتش را حفظ كنند و درس دهند حروف آن را و يك سوره يا كمتر آن را بخوانند و حدود آن را ضايع نمايند

وَ إِنَّمَا تَدَبُّرُ آيَاتِهِ وَ الْعَمَلُ بِأَحْكَامِهِ قَالَ اللَّهُ‏ تَعَالَى- كِتابٌ أَنْزَلْناهُ إِلَيْكَ مُبارَكٌ لِيَدَّبَّرُوا آياتِهِ‏ بلكه براى تدبّر در آيات آن و عمل كردن باحكام آنست چنان كه ميفرمايد حق جل شأنه: كِتابٌ أَنْزَلْناهُ إِلَيْكَ مُبارَكٌ لِيَدَّبَّرُوا آياتِهِ‏ «29- ص‏» قرآن مجيد كتابى است عظيم الشأن كه بر تو نازل كرديم تا امت تو در آياتش‏ تدبر و تفكر كنند.

 وَ اعْلَمُوا رَحِمَكُمُ اللَّهُ أَنَّ سَبِيلَ اللَّهِ سَبِيلٌ وَاحِدٌ بدانيد (اى مسلمانان) خداى رحمت كند شما را كه راه (و دين) خداوند يكيست

وَ جِمَاعُهَا الْهُدَى و همگى آن (دينهاى حقه كه بوسيله پيغمبران منتشر شده براى) هدايت مردم است

 وَ مَصِيرُ الْعَالِمِ الْعَامِلِ بِهَا الْجَنَّةُ، و خط سير كسى كه عالم باشد باحكام الهى و باوامر و نواهى قرآن عمل نمايد بهشت جاويدان است

وَ الْمُخَالِفِ لَهَا النَّارُ و هر كه مخالف آن كند جهنم مأواى او است،

وَ إِنَّمَا الْإِيمَانُ لَيْسَ بِالتَّمَنِّي وَ لَكِنْ مَا ثَبَتَ فِي الْقَلْبِ وَ عَمِلَتْ بِهِ الْجَوَارِحُ وَ صَدَّقَتْهُ الْأَعْمَالُ الصَّالِحَةُ و جز اين نيست كه ايمان بآرزو داشتن نيست بلكه اقرار بقلب است و عمل نمودن بجوارح است و بصداقت و درستكارى رفتار كردن است و اعمال صالحه بجا آوردن است

وَ الْيَوْمَ فَقَدْ ظَهَرَ الْجَفَاءُ و لكن در اين زمان آشكارا بيكديگر جفا ميكنند

 وَ قَلَّ الْوَفَاءُ وَ تُرِكَتِ السُّنَّةُ وَ ظَهَرَتِ الْبِدْعَةُ و بعهد خود وفا نميكنند و ترك نموده‏اند سنّت (پيغمبر) را و ظاهر گرديده بدعتها

 وَ تَوَاخَى النَّاسُ عَلَى الْفُجُورِ و مردم در فسق و فجور بيكديگر كمك مينمايند

وَ ذَهَبَ مِنْكُمُ الْحَيَاءُ وَ زَالَتِ الْمَعْرِفَةُ و شرم و حيا از ميانشان رفته و دست از معرفت (و خداشناسى) كشيده‏اند

وَ بَقِيَتِ الْجَهَالَةُ و جهّال و نادانان بسيار شده‏اند

 مَا تَرَى إِلَّا مُتْرَفاً صَاحِبَ دُنْيَا لَهَا يَرْضَى وَ لَهَا يَغْضَبُ وَ عَلَيْهَا يُقَاتِلُ و ديده نميشود در بين آنها جز مردمان ظالم كه براى رضاى ثروتمندان بديگران ظلم ميكنند و با فقرا مى‏جنگند،

 ذَهَبَ الصَّالِحُونَ وَ بَقِيَتْ تُفَالَةُ الشَّعِيرِ وَ حُثَالَةُ التَّمْر[19] و صالحان و نيكوكاران از ميانشان رفته‏اند و يك عده مردم رذلى كه همانند سبوس جو و تفاله خرما هستند باقيمانده‏اند [20]

وَ قَالَ ص‏ رَتِّلُوا الْقُرْآنَ وَ لَا تَنْثُرُوهُ وَ لَا تَهْذُوهُ هُذَاءَ الشِّعْرِ قِفُوا عِنْدَ عَجَائِبِهِ وَ حَرِّكُوا بِهِ الْقُلُوبَ وَ لَا يَكُنْ هَمُّ أَحَدِكُمْ آخِرَ السُّورَة[21]

و حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و اله فرمود: كه قرآن را منظم و نيكو بخوانيد نه مانند نثر و مانند شعر تند نخوانيد در عجايب قرآن بايستيد و فكر كنيد و بواسطه قرآن دلها را تكان دهيد و همت شما اين نباشد كه تند بخوانيد و زود بآخر سوره برسيد [22]

 


 

جزء دهم: سوره انفال آیه 41 تا سوره توبه آیه 87

منافقان و مومنان و صنعت تضاد

توبه 67 :

الْمُنافِقُونَ وَ الْمُنافِقاتُ بَعْضُهُمْ مِنْ بَعْضٍ يَأْمُرُونَ بِالْمُنْكَرِ وَ يَنْهَوْنَ عَنِ الْمَعْرُوفِ وَ يَقْبِضُونَ أَيْدِيَهُمْ نَسُوا اللَّهَ فَنَسِيَهُمْ إِنَّ الْمُنافِقينَ هُمُ الْفاسِقُونَ

مردان و زنان منافق برخى از برخى ديگرند (با هم پيوند اعتقادى و عملى دارند) به كار ناپسند فرمان مى‏دهند و از كار پسنديده بازمى‏دارند و دستان خود را (از انفاق در راه حق) مى‏بندند؛ خدا را فراموش كردند خدا هم آنها را فراموش نمود (پس از اتمام حجت به حال خودشان واگذاشت) مسلّما منافقان همان نافرمانانند.

توبه 71:

وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ الْمُؤْمِناتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ يُقيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ يُطيعُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ أُولئِكَ سَيَرْحَمُهُمُ اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ عَزيزٌ حَكيمٌ

و مردان و زنان باايمان دوست و ياور و سرپرست يكديگرند، به هر كار نيك (از نظر عقل و شرع) فرمان مى‏دهند و از هر كار زشت (از ديدگاه عقل و شرع) بازمى‏دارند و نماز را برپا مى‏كنند و زكات مى‏دهند و از خدا و فرستاده او فرمان مى‏برند؛ آنهايند كه خداوند به زودى مورد رحمتشان قرار مى‏دهد، كه همانا خداوند غالب مقتدر و با حكمت (در مرحله تكوين و تشريع و جزا) است‏

توبه 68

وَعَدَ اللَّهُ الْمُنافِقينَ وَ الْمُنافِقاتِ وَ الْكُفَّارَ نارَ جَهَنَّمَ خالِدينَ فيها هِيَ حَسْبُهُمْ وَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ وَ لَهُمْ عَذابٌ مُقيم‏

خداوند مردان و زنان منافق و كافران را آتش دوزخ وعده داده كه در آن جاويدان بمانند، همان براى آنها كافى است و خدا لعنتشان كرده، و براى آنها عذابى هميشگى است‏

توبه 72

وَعَد اللَّهُ الْمُؤْمِنينَ وَ الْمُؤْمِناتِ جَنَّاتٍ تَجْري مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدينَ فيها وَ مَساكِنَ طَيِّبَةً في‏ جَنَّاتِ عَدْنٍ وَ رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ أَكْبَرُ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظيمُ

خداوند به مردان و زنان باايمان بهشت‏هايى را وعده داده كه از زير (ساختمان و درختان) آنها نهرها روان است كه جاودانه در آن باشند، و نيز مسكن‏هاى پاكيزه‏اى را در بهشت‏هاى ابدى؛ و خشنوديى از جانب خداوند (از همه نعمت‏ها) بزرگتر است؛ آن است كاميابى بزرگ.

 

جزء یازدهم: سوره توبه آیه 93 تا سوره هود آیه 5

تقوا پیشگی

التوبة : 119 يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ كُونُوا مَعَ الصَّادِقينَ

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد، از خدا پروا كنيد و با راستگويان باشيد (كه مصداق اتم آنها اهل بيت معصوم پيامبرند).

معیت خاص برای متقیان

التوبة : 123 يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا قاتِلُوا الَّذينَ يَلُونَكُمْ مِنَ الْكُفَّارِ وَ لْيَجِدُوا فيكُمْ غِلْظَةً وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقينَ

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد (ابتدا طبق مصالح و قواعد) با كسانى از كفار پيكار كنيد كه به شما نزديك‏ترند و حتما بايد در شما شدت و صلابت (در عمل) بيابند، و بدانيد كه خداوند با پرهيزگاران است.

تقوای همیشگی

يونس : 63 الَّذينَ آمَنُوا وَ كانُوا يَتَّقُونَ

همانان كه ايمان آورده و همواره (از گناهان) پرهيز مى‏كردند.

حق تقوا

آل‏عمران : 102 يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقاتِهِ وَ لا تَمُوتُنَّ إِلاَّ وَ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد، از خدا آن گونه كه شايسته پرواى اوست پروا كنيد، و هرگز نميريد مگر در حالى كه مسلمان باشيد.

عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَ‏ اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقاتِهِ‏ فَقَالَ

1)     يُطَاعُ فَلَا يُعْصَى

2)      وَ يُذْكَرُ فَلَا يُنْسَى

3)     ‏ وَ يُشْكَرُ فَلَا يُكْفَرُ.

 

 

جزء دوازدهم: سوره هود آیه 6 تا سوره یوسف آیه 52

وَ راوَدَتْهُ الَّتي‏ هُوَ في‏ بَيْتِها عَنْ نَفْسِهِ وَ غَلَّقَتِ الْأَبْوابَ وَ قالَتْ هَيْتَ لَكَ

1)     قالَ مَعاذَ اللَّهِ

2)      إِنَّهُ رَبِّي

3)      أَحْسَنَ مَثْوايَ

4)     إِنَّهُ لا يُفْلِحُ الظَّالِمُون‏

و آن زنى كه وى در خانه‏اش بود از او به رفق و فريب درخواست كامجويى كرد و (بدين منظور) درها را محكم بست و گفت: بشتاب، من از بهر تو آماده‏ام. يوسف گفت: پناه بر خدا، او (شويت) مربّى من است كه جايگاهم را نيكو كرده، و او (خدا) پروردگار من است كه مقام و منزلتم را نيكو ساخته؛ بى‏ترديد ستمكاران هرگز رستگار نمى‏شوند.

استعاذه دوم حضرت یوسف

يوسف : 79 قالَ مَعاذَ اللَّهِ أَنْ نَأْخُذَ إِلاَّ مَنْ وَجَدْنا مَتاعَنا عِنْدَهُ إِنَّا إِذاً لَظالِمُونَ

گفت: پناه بر خدا كه جز كسى را كه متاع خود را نزد او يافته‏ايم بگيريم، كه در غير اين صورت ما حتما ستمكاريم.

 


 

جزء سیزدهم: سوره یوسف آیه 53 تا سوره ابراهیم آیه 52

صنعت تضاد در صله ارحام

پیوند داشتن در پیوندهای الهی

سوره رعد آیه 21 وَ الَّذينَ يَصِلُونَ ما أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَ يَخافُونَ سُوءَ الْحِساب‏

و كسانى كه با آنچه خدا دستور داده با آن پيوند شود مى‏پيوندند (پيوند انسان با خدا و رسولان و خويشان و اولى الامر و جامعه) و از پروردگارشان مى‏هراسند و از سختى محاسبه (در قيامت) مى‏ترسند

قطع پیوندهای الهی

وَ الَّذينَ يَنْقُضُونَ عَهْدَ اللَّهِ مِنْ بَعْدِ ميثاقِهِ وَ يَقْطَعُونَ ما أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ أُولئِكَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَ لَهُمْ سُوءُ الدَّار

و كسانى كه پيمان خدا را (بر توحيد و پذيرش دين) پس از استوار كردنش (با معجزات و دلايل،) مى‏شكنند و از آنچه خداوند دستور داده كه با آن پيوند شود مى‏برند و در روى زمين فساد مى‏كنند، آنهايند كه برايشان لعنت و عاقبت بد اين سراى است.

لعن و خسران برای قطع کنندگان پیوندهای الهی

بقره: 26 و 27

وَ ما يُضِلُّ بِهِ إِلاَّ الْفاسِقينَ 

و جز فاسقان را بدان گمراه نمى‏سازد.

لعن برای قطع کنندگان پیوندهای الهی

الَّذينَ يَنْقُضُونَ عَهْدَ اللَّهِ مِنْ بَعْدِ ميثاقِهِ وَ يَقْطَعُونَ ما أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ أُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُون‏

همان‏هايى كه پيمان خدا را پس از محكم كردنش مى‏شكنند (با احكام خدا پس از ثبوت آن به نقل و عقل، مخالفت مى‏كنند) و آنچه را كه خدا فرمان داده وصل شود (مانند رابطه با ارحام و معصومان و دين) قطع مى‏كنند و در روى زمين به فساد مى‏پردازند، آنهايند كه زيانكارند.


 

لعن برای قطع کنندگان رحم

فَهَلْ عَسَيْتُمْ إِنْ تَوَلَّيْتُمْ أَنْ تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ وَ تُقَطِّعُوا أَرْحامَكُم‏

پس آيا از شما (منافقان و ضعيف الايمان‏ها) جز اين متوقع است كه اگر از اسلام روى گردانديد (يا در اسلام به ولايت و حكومت رسيديد) در روى زمين فساد كنيد و خويشاوندى‏هاى خود را به كلّى قطع نماييد؟!

أُولئِكَ الَّذينَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فَأَصَمَّهُمْ وَ أَعْمى‏ أَبْصارَهُمْ

آنها كسانى هستند كه خداوند لعنتشان كرده و گوش (باطن) آنها را كر و ديدگان (دل) آنان را كور نموده است.

سخنرانی ابلیس در جهنم:

وَ قالَ الشَّيْطانُ لَمَّا قُضِيَ الْأَمْرُ و چون كار (روز قيامت) تمام شود (و دوزخيان در جاى خود قرار گيرند) شيطان (بزرگ و ابليس اوّل در خطابى به همه دوزخيان) گويد:

1)     إِنَّ اللَّهَ وَعَدَكُمْ وَعْدَ الْحَقِّ همانا خداوند شما را وعده حق داد (وعده‏اى كه همه تحقق يافت)

2)     وَ وَعَدْتُكُمْ فَأَخْلَفْتُكُمْ و من شما را وعده دادم و تخلف كردم (همه خلاف درآمد)

3)     وَ ما كانَ لِيَ عَلَيْكُمْ مِنْ سُلْطانٍ إِلاَّ أَنْ دَعَوْتُكُمْ و مرا بر شما (در دنيا) هيچ تسلطى نبود جز آنكه شما را دعوت كردم

4)      فَاسْتَجَبْتُمْ لي‏ و شما مرا اجابت كرديد

5)     فَلا تَلُومُوني‏ ، پس مرا سرزنش نكنيد

6)     وَ لُومُوا أَنْفُسَكُمْ و خود را سرزنش كنيد

7)     ما أَنَا بِمُصْرِخِكُمْ و اينك من فريادرس شما نيستم

8)     وَ ما أَنْتُمْ بِمُصْرِخِيَّ و شما هم فريادرس من نيستيد

9)     إِنِّي كَفَرْتُ بِما أَشْرَكْتُمُونِ مِنْ قَبْلُ إِنَّ الظَّالِمينَ لَهُمْ عَذابٌ أَليم، من به اينكه پيش از اين مرا شريك طاعت خدا كرديد كافرم؛ همانا ستمكاران را عذابى دردناك است.

 


 

جزء چهاردهم:سوره حجر آیه 1 تا سوره نحل آیه 128

پند پذیری و لبیک به ندای فطرت و فراموش نکردن دستورات الهی

عدالت و احسان و نهی از فحشا و منکر

نحل - 90 إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الْإِحْسانِ وَ إيتاءِ ذِي الْقُرْبى‏ وَ يَنْهى‏ عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ وَ الْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُون‏

به يقين خداوند به عدالت (فردى و عائلى و اجتماعى) و نيكى كردن و اداى حقوق خويشاوند (خود و خويشاوند معصوم پيامبر) فرمان مى‏دهد، و از گناهان بسيار زشت و عمل‏هاى ناپسند و تعدى و تجاوز بازمى‏دارد. شما را پند مى‏دهد، باشد كه تذكر يابيد.

نزدیک نشدن به مال یتیم و دقت در امور مالی

الأنعام : 152 وَ لا تَقْرَبُوا مالَ الْيَتيمِ إِلاَّ بِالَّتي‏ هِيَ أَحْسَنُ حَتَّى يَبْلُغَ أَشُدَّهُ وَ أَوْفُوا الْكَيْلَ وَ الْميزانَ بِالْقِسْطِ لا نُكَلِّفُ نَفْساً إِلاَّ وُسْعَها وَ إِذا قُلْتُمْ فَاعْدِلُوا وَ لَوْ كانَ ذا قُرْبى‏ وَ بِعَهْدِ اللَّهِ أَوْفُوا ذلِكُمْ وَصَّاكُمْ بِهِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ

عوامل طبیعی در هوای پاک وزمین سرسبز

الأعراف : 57 وَ هُوَ الَّذي يُرْسِلُ الرِّياحَ بُشْراً بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ حَتَّى إِذا أَقَلَّتْ سَحاباً ثِقالاً سُقْناهُ لِبَلَدٍ مَيِّتٍ فَأَنْزَلْنا بِهِ الْماءَ فَأَخْرَجْنا بِهِ مِنْ كُلِّ الثَّمَراتِ كَذلِكَ نُخْرِجُ الْمَوْتى‏ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ

آیات روشن قرآنی

النور : 1 سُورَةٌ أَنْزَلْناها وَ فَرَضْناها وَ أَنْزَلْنا فيها آياتٍ بَيِّناتٍ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ

رعایت آداب ورود به منزل

النور : 27 يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا لا تَدْخُلُوا بُيُوتاً غَيْرَ بُيُوتِكُمْ حَتَّى تَسْتَأْنِسُوا وَ تُسَلِّمُوا عَلى‏ أَهْلِها ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ

زوجیت هر چیزی

الذاريات : 49 وَ مِنْ كُلِّ شَيْ‏ءٍ خَلَقْنا زَوْجَيْنِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ


 

لباس ظاهر و لباس باطن

الأعراف : 26 يا بَني‏ آدَمَ قَدْ أَنْزَلْنا عَلَيْكُمْ لِباساً يُواري سَوْآتِكُمْ وَ ريشاً وَ لِباسُ التَّقْوى‏ ذلِكَ خَيْرٌ ذلِكَ مِنْ آياتِ اللَّهِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ

بلای قحطی و خشکسالی

الأعراف : 130 وَ لَقَدْ أَخَذْنا آلَ فِرْعَوْنَ بِالسِّنينَ وَ نَقْصٍ مِنَ الثَّمَراتِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ

حضرت على عليه السلام مى‏فرمايد: خداوند با كم شدن محصولات و بازداشتن بركات و بستن درِ خزانه‏هاى خيرات، گناهكاران را مى‏آزمايد تا آنان متنبّه و متذكّر شده و توبه كنند و گناهان را ترك كنند. [23]

متذکر کردن دشمن با سخت گیری درجنگ (که به فکر جنگ نیفتند)

الأنفال : 57 فَإِمَّا تَثْقَفَنَّهُمْ فِي الْحَرْبِ فَشَرِّدْ بِهِمْ مَنْ خَلْفَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ

متذکر کردن اهل گناه در مجلس گناه

انعام : 69 وَ ما عَلَى الَّذينَ يَتَّقُونَ مِنْ حِسابِهِمْ مِنْ شَيْ‏ءٍ وَ لكِنْ ذِكْرى‏ لَعَلَّهُمْ 

 

 

 

 

 

 


 

جزء پانزدهم:سوره اسراء آیه 1 تا سوره کهف آیه 75

راه رسیدن به حکمت:

1)     لا تَجْعَلْ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ فَتَقْعُدَ مَذْمُوماً مَخْذُولاً (22)وَ قَضى‏ رَبُّكَ أَلاَّ تَعْبُدُوا إِلاَّ إِيَّاهُ

2)     وَ بِالْوالِدَيْنِ إِحْساناً

3)     إِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ أَحَدُهُما أَوْ كِلاهُما فَلا تَقُلْ لَهُما أُفٍّ

4)      وَ لا تَنْهَرْهُما

5)      وَ قُلْ لَهُما قَوْلاً كَريماً (23)

6)     وَ اخْفِضْ لَهُما جَناحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ

7)      وَ قُلْ رَبِّ ارْحَمْهُما كَما رَبَّياني‏ صَغيراً (24)رَبُّكُمْ أَعْلَمُ بِما في‏ نُفُوسِكُمْ إِنْ تَكُونُوا صالِحينَ فَإِنَّهُ كانَ لِلْأَوَّابينَ غَفُوراً (25)

8)     وَ آتِ ذَا الْقُرْبى‏ حَقَّهُ

9)      وَ الْمِسْكينَ

10)وَ ابْنَ السَّبيلِ

11)وَ لا تُبَذِّرْ تَبْذيراً (26)إِنَّ الْمُبَذِّرينَ كانُوا إِخْوانَ الشَّياطينِ وَ كانَ الشَّيْطانُ لِرَبِّهِ كَفُوراً (27)

12)وَ إِمَّا تُعْرِضَنَّ عَنْهُمُ ابْتِغاءَ رَحْمَةٍ مِنْ رَبِّكَ تَرْجُوها فَقُلْ لَهُمْ قَوْلاً مَيْسُوراً (28)

13)وَ لا تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلُولَةً إِلى‏ عُنُقِكَ وَ لا تَبْسُطْها كُلَّ الْبَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلُوماً مَحْسُوراً (29)إِنَّ رَبَّكَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ وَ يَقْدِرُ إِنَّهُ كانَ بِعِبادِهِ خَبيراً بَصيراً (30)

14)وَ لا تَقْتُلُوا أَوْلادَكُمْ خَشْيَةَ إِمْلاقٍ نَحْنُ نَرْزُقُهُمْ وَ إِيَّاكُمْ إِنَّ قَتْلَهُمْ كانَ خِطْأً كَبيراً (31)

15)وَ لا تَقْرَبُوا الزِّنى‏ إِنَّهُ كانَ فاحِشَةً وَ ساءَ سَبيلاً (32)

16)وَ لا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتي‏ حَرَّمَ اللَّهُ إِلاَّ بِالْحَقِّ وَ مَنْ قُتِلَ مَظْلُوماً فَقَدْ جَعَلْنا لِوَلِيِّهِ سُلْطاناً فَلا يُسْرِفْ فِي الْقَتْلِ إِنَّهُ كانَ مَنْصُوراً (33)

17)وَ لا تَقْرَبُوا مالَ الْيَتيمِ إِلاَّ بِالَّتي‏ هِيَ أَحْسَنُ حَتَّى يَبْلُغَ أَشُدَّهُ

18) وَ أَوْفُوا بِالْعَهْدِ إِنَّ الْعَهْدَ كانَ مَسْؤُلاً (34)

19)وَ أَوْفُوا الْكَيْلَ إِذا كِلْتُمْ وَ زِنُوا بِالْقِسْطاسِ الْمُسْتَقيمِ ذلِكَ خَيْرٌ وَ أَحْسَنُ تَأْويلاً (35)

20)وَ لا تَقْفُ ما لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ

21) إِنَّ السَّمْعَ

22)وَ الْبَصَرَ

23)وَ الْفُؤادَ كُلُّ أُولئِكَ كانَ عَنْهُ مَسْؤُلاً (36)

24)وَ لا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحاً إِنَّكَ لَنْ تَخْرِقَ الْأَرْضَ وَ لَنْ تَبْلُغَ الْجِبالَ طُولاً (37)كُلُّ ذلِكَ كانَ سَيِّئُهُ عِنْدَ رَبِّكَ مَكْرُوهاً (38)

ذلِكَ مِمَّا أَوْحى‏ إِلَيْكَ رَبُّكَ مِنَ الْحِكْمَةِ وَ لا تَجْعَلْ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ فَتُلْقى‏ في‏ جَهَنَّمَ مَلُوماً مَدْحُوراً (39)

 



[1] - الكافي (ط - دارالحديث) / ج‏3 / 708 / 114 - باب الإصرار على الذنب 
الوافي / ج‏5 / 1011 / 8 
تفسير الصافي / ج‏1 / 382 / [سورة آل‏عمران(3): آية 135] 
وسائل الشيعة / ج‏15 / 338 / 48 باب تحريم الإصرار على الذنب و وجوب المبادرة بالتوبة و الاستغفار 
بحار الأنوار (ط - بيروت) / ج‏85 / 29 / بيان و تحقيق مهم 
تفسير نور الثقلين / ج‏1 / 394 / [سورة آل‏عمران(3): الآيات 135 الى 139] 
رياض السالكين في شرح صحيفة سيد الساجدين / ج‏2 / 359 / تذنيب
تفسير كنز الدقائق و بحر الغرائب / ج‏3 / 222 / [سورة آل‏عمران(3): الآيات 122 الى 135] 

 

[2] - البرهان فى تفسير القرآن، ج‏2، ص: 864

[3] - البرهان في تفسير القرآن، ج‏2، ص: 865

[4] -  البرهان في تفسير القرآن، ج‏1، ص: 730

[5] - البرهان في تفسير القرآن، ج‏4، ص: 379

[6] - البرهان فى تفسير القرآن، ج‏2، ص: 72

[7] - البرهان فى تفسير القرآن، ج‏4، ص: 488

[8] - الإحتجاج على أهل اللجاج    ج‏1    253    احتجاجه ع على زنديق جاء مستدلا عليه بآي من القرآن متشابهة تحتاج إلى التأويل على أنها تقتضي التناقض و الاختلاف فيه و على أمثاله في أشياء أخرى .  - البرهان فى تفسير القرآن، ج‏4، ص: 491

[9]- بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار    ج‏9    242    باب 1 احتجاج الله تعالى على أرباب الملل المختلفة في القرآن الكريم 

البرهان في تفسير القرآن، ج‏5، ص: 306

[10] - البرهان في تفسير القرآن، ج‏5، ص: 368

 

[11] - تفسير نور، ج‏2، ص: 498

[12] - تفسير نمونه، ج‏6، ص: 61

 

 

[13] - تفسير نور، ج‏3، ص: 32

 

 

[14] - تفسير نور الثقلين    ج‏2    11    

تفسير كنز الدقائق و بحر الغرائب    ج‏5    50    

 

[15] - من لا يحضره الفقيه ؛ ج‏3 ؛ ص359

 

[16] - الخصال، ج‏1، ص: 285

 

 

[17] - «تفسير برهان جلد 2 صفحه 57.»

[18] - تفسير نمونه، ج‏7، ص: 71

 

[19] - إرشاد القلوب إلى الصواب (للديلمي) ؛ ج‏1 ؛ ص78

[20] - إرشاد القلوب / ترجمه مسترحمى، ج‏1، ص: 178

[21] - إرشاد القلوب إلى الصواب (للديلمي)، ج‏1، ص: 79

[22] - إرشاد القلوب / ترجمه رضايى ؛ ج‏1 ؛ ص193

[23] - نهج‏البلاغه، خطبه 143.

 


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :

حديث

    قال علی علیه السلام : وَ الشُّبْهَةُ عَلَى أَرْبَعِ شُعَبٍ: إِعْجَابٍ بِالزِّينَةِ وَ تَسْوِيلِ النَّفْسِ وَ تَأْوِيلِ الْعِوَج‏ وَ لَبْسِ الْحَقِّ بِالْبَاطِلِ.

    شبهه(که از ارکان کفر است ) بر چهار شعبه است: اعجاب و خوش آمدن از زينت، و فريب دادن نفس، و توجيه كجروى‏ها، و پوشاندن حق به باطل

    كتاب سليم بن قيس الهلالي ؛ ج‏2 ؛ ص951

لينک هاي مفيد