Delicious facebook RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 211167
تعداد مشاهدات : 738

ذکر برای راضی و خوشنود و خوشحال کردن دیگران یا الله یا علیم یا حلیم

ذکر برای راضی و خوشنود و خوشحال کردن دیگران یا الله یا علیم یا حلیم

ذکر برای راضی و خوشنود و خوشحال کردن دیگران یا الله یا علیم یا حلیم دلیل : آیه اول : سوره حج : 59 آیه دوم : سوره أحزاب : 51 تفسیر آیه اول : تفسیر آیه دوم : کلید واژه ها:



ذکر برای راضی  و خوشنود و خوشحال کردن دیگران

یا الله یا علیم یا حلیم

این ذکر را زیاد بگوییم یا هفت بار هفت بار تا قدرت و توانایی این را پیدا کنیم که به طرز صحیح طرف مقابل خود را راضی کنیم.( با گفتن این ذکر انشالله آگاهی کامل را خداوند و از طرف دیگر بردباری و کنترل نفس را به ما عطا کند کند)

 

دلیل :

آیه اول : سوره حج : 59 لَيُدْخِلَنَّهُمْ مُدْخَلاً يَرْضَوْنَهُ وَ إِنَّ اللَّهَ لَعَليمٌ حَليمٌ

مسلماً آنان را به جايگاهى كه آن را مى‏پسندند وارد مى‏كند؛ و بى‏ترديد خدا دانا و بردبار است.

 

آیه دوم : سوره أحزاب : 51 تُرْجي‏ مَنْ تَشاءُ مِنْهُنَّ وَ تُؤْوي إِلَيْكَ مَنْ تَشاءُ وَ مَنِ ابْتَغَيْتَ مِمَّنْ عَزَلْتَ فَلا جُناحَ عَلَيْكَ ذلِكَ أَدْنى‏ أَنْ تَقَرَّ أَعْيُنُهُنَّ وَ لا يَحْزَنَّ وَ يَرْضَيْنَ بِما آتَيْتَهُنَّ كُلُّهُنَّ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ ما في‏ قُلُوبِكُمْ وَ كانَ اللَّهُ عَليماً حَليماً

نوبت هر كدام از آنان را كه بخواهى تأخير مى‏اندازى و هر كدام را كه بخواهى نزد خود جاى مى‏دهى، و هر كدام از آنان را كه از او كناره گرفته باشى [اگر] نزد خود بطلبى بر تو گناهى نيست. اين [برنامه‏ريزى آزادانه‏] به خوشحال نمودنشان و اينكه اندوهگين نشوند و همگى به آنچه به آنان داده‏اى خشنود شوند، نزديك‏تر است؛ و خدا آنچه را در دل‏هاى شماست مى‏داند؛ و خدا دانا و بردبار است‏

 

تفسیر آیه اول :

" خداوند آنها را در محلى وارد مى‏كند كه از آن راضى و خشنود خواهند بود" (لَيُدْخِلَنَّهُمْ مُدْخَلًا يَرْضَوْنَهُ‏).

اگر در اين جهان از منزل و ماواى خود به ناراحتى تبعيد و اخراج شدند خداوند در جهان ديگر آنها را در منزل و ماوايى جاى مى‏دهد كه از هر نظر مورد رضايت آنها است، و به اين ترتيب ايثار و فداكارى آنان را به عاليترين وجه جبران مى‏كند.

و در پايان مى‏فرمايد:" خداوند، عالم و آگاه است و از اعمال اين بندگانش با خبر، و در عين حال حليم است" و عجله در مجازات و كيفر نمى‏كند، تا مؤمنان در اين ميدان آزمايش پرورش يابند و آزموده شوند (وَ إِنَّ اللَّهَ لَعَلِيمٌ حَلِيمٌ‏).[1]

 

" لَيُدْخِلَنَّهُمْ مُدْخَلًا يَرْضَوْنَهُ وَ إِنَّ اللَّهَ لَعَلِيمٌ حَلِيمٌ" كلمه" يدخلن" و" مدخل" هر دو از ادخال گرفته شده، و" مدخل"- به ضم ميم و فتح خاء- اسم مكان از ادخال است و احتمال اينكه مصدر ميمى باشد آن طور كه بايد مناسب با سياق نيست.

و در اينكه اين مدخل را كه همان بهشت است توصيف كرده به اينكه" يرضونه- مايه خشنودى ايشان است"" رضاء" را هم مطلق آورده تا منتها درجه آنچه آدمى آرزويش مى‏كند مشمول آن شود هم چنان كه فرموده:" لَهُمْ فِيها ما يَشاؤُنَ"

و جمله مورد بحث بيان است براى جمله‏" لَيَرْزُقَنَّهُمُ اللَّهُ رِزْقاً حَسَناً" و اينكه ايشان را به مدخلى داخل مى‏كند كه مايه خشنوديشان باشد و از آن كراهتى نداشته باشند تلافى اخراج مشركين است كه ايشان را از ديارشان اخراج كردند، اخراجى كه مايه كراهتشان شد و لذا اين‏ جمله را تعليل كرد به اينكه" چون خدا دانا و بردبار است"، يعنى مى‏داند كه مايه خشنودى مسلمين چيست، همان را برايشان فراهم مى‏سازد، اما فراهم ساختن شخصى بردبار و لذا در عقوبت دشمنان ستمگر ايشان عجله نمى‏كند.[2]

 

تفسیر آیه دوم :

حاصل آن اين است كه: اگر همسرى را كه قبلا كنار زده بودى، دو باره بخواهى نزديك سازى، مى‏توانى، و هيچ حرجى بر تو نيست، و بلكه اين بهتر و نزديك‏تر است به اينكه چشمشان روشن شود، يعنى خوشحال شوند، و راضى گردند به آنچه تو در اختيارشان قرار داده‏اى، و خدا آنچه در دلهاى شماست مى‏داند، چون آنكه قسمتش را پيش انداخته‏اى خوشحال، و آنكه عقب انداخته‏اى به اميد روزى مى‏نشيند كه قسمتش جلو بيفتد.

" وَ كانَ اللَّهُ عَلِيماً حَلِيماً"- يعنى خدا مصالح بندگان خود را مى‏داند، و چون" حليم" است در عقوبت آنان عجله نمى‏كند.

در اين آيه اقوال مختلف ديگرى هست كه آنچه ما گفتيم با سياق آيه، و سياق آيات‏ سابق بر آن سازگارتر است، رواياتى هم كه از ائمه اهل بيت (ع) رسيده، همين معنا را تاييد مى‏كند، و به زودى آن روايات از نظر خواننده خواهد گذشت.[3]

 

هر گاه بعضى از همسران را كنار بگذارى بعدا بخواهى او را نزد خود جاى دهى گناهى بر تو نيست" (وَ مَنِ ابْتَغَيْتَ مِمَّنْ عَزَلْتَ فَلا جُناحَ عَلَيْكَ‏).

و به اين ترتيب نه تنها در آغاز، اختيار با تو است، در ادامه كار نيز اين تخيير بر قرار است، و به اصطلاح اين تخيير" تخيير استمرارى" است نه" ابتدايى" و با اين حكم گسترده و وسيع هر گونه بهانه‏اى از برنامه زندگى تو نسبت به همسرانت قطع خواهد شد، و مى‏توانى فكر خود را متوجه مسئوليتهاى بزرگ و سنگين رسالت كنى.

و براى اينكه همسران پيامبر نيز بدانند گذشته از افتخارى كه از ناحيه همسرى با او كسب مى‏كنند با تسليم در برابر اين برنامه خاص در مورد تقسيم اوقات پيامبر ص يك نوع ايثار و فداكارى از خود نشان داده، و به هيچوجه عيب و ايرادى متوجه آنها نيست، چرا كه در برابر حكم خدا تسليم شده‏اند اضافه مى‏كند:

" اين حكم الهى براى روشنى چشم آنها و اينكه غمگين نشوند و همه آنها راضى به آنچه در اختيارشان مى‏گذارى گردند نزديكتر است (ذلِكَ أَدْنى‏ أَنْ تَقَرَّ أَعْيُنُهُنَّ وَ لا يَحْزَنَّ وَ يَرْضَيْنَ بِما آتَيْتَهُنَّ كُلُّهُنَ‏).

زيرا اولا اين يك حكم عمومى در باره همه آنها است و تفاوتى در كار نيست، و ثانيا حكمى است از ناحيه خدا كه براى مصالح مهمى تشريع شده، بنا بر اين آنها بايد با رضا و رغبت به آن تن دهند و نه تنها نگران نباشند بلكه خشنود گردند.

ولى در عين حال همانگونه كه در بالا نيز اشاره كرديم پيامبر ص حتى الامكان تساوى را در تقسيم اوقات خود رعايت مى‏كرد جز در مواردى كه شرائط خاصى عدم مساوات را ايجاب مى‏كرد، و اين خود مطلب ديگرى بود كه موجب خشنودى آنها مى‏شد، زيرا مشاهده مى‏كردند كه پيامبر ص با اينكه مخير است سعى در برقرارى مساوات دارد.

در پايان آيه مطلب را با اين جمله ختم مى‏كند:" خدا آنچه را در قلوب شما است مى‏داند، و خداوند از همه اعمال و مصالح بندگان با خبر است، و در عين‏ حال حليم است و در كيفر آنها عجله نمى‏كند" (وَ اللَّهُ يَعْلَمُ ما فِي قُلُوبِكُمْ وَ كانَ اللَّهُ عَلِيماً حَلِيماً).

آرى خدا مى‏داند شما در برابر كدامين حكم قلبا رضا و تسليم داريد، و در برابر كدامين ناخشنود هستيد.

او مى‏داند شما به كداميك از همسرانتان تمايل بيشتر داريد و به كدام كمتر و حكم خدا را در برخورد با اين تمايلات چگونه رعايت مى‏كنيد.

همچنين او مى‏داند چه كسانى در گوشه و كنار مى‏نشينند و به اينگونه احكام الهى در مورد شخص پيامبر ص خرده‏گيرى مى‏كنند، و در دل نسبت به آن معترضند و چه كسانى با آغوش باز همه را پذيرا مى‏شوند.

بنا بر اين تعبير قلوبكم تعبير گسترده‏اى است كه هم پيامبر ص و همسران او را شامل مى‏شود و هم همه مؤمنان را كه در ارتباط با اين احكام از در رضا و تسليم وارد مى‏شوند، يا اعتراض و انكار مى‏كنند هر چند آن را آشكار نسازند.[4]

 

کلید واژه ها:

ذکر ,راضی  ,خوشنود ,خوشحال ,الله ,علیم ,حلیم ,هفت ,قدرت ,آگاهی ,کنترل ,نفس  



[1] -- تفسير نمونه    ج‏14    150    

[2] - ترجمه تفسير الميزان    ج‏14    566    

3- ترجمه تفسير الميزان، ج‏16، ص: 505

[4] - تفسير نمونه    ج‏17    387    

 


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :

حديث

    أَبُو جَعْفَرٍ ع يَقُولُ إِنَّ لِجَمِيعِ شَهْرِ رَمَضَانَ لَفَضْلًا عَلَى جَمِيعِ سَائِرِ الشُّهُورِ كَفَضْلِ رَسُولِ اللَّهِ ص عَلَى سَائِرِ الرُّسُل‏

    جابر مى‏گويد: حضرت ابو جعفر امام باقر (ع) مى‏فرمود: برترى جمعه‏هاى ماه رمضان بر جمعه‏هاى ديگر ماهها، مانند برترى رسول خدا (ص) بر ديگر پيامبرا

    ثواب الأعمال و عقاب الأعمال ص 40

لينک هاي مفيد