Delicious facebook RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 241286
تعداد بازدید : 142

چهل فراز از رساله مهم امام صادق علیه السلام به شیعیان بخشی از نامه امام صادق عليه السّلام به گروهى از شيعيان و يارانش‏ از کتاب روضه کافی عهد نامه مهم امام صادق علیه السلام به شیعیان عالم سفارشا ت مهم امام صادق علیه السلام به شیعیان

چهل فراز از رساله مهم امام صادق علیه السلام به شیعیان بخشی از نامه امام صادق عليه السّلام به گروهى از شيعيان و يارانش‏ از کتاب روضه کافی عهد نامه مهم امام صادق علیه السلام به شیعیان عالم سفارشا ت مهم امام صادق علیه السلام به شیعیان

خلق ,خو ,آرامش و حیا,دوری , بدیها,ادب , اهل باطل ,تحمل ,بی ادبی ها ,دوری , درگیری, تقیه ,نصرت, یاری الهی ,کینه ,دشمن ,بدنهای یکسان,روحهای مختلف ,عزت , تشیع ,هشدار , حیله ,دشمن ,تقوا , حفظ زبان ,محفوظ , کبر ,خلق ,خوی , وقار , آرامش , خشوع,خويشتن دارى , گناهان,توفیق ,مهرورزى, مجالست, دشمنان,کفر, آدم ,شر ,گرفتار ,کبر ,و بد خویی ,دشنام دادن , بی شرمی,سوار, موج, گناه ,طلب ,عافیت ,دعای فراوان , اجابت ,دعای مومنان ,بهشت ,ذکر ,فراوان , یاد خداوند ,مذکور ,خداوند,مواظبت , نمازها ,دوستدار, مستمندان , سرنوشت ,نیک,تحقیر, مسلمانان , بد ,تقوا پیشگی , مستمندان ,خطر, نافرمانی , پیامبر ,تکبر ,اظهار, بزرگى ,خواری,تجاوز , حقوق , یاری ,خداوند ب, مظلومان ,حسد ,ریشه, کفر,نفرین مظلوم ,ضرر ,مسلمان ,شکستن ,حرمت الهی , دست,بهشت,گناه , لذت ,زود گذر,وای,جماعت زیانکار , سفر, تجارت ,صحرای, قیامت , پناه گرفتن , خداوند

چهل فراز از رساله مهم امام صادق علیه السلام به شیعیان

بخشی از نامه امام صادق عليه السّلام به گروهى از شيعيان و يارانش‏ از کتاب روضه کافی

عهد نامه مهم امام صادق علیه السلام به شیعیان  عالم

سفارشا ت مهم امام صادق علیه السلام به شیعیان

1)     عافیت

امّا بعد، از پروردگارتان عافيت خواهيد

أَمَّا بَعْدُ فَسَلُوا رَبَّكُمُ الْعَافِيَة

 

2)     خلق و خو

نرمخو و مطمان  و باوقار باشيد

وَ عَلَيْكُمْ بِالدَّعَةِ وَ الْوَقَار

 

3)     آرامش و حیا

آرامش و حياى خود را حفظ نماييد

وَ السَّكِينَةِ وَ الْحَيَاءِ

 

4)     دوری از بدیها

خوبان شما از هر چه كناره‏جويى مى‏كنند شما نيز كناره گيريد

وَ التَّنَزُّهِ عَمَّا تَنَزَّهَ عَنْهُ الصَّالِحُونَ مِنْكُم‏

 

5)     ادب با اهل باطل

با اهل باطل مؤدّبانه رفتار كنيد

وَ عَلَيْكُمْ بِمُجَامَلَةِ أَهْلِ الْبَاطِلِ

 

6)     تحمل بی ادبی ها

و بى‏ادبى و ستم آنان را تحمّل نماييد

تَحَمَّلُوا الضَّيْمَ مِنْهُم‏

 

7)     دوری از درگیری

و از درگير شدن با آنها خوددارى كنيد

وَ إِيَّاكُمْ وَ مُمَاظَّتَهُمْ

 

8)     تقیه

اگر گاهى مجبوريد با آنها همنشينى و معاشرت و جرّ و بحث نماييد، بايد اصل تقيّه را كه خدا به آن فرمانتان داده مدّ نظرتان باشد و طبق آن رفتار نماييد؛

دِينُوا فِيمَا بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَهُمْ إِذَا أَنْتُمْ جَالَسْتُمُوهُمْ- وَ خَالَطْتُمُوهُمْ وَ نَازَعْتُمُوهُمُ الْكَلَامَ فَإِنَّهُ لَا بُدَّ لَكُمْ مِنْ مُجَالَسَتِهِمْ وَ مُخَالَطَتِهِمْ وَ مُنَازَعَتِهِمْ بِالتَّقِيَّةِ الَّتِي أَمَرَكُمُ اللَّهُ بِهَا

 

9)     نصرت و یاری الهی

پس اگر [در اثر رعايت نكردن تقيه‏] گرفتارشان شويد، به آزار و اذيّت شما پردازند و ناخوشايندى شما را در چهره‏هايتان بخوانند و اگر نه اين بود كه خدا شرّ آنان را از شما دور ساخته است بر شما يورش مى‏آوردند.

فَإِذَا ابْتُلِيتُمْ بِذَلِكَ مِنْهُمْ فَإِنَّهُمْ سَيُؤْذُونَكُمْ وَ يَعْرِفُونَ فِي وُجُوهِكُمُ الْمُنْكَرَ وَ لَوْ لَا أَنَّ اللَّهَ يَدْفَعُهُمْ عَنْكُمْ لَسَطَوْا بِكُمْ

 

10)                        کینه دشمن

عداوت و كينه‏اى كه از شما به دل دارند بيشتر از آن است كه به شما اظهار مى‏نمايند.

وَ مَا فِي صُدُورِهِمْ‏ مِنَ الْعَدَاوَةِ وَ الْبَغْضَاءِ أَكْثَرُ مِمَّا يُبْدُونَ لَكُمْ

 

11)                        بدنهای یکسان  و روحهای مختلف و عزت با تشیع

مجالس شما و مجالس آنان يكى است و شما هر چند كه با ايشان همنشينى و اختلاط مى‏كنيد و در يك جا جمع مى‏شويد؛ امّا دل‏هاى شما و ايشان، نهايتِ اختلاف و دورى [را] دارند و شما هرگز دوست ايشان نمى‏شويد و ايشان، شما را دوست نخواهند داشت؛ ليكن خداى تعالى، شما را گرامى داشته‏ و عزيز و شريف گردانيده، به هدايت به حق- كه عبارت از تشيّع و متابعتِ اهل بيت طاهرين عليهم السلام است- و شما را بينا به حق ساخته و ايشان را از اهل حق و قابل اين نعمت، نساخته و ندانسته.

 

مَجَالِسُكُمْ وَ مَجَالِسُهُمْ[1] وَاحِدَةٌ وَ أَرْوَاحُكُمْ وَ أَرْوَاحُهُمْ مُخْتَلِفَةٌ لَا تَأْتَلِفُ لَا تُحِبُّونَهُمْ أَبَداً وَ لَا يُحِبُّونَكُمْ غَيْرَ أَنَّ اللَّهَ تَعَالَى أَكْرَمَكُمْ بِالْحَقِّ وَ بَصَّرَكُمُوهُ وَ لَمْ يَجْعَلْهُمْ مِنْ أَهْلِهِ

 

 

12)                        هشدار در حیله  دشمن

پس شما با ايشان، مجامله و خوش‏سلوكى يا بردبارى مى‏كنيد و صبر مى‏كنيد بر اذیتی كه از ايشان به شما رسد. و ايشان، نه سلوك خوش و بردبارى دارند، و نه صبر بر چيزى. و چون مقصد ايشان، برگردانيدن شما و مانع شدن از متابعتِ حقّ است و قادر بر آن نيستند و صبر و سلوك نيكو ندارند، حيله و علاجى به غير از آن ندارند كه يكديگر را در باب اذیت و ضرر رسانيدن به شما، وسوسه و ترغيب نمايند. و اگر توانند شما را از متابعت حق، مانع مى‏شوند، اميد كه خداى تعالى، شما را از ترك متابعت حق، محافظت نمايد.

فَتُجَامِلُونَهُمْ وَ تَصْبِرُونَ عَلَيْهِمْ وَ هُمْ لَا مُجَامَلَةَ لَهُمْ وَ لَا صَبْرَ لَهُمْ عَلَى شَيْ‏ءٍ   وَ حِيَلُهُمْ وَسْوَاسُ بَعْضِهِمْ إِلَى بَعْضٍ فَإِنَّ أَعْدَاءَ اللَّهِ إِنِ اسْتَطَاعُوا صَدُّوكُمْ عَنِ الْحَقِّ فَيَعْصِمُكُمْ اللَّهُ مِنْ ذَلِكَ

 

13)                        تقوا و حفظ زبان

پس تقواى الهى و حذر از غضب او را پيشه خود سازيد و زبان خود را نگاه داريد از آن كه غير سخن خير، بر زبان شما جارى شود، و سخنى كه باعث فتنه و عداوت ايشان شود، مگوييد......

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ كُفُّوا أَلْسِنَتَكُمْ إِلَّا مِنْ خَيْرٍ وَ إِيَّاكُمْ أَنْ تُزْلِقُوا أَلْسِنَتَكُمْ‏   بِقَوْلِ الزُّورِ وَ الْبُهْتَانِ وَ الْإِثْمِ وَ الْعُدْوَانِ.....

 

14)                        محفوظ از کبر

از این جا به بعد از همان نسخه تحف العقول می­باشد:

به راستى، بنده‏اى كه خداوند او را در اصل- اصل آفرينش- مؤمن آفريده است از دنيا نرود مگر آن كه خدا كارى كند كه از شرّ بدش آيد و او را از آن دور نمايد و با هر كه خداوند چنين كند، او را از فرو افتادن در كبر و خود بزرگ بينى حفظ نمايد.

وَ إِنَّ الْعَبْدَ إِذَا كَانَ اللَّهُ خَلَقَهُ فِي الْأَصْلِ أَصْلِ الْخَلْقِ مُؤْمِناً لَمْ يَمُتْ حَتَّى يُكَرِّهَ إِلَيْهِ الشَّرَّ وَ يُبَاعِدَهُ مِنْهُ وَ مَنْ كَرَّهَ اللَّهُ إِلَيْهِ الشَّرَّ وَ بَاعَدَهُ مِنْهُ عَافَاهُ اللَّهُ مِنَ الْكِبْرِ أَنْ يَدْخُلَهُ وَ الْجَبَرِيَّةِ

 

15)                        خلق و خوی

پس نرمخو و خوشخو و خوشرو گردد

فَلَانَتْ عَرِيكَتُهُ وَ حَسُنَ خُلُقُهُ وَ طَلُقَ وَجْهُهُ

 

16)                        و وقار و آرامش و خشوع

و وقار و آرامش و خشوع اسلامى در او جلوه‏گر شود

وَ صَارَ عَلَيْهِ وَقَارُ الْإِسْلَامِ وَ سَكِينَتُهُ وَ تَخَشُّعُهُ

 

17)                        خويشتن دارى از گناهان

و توفيق خويشتن دارى از محرّمات و اجتناب از موجبات خشم خدا را پيدا نمايد

وَ وَرِعَ عَنْ مَحَارِمِ اللَّهِ وَ اجْتَنَبَ مَسَاخِطَهُ

 

18)                        توفیق مهرورزى

و خداوند مهرورزى و نرم رفتارى و ترك قطع ارتباط با مردم و دست برداشتن از خصومات با آنان را نصيبش‏ سازد

وَ رَزَقَهُ اللَّهُ مَوَدَّةَ النَّاسِ وَ مُجَامَلَتَهُمْ وَ تَرْكَ مُقَاطَعَةِ النَّاسِ وَ الْخُصُومَاتِ وَ لَمْ يَكُنْ مِنْهَا

 

19)                        عدم مجالست با دشمنان

و با اين اخلاق ناپسند و دارندگان آنها سر و كارى ندارد.

وَ لَا مِنْ أَهْلِهَا فِي شَيْ‏ءٍ

 

20)                        کفر و آدم شر

و به راستى، بنده‏اى را كه خداوند در اصل- اصل آفرينش- كافر آفريده است از دنيا نرود مگر آن كه خداوند كارى كند كه از شرّ خوشش آيد و به شرّ نزديك گردد؛

 

وَ إِنَّ الْعَبْدَ إِذَا كَانَ اللَّهُ خَلَقَهُ فِي الْأَصْلِ أَصْلِ الْخَلْقِ كَافِراً لَمْ يَمُتْ حَتَّى يُحَبِّبَ إِلَيْهِ الشَّرَّ وَ يُقَرِّبَهُ مِنْهُ

 

21)                        گرفتار کبر شدن و بد خویی

پس هر كه چنين روحيه‏اى پيدا كرد، به كبر و خود بزرگ بينى گرفتار شود و سنگدل و بدخو و ترشرو گردد

فَإِذَا حَبَّبَ إِلَيْهِ الشَّرَّ وَ قَرَّبَهُ مِنْهُ ابْتُلِيَ بِالْكِبْرِ وَ الْجَبَرِيَّةِ فَقَسَا قَلْبُهُ وَ سَاء خُلُقُهُ وَ غَلُظَ وَجْهُهُ

 

22)                        دشنام دادن  و بی شرمی

 و دشنامش علنى و شرم و حيائش اندك شود و خداوند پرده‏اش را برگيرد

وَ ظَهَرَ فُحْشُهُ وَ قَلَّ حَيَاؤُهُ وَ كَشَفَ اللَّهُ سِتْرَهُ

23)                        سوار بر موج گناه

و او بر موج گناه سوار شود و طاعت الهى و طاعتگران را دشمن دارد. پس دور است فاصله ميان حال مؤمن و كافر

وَ رَكِبَ الْمَحَارِمَ فَلَمْ يَنْزِعْ عَنْهَا وَ رَكِبَ مَعَاصِيَ اللَّهِ وَ أَبْغَضَ طَاعَتَهُ وَ أَهْلَهَا فَبُعْدٌ مَا بَيْنَ حَالِ الْمُؤْمِنِ وَ الْكَافِرِ

 

24)                        طلب عافیت

بنا بر اين از خدا عافيت خواهيد و آن را در پيشگاه خدا جستجو نماييد و لا حول و لا قوّة إلّا باللَّه.

فَسَلُوا اللَّهَ الْعَافِيَةَ وَ اطْلُبُوهَا إِلَيْهِ وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ‏

 

25)                        دعای فراوان و اجابت

بسيار دعا كنيد؛ زيرا خداوند بندگان دعاگوى خود را دوست دارد و به بندگان مؤمن خود وعده اجابت داده است

أَكْثِرُوا مِنَ الدُّعَاءِ فَإِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ مِنْ عِبَادِهِ الَّذِينَ يَدْعُونَهُ وَ قَدْ وَعَدَ عِبَادَهُ الْمُؤْمِنِينَ الِاسْتِجَابَةَ

 

26)                        دعای مومنان  و بهشت

و خداوند در روز قيامت دعاى مؤمنان را از كردارشان تلقّى نمايد و در بهشت بر پاداش آنها بيفزايد.

وَ اللَّهُ مُصَيِّرٌ دُعَاءَ الْمُؤْمِنِينَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ لَهُمْ عَمَلًا يَزِيدُهُمْ بِهِ فِي الْجَنَّةِ

 

27)                        ذکر فراوان و یاد خداوند

در هر ساعت از ساعات شبانه روز، چندان كه در توان داريد به ذكر خدا بسيار پردازيد؛ زيرا خداوند امر كرده بسيار ذكر او نماييد. و خداوند به ياد مؤمنانى باشد كه بسيار ذكر او نمايند

وَ أَكْثِرُوا ذِكْرَ اللَّهِ مَا اسْتَطَعْتُمْ فِي كُلِّ سَاعَةٍ مِنْ سَاعَاتِ اللَّيْلِ وَ النَّهَارِ فَإِنَّ اللَّهَ أَمَرَ بِكَثْرَةِ الذِّكْرِ لَهُ وَ اللَّهُ ذَاكِرٌ مَنْ ذَكَرَهُ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ

 

28)                        مذکور خداوند شدن

هيچ كدام از بندگان مؤمنش او را ياد نكند جز اينكه خدا هم او را به خير و خوبى ياد كند.

إِنَّ اللَّهَ لَمْ يَذْكُرْهُ أَحَدٌ مِنْ عِبَادِهِ الْمُؤْمِنِينَ إِلَّا ذَكَرَهُ بِخَيْرٍ

 

29)                        مواظبت بر نمازها

بر نمازهايتان به خصوص نماز ميانه مواظبت كنيد و فروتنانه براى خدا بپاخيزند همان طور كه خداوند در كتابش به مؤمنان پيش از شما چنين دستور فرموده است

وَ عَلَيْكُمْ بِالْمُحَافَظَةِ عَلَى الصَّلَواتِ وَ الصَّلاةِ الْوُسْطى‏ وَ قُومُوا لِلَّهِ قانِتِينَ‏ كَمَا أَمَرَ اللَّهُ بِهِ الْمُؤْمِنِينَ فِي كِتَابِهِ مِنْ قَبْلِكُمْ

 

 

 

30)                        دوستدار مستمندان و سرنوشت نیک

شما بايد مستمندان مسلمان را دوست بداريد؛ زيرا هر كس آنان را تحقير نمايد و بر آنان تكبّر ورزد، به طور يقين از دين خدا لغزيده است و خداوند او را خوار و زبون سازد و بر او خشم گيرد و از او بيزارى جويد پدر ما پيامبر خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرموده:«پروردگارم من را امر كرده به دوست داشتن مستمندان (به خصوص) مسلمانانشان».

وَ عَلَيْكُمْ بِحُبِّ الْمَسَاكِينِ الْمُسْلِمِينَ فَإِنَّ مَنْ حَقَّرَهُمْ وَ تَكَبَّرَ عَلَيْهِمْ فَقَدْ زَلَّ عَنْ دِينِ اللَّهِ وَ اللَّهُ لَهُ حَاقِرٌ مَاقِتٌ وَ قَدْ قَالَ أَبُونَا رَسُولُ اللَّهِ ص أَمَرَنِي رَبِّي بِحُبِّ الْمَسَاكِينِ الْمُسْلِمِينَ مِنْهُمْ

 

 

 

31)                        تحقیر مسلمانان و سرنوشت بد

بدانيد همانا هر كس يكى از مسلمانان را تحقير نمايد، خداوند طورى دچار نفرت و حقارتش سازد كه مردم نهايت دشمنى را با او داشته باشند؛

وَ اعْلَمُوا أَنَّ مَنْ حَقَّرَ أَحَداً مِنَ الْمُسْلِمِينَ أَلْقَى اللَّهُ عَلَيْهِ الْمَقْتَ مِنْهُ وَ الْمَحْقَرَةَ حَتَّى يَمْقُتَهُ النَّاسُ أَشَدَّ مَقْتاً

 

32)                        تقوا پیشگی نسبت به مستمندان

پس در باره برادران‏ مستمند مسلمان خود از خدا پروا كنيد؛ زيرا آنان بر شما حقّ دارند كه دوستشان بداريد و خداوند نيز پيامبرش را به دوست داشتن آنها امر فرموده است

فَاتَّقُوا اللَّهَ‏ فِي إِخْوَانِكُمُ الْمُسْلِمِينَ الْمَسَاكِينِ فَإِنَّ لَهُمْ عَلَيْكُمْ حَقّاً أَنْ تُحِبُّوهُمْ فَإِنَّ اللَّهَ أَمَرَ نَبِيَّهُ ص بِحُبِّهِمْ

 

33)                        خطر نافرمانی از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله

پس هر كه آن كس را كه خداوند به دوست داشتن او امر فرموده دوست ندارد به طور يقين از خدا و پيامبرش نافرمانى نموده است و هر كه در حال نافرمانى از خدا و پيامبر خدا از دنيا برود گناهكار از دنيا رفته است.

فَمَنْ لَمْ يُحِبَّ مَنْ أَمَرَ اللَّهُ بِحُبِّهِ فَقَدْ عَصَى اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ مَنْ عَصَى اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ مَاتَ عَلَى ذَلِكَ مَاتَ وَ هُوَ مِنَ الْغَاوِينَ‏

 

34)                        تکبر و اظهار بزرگى و خواری

از قدرت نمايى و اظهار بزرگى بپرهيزيد؛ زيرا بزرگى رداى خداست و هر كه با خدا در رداى او بستيزد خدايش او را درهم شكند و در روز قيامت زبون و خوارش سازد.

إِيَّاكُمْ وَ الْعَظَمَةَ وَ الْكِبْرَ فَإِنَّ الْكِبْرَ رِدَاءُ اللَّهِ فَمَنْ نَازَعَ اللَّهَ رِدَاءَهُ قَصَمَهُ اللَّهُ وَ أَذَلَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ

 

35)                        تجاوز به حقوق دیگران و یاری خداوند برای مظلومان

مبادا بر حقّ يك ديگر تجاوز نماييد كه اين از سرشت نيكان نباشد؛ زيرا هر كه بر حقوق ديگران تجاوز نمايد خداوند تجاوز او را بر خودش باز گرداند و يارى خدا از آن كسى گردد كه حقّ او پايمال شده است و هر كه را خدا ياور باشد چيره گردد و از جانب خداوند پيروزى نصيبش شود.

 

إِيَّاكُمْ أَنْ يَبْغِيَ بَعْضُكُمْ عَلَى بَعْضٍ فَإِنَّهَا لَيْسَتْ مِنْ خِصَالِ الصَّالِحِينَ فَإِنَّه‏ مَنْ بَغَى صَيَّرَ اللَّهُ بَغْيَهُ عَلَى نَفْسِهِ وَ صَارَتْ نُصْرَةُ اللَّهِ لِمَنْ بُغِيَ عَلَيْهِ وَ مَنْ نَصَرَهُ اللَّهُ غَلَبَ وَ أَصَابَ الظَّفَرَ مِنَ اللَّهِ‏

 

36)                        حسد ریشه کفر

مبادا بر يك ديگر حسد ورزيد كه به طور قطع ريشه كفر، حسد است.

إِيَّاكُمْ أَنْ يَحْسُدَ بَعْضُكُمْ بَعْضاً فَإِنَّ الْكُفْرَ أَصْلُهُ الْحَسَدُ

 

37)                        نفرین مظلوم و ضرر به مسلمان

مبادا كسى را بر ضرر مسلمان ستمديده‏اى، يارى كنيد؛ كه آن ستمديده به درگاه الهى بر زيان‏ شما، دست به دعا بردارد و نفرين او در باره شما پذيرفته آيد؛ همان طور كه پدر ما، پيامبر خدا صلّى اللَّه عليه و آله مى‏فرمايد: «به طور قطع، نفرين مسلمان ستمديده به اجابت رسد».

إِيَّاكُمْ أَنْ تُعِينُوا عَلَى مُسْلِمٍ مَظْلُومٍ يَدْعُو اللَّهَ عَلَيْكُمْ وَ يُسْتَجَابُ لَهُ فِيكُمْ فَإِنَّ أَبَانَا رَسُولَ اللَّهِ ص يَقُولُ إِنَّ دَعْوَةَ الْمُسْلِمِ الْمَظْلُومِ مُسْتَجَابَةٌ إ

 

 

38)                        شکستن حرمت الهی و دست نیافتن به بهشت

مبادا نفس‏هاى شما به چيزى كه خدا بر شما حرام ساخته آزمند شود؛ زيرا هر كه در اين دنيا حرمت الهى را بشكند، خداوند بين او و بهشت و لذّت و نعمت و كرامتش كه براى اهل بهشت ابدى و، جاودانه است، براى هميشه جدايى افكند كه هرگز به آنها دست نيابد.

ايَّاكُمْ أَنْ تَشْرَهَ نُفُوسُكُمْ إِلَى شَيْ‏ءٍ مِمَّا حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ فَإِنَّهُ مَنِ انْتَهَكَ مَا حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ هَاهُنَا فِي الدُّنْيَا حَالَ اللَّهُ بَيْنَهُ وَ بَيْنَ الْجَنَّةِ وَ نَعِيمِهَا وَ لَذَّتِهَا وَ كَرَامَتِهَا الْقَائِمَةِ الدَّائِمَةِ لِأَهْلِ الْجَنَّةِ أَبَدَ الْآبِدِين‏[2]

 

39)                        گناه کردن برای لذت زود گذر

و بدانيد كه بد نصيبى است آنچه به دست آورده آن كسى كه در مقام بُردن و باختن، طاعت الهى را ترك كرده و مرتكبِ معصيت شده ترجیح داده  لذّت دنيايى كه منقطع و زايل مى‏شود،  بر نعمت و لذّت و كرامت ابدی بهشت كه از براى اهل بهشت، مهيّاست.

وَ اعْلَمُوا أَنَّهُ بِئْسَ الْحَظُّ الْخَطَرُ لِمَنْ خَاطَرَ اللَّهَ بِتَرْكِ طَاعَةِ اللَّهَ وَ رُكُوبِ مَعْصِيَتِهِ، فَاخْتَارَ أنْ يَنْتَهِكَ مَحَارِمَ اللَّهَ فِى لَذَّاتِ دُنْيَا مُنْقَطِعَةٍ زَائِلَةٍ عَنْ أهْلِهَا عَلَى خُلُودِ نَعِيمٍ فِى الْجَنَّةِ وَ لَذَّاتِهَا وَ كَرَامَةِ أهْلِهَا؛

 

40)                        وای بر جماعت زیانکار در سفر تجارت صحرای قیامت و پناه گرفتن در نزد خداوند

واى بر اين جماعت! چه محرومى است كه نصيب ايشان شده، و چه زيان‏كارى و نقصان است كه با آن از سفر تجارت خود، باز گشته‏اند يا رجوع ايشان به بدن‏ها يا صحراى قيامت يا آن زيان و خسران خواهد بود، و چه بسيار بد خواهد بود حال ايشان نزد پروردگار ايشان در روز قيامت پناه گيريد به خداى- عزَّ و جلَّ- هميشه از آن كه شما را بر طريقه ايشان به راه بَرَد، و از آن كه شما را مبتلا سازد به آنچه ايشان را به آن، مبتلا ساخته. و توانايى نيست ما را و شما را بر طاعت الهى يا بر هيچ امرى، مگر به توفيق و مددكارى الهى.[3]

 

وَيْلٌ لِاولَئِكَ، مَا أخْيَبَ حَظَّهُمْ وَ أخْسَرَ كَرَّتَهُمْ‏  وَ أَسْوَءَ حَالَهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ

اسْتَجِيرُوا اللَّهَ أنْ يُجِيرَكُمْ فِى مِثَالِهِمْ أبَداً وَ أنْ يَبْتَلِيَكُم بِمَا ابْتَلَاهُمْ بِهِ، وَ لاقُوَّةَ لَنَا وَ لَكُم إلَّابِهِ.

 

کلید وازه ها:

خلق ,خو ,آرامش و حیا,دوری , بدیها,ادب , اهل باطل ,تحمل ,بی ادبی ها ,دوری , درگیری,

تقیه ,نصرت, یاری الهی ,کینه ,دشمن ,بدنهای یکسان,روحهای مختلف ,عزت , تشیع ,هشدار , حیله  ,دشمن ,تقوا , حفظ زبان ,محفوظ , کبر ,خلق ,خوی , وقار , آرامش , خشوع,خويشتن دارى , گناهان,توفیق ,مهرورزى, مجالست, دشمنان,کفر, آدم ,شر ,گرفتار ,کبر ,و بد خویی ,دشنام دادن , بی شرمی,سوار, موج, گناه ,طلب ,عافیت ,دعای فراوان , اجابت ,دعای مومنان  ,بهشت ,ذکر ,فراوان , یاد خداوند ,مذکور ,خداوند,مواظبت , نمازها ,دوستدار, مستمندان , سرنوشت ,نیک,تحقیر, مسلمانان , بد ,تقوا پیشگی , مستمندان ,خطر, نافرمانی , پیامبر ,تکبر ,اظهار, بزرگى ,خواری,تجاوز , حقوق , یاری ,خداوند ب, مظلومان ,حسد ,ریشه, کفر,نفرین مظلوم ,ضرر ,مسلمان ,شکستن ,حرمت الهی , دست,بهشت,گناه , لذت ,زود گذر,وای,جماعت زیانکار , سفر, تجارت ,صحرای, قیامت , پناه گرفتن , خداوند

 

 



[1] - بعد از این عبارت در کتاب تحف نیامده است  با اینکه جمله ناقص میماند و لذا دنباله این عبارت چون در تحف العقول نبود از کتاب روضه کافی آوردیم. الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏8، ص: 3

 

 

[2] - الكافى / ج‏8 / 2 / كتاب الروضة ..... ص : 2

منهج اليقين / 42 / [طلب عافيت و رضا به قضا]  

الروضة من الكافي يا گلستان آل محمد / ترجمه كمره‏اى ج‏1 2 رساله امام صادق عليه السلام باصحاب خود

تحف العقول-ترجمه حسن زاده، ص: 561

 

[3] - منهج اليقين (شرح نامه امام صادق عليه السلام به شيعيان)       297     اجتناب از محارم الهى  

 


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :

حديث

    عبد اللَّه بن سنان از امام صادق عليه السّلام روايت كرده است كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود: در وقت هر نماز، فرشته‏اى اين صلا دهد كه: اى مردم! بپا خيزيد و با نماز خود آن آتشهايى را كه با دستهاى خود در پشت خويش بر افروخته‏ايد خاموش كنيد

    ثواب الاعمال و عقاب الاعمال شیخ صدوق

لينک هاي مفيد