Delicious facebook RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 220358
تعداد مشاهدات : 248

سخنان حضرت امام حسین علیه السلام در شب عاشورا سپاس خداى تعالی به قرآن و حکمت و گوشهای شنوا و بصیرت وصف یاران با وفای خود

سخنان حضرت امام حسین علیه السلام در شب عاشورا سپاس خداى تعالی به قرآن و حکمت و گوشهای شنوا و بصیرت وصف یاران با وفای خود

سخنان حضرت امام حسین علیه السلام در شب عاشورا سپاس خداى تعالی به قرآن و حکمت و گوشهای شنوا و بصیرت وصف یاران با وفای خود رخصت رفتن یاران از نزد حضرت جواب یاران آن حضرت و پیش قدم بودن حضرت عباس علیه السلام کلام پسران عقيل کلام مسلم بن عوسجة رحمة اللَّه عليه

سخنان حضرت امام حسین علیه السلام در شب عاشورا  

حسين عليه السّلام نزديكيهاى شب ياران خود را گرد آورد، على بن الحسين زين العابدين عليه السّلام گويد: من در آن حال با اينكه بيمار بودم نزديك شدم كه ببينم پدرم بآنان چه ميگويد، پس شنيدم رو بأصحاب كرده فرمود:

سپاس خداى تعالی به قرآن و حکمت و گوشهای شنوا و بصیرت

سپاس كنم خداى را به بهترين سپاسها، و حمد كنم او را در خوشى و سختى، بار خدايا من سپاس گويم ترا بر اينكه ما را بنبوت گرامى داشتى و قرآن را بما آموختى و در دين ما را دانا ساختى، و گوشهاى شنوا و ديده‏هاى بينا و دلهاى آگاه بما ارزانى داشتى، پس ما را از سپاسگزاران قرار ده، [1]

وصف یاران با وفای خود

اما بعد همانا من يارانى باوفاتر از ياران خود سراغ ندارم، و بهتر از ايشان نميدانم، و خاندانى نيكوكارتر و مهربانتر از خاندان خود نديده‏ام، خدايتان از جانب من پاداش نيكو دهد.

 

رخصت رفتن یاران از نزد حضرت

آگاه باشيد همانا من ديگر گمان يارى كردن از اين مردم ندارم، آگاه باشيد من بهمه شما رخصت رفتن دادم پس همه شما آزادانه برويد و بيعتى از من بگردن شما نيست، و اين شب كه شما را گرفته فرصتى قرار داده آن را شتر خويش كنيد (و بهر سو خواهيد برويد)! [2]

 

جواب یاران آن حضرت و پیش قدم بودن حضرت عباس علیه السلام

برادران آن حضرت و پسرانش و برادرزادگان و پسران عبد اللَّه بن جعفر گفتند: براى چه اين كار را بكنيم (يا معنا اينست كه ما اين كار را نخواهيم كرد) براى اينكه پس از تو زنده باشيم؟

هرگز خداوند آن روز را براى ما پيش نياورد، و نخستين كس كه اين سخن را گفت: عباس بن على عليهما السّلام بود و ديگران نيز از او پيروى كرده چنين سخنانى گفتند، [3]حسين عليه السّلام فرمود: اى پسران عقيل شما را كشته شدن مسلم بس است پس شما برويد و من اجازه رفتن بشما دادم، گفتند:

کلام پسران عقيل

سبحان اللَّه! مردم در باره ما چه گويند؟ گويند: ما بزرگ و آقا و عموزاده خود را كه بهترين عموها بود واگذاريم و يك تير نيز با ايشان نينداخته، و يك نيزه بكار نبرده، و يك شمشير هم نزده ايشان را واگذارديم، و ندانيم چه بسرشان آمد؟! نه بخدا ما چنين كارى نخواهيم كرد، بلكه ما جان و مال و زن و فرزند خود را در راه تو فدا سازيم، و در ركاب تو جنگ كنيم تا بهر جا درآمدى ما نيز بهمانجا درآئيم، خدا زشت گرداند زندگى پس از جناب تو را.

 کلام مسلم بن عوسجة رحمة اللَّه عليه

پس مسلم بن عوسجة برخاسته عرض كرد: آيا ما دست از تو برداريم؟ آنگاه ما چه عذر و بهانه در باره پرداختن حق تو بدرگاه خدا بريم؟ آگاه باش بخدا (دست از تو برندارم) تا نيزه بسينه دشمنانت بكوبم و با شمشير خود اينان را بزنم تا قائمه‏اش در دست من است، و اگر سلاح جنگ نيز نداشته باشم سنگ بر ايشان اندازم، بخدا دست از تو برندارم تا خدا بداند كه ما حرمت پيغمبرش را در باره تو رعايت نموديم، بخدا سوگند اگر من بدانم كه كشته خواهم شد سپس زنده شوم آنگاه مرا بسوزانند، و دوباره زنده‏ام كنند و ببادم دهند (شايد مقصود اين باشد كه خاكستر سوخته‏ام را بباد دهند) و هفتاد بار اين كار را با من بكنند دست از تو برندارم تا مرگ خويش را در يارى تو دريابم، چگونه اين كار را نكنم با اينكه جز اين نيست كه يك كشتن بيش نيست، سپس آن كرامتى است كه هرگز پايان ندارد.[4]

کلام زهير بن قين رحمة اللَّه عليه

پس از او زهير بن قين رحمة اللَّه عليه برخاسته گفت: بخدا من دوست دارم كشته شوم سپس زنده شوم، دوباره كشته شوم تا هزار بار و خداى عز و جل بوسيله من از كشته شدن تو و اين جوانان از خاندانت جلوگيرى فرمايد، [5]و گروهى از ياران آن حضرت مانند اين سخنان كه همه نشانه پايدارى و فداكارى خود بود بعرض رساندند،

سپاسگزارى امام حسین علیه السلام از یاران

پس حسين عليه السّلام از همگان سپاسگزارى فرمود و پاداش نيكشان را خواست، و بخيمه خود بازگشت.

 

 

کلید واژه ها

سخنان ,حسین ,شب ,عاشورا  ,سپاس ,قرآن ,حکمت ,گوشهای ,بصیرت,یاران ,وفای ,رخصت ,یاران ,جواب ,عباس ,عقيل,مسلم ,عوسجة ,زهير ,قين ,سپاسگزارى

 



[1] - اللَّهُمَّ إِنِّي أَحْمَدُكَ عَلَى أَنْ أَكْرَمْتَنَا بِالنُّبُوَّةِ وَ عَلَّمْتَنَا الْقُرْآنَ وَ فَقَّهْتَنَا فِي الدِّينِ وَ جَعَلْتَ لَنَا أَسْمَاعاً وَ أَبْصَاراً وَ أَفْئِدَةً فَاجْعَلْنَا مِنَ الشَّاكِرِينَ

[2] - أَلَا وَ إِنِّي لَأَظُنُّ أَنَّهُ آخِرُ يَوْمٍ لَنَا مِنْ هَؤُلَاءِ أَلَا وَ إِنِّي قَدْ أَذِنْتُ لَكُمْ فَانْطَلِقُوا جَمِيعاً فِي حِلٍّ لَيْسَ عَلَيْكُمْ مِنِّي ذِمَامٌ هَذَا اللَّيْلُ قَدْ غَشِيَكُمْ فَاتَّخِذُوهُ جَمَلًا.

 

[3] - فَقَالَ لَهُ إِخْوَتُهُ وَ أَبْنَاؤُهُ وَ بَنُو أَخِيهِ وَ ابْنَا عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ لِمَ نَفْعَلُ ذَلِكَ لِنَبْقَى بَعْدَكَ لَا أَرَانَا اللَّهُ ذَلِكَ أَبَداً بَدَأَهُمْ بِهَذَا الْقَوْلِ الْعَبَّاسُ بْنُ عَلِيٍّ رِضْوَانُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَ اتَّبَعَتْهُ الْجَمَاعَةُ عَلَيْهِ فَتَكَلَّمُوا بِمِثْلِهِ وَ نَحْوِهِ‏

 

[4] - وَ قَامَ إِلَيْهِ مُسْلِمُ بْنُ عَوْسَجَةَ فَقَالَ أَ نُخَلِّي‏ عَنْكَ وَ لَمَّا نُعْذِرْ إِلَى اللَّهِ سُبْحَانَهُ فِي أَدَاءِ حَقِّكَ أَمَا وَ اللَّهِ حَتَّى أَطْعَنَ فِي صُدُورِهِمْ بِرُمْحِي وَ أَضْرِبَهُمْ بِسَيْفِي مَا ثَبَتَ قَائِمُهُ فِي يَدِي وَ لَوْ لَمْ يَكُنْ مَعِي سِلَاحٌ أُقَاتِلُهُمْ بِهِ لَقَذَفْتُهُمْ بِالْحِجَارَةِ وَ اللَّهِ لَا نُخَلِّيكَ حَتَّى يَعْلَمَ اللَّهُ أَنْ قَدْ حَفِظْنَا غَيْبَةَ رَسُولِ اللَّهِ ص‏ فِيكَ وَ اللَّهِ لَوْ عَلِمْتُ أَنِّي أُقْتَلُ ثُمَّ أُحْيَا ثُمَّ أُحْرَقُ ثُمَّ أُحْيَا ثُمَّ أُذْرَى يُفْعَلُ ذَلِكَ بِي سَبْعِينَ مَرَّةً مَا فَارَقْتُكَ حَتَّى أَلْقَى حِمَامِي دُونَكَ وَ كَيْفَ لَا أَفْعَلُ ذَلِكَ وَ إِنَّمَا هِيَ قَتْلَةٌ وَاحِدَةٌ ثُمَّ هِيَ الْكَرَامَةُ الَّتِي لَا انْقِضَاءَ لَهَا أَبَداً.

 

[5] - وَ قَامَ زُهَيْرُ بْنُ الْقَيْنِ الْبَجَلِيُّ رَحْمَةُ اللَّهِ عَلَيْهِ فَقَالَ وَ اللَّهِ لَوَدِدْتُ أَنِّي قُتِلْتُ ثُمَّ نُشِرْتُ ثُمَّ قُتِلْتُ حَتَّى أُقْتَلَ هَكَذَا أَلْفَ مَرَّةٍ وَ أَنَّ اللَّهَ تَعَالَى يَدْفَعُ بِذَلِكَ الْقَتْلَ عَنْ نَفْسِكَ وَ عَنْ أَنْفُسِ هَؤُلَاءِ الْفِتْيَانِ مِنْ أَهْلِ بَيْتِكَ.

 


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :

حديث

    عبد اللَّه بن سنان از امام صادق عليه السّلام روايت كرده است كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود: در وقت هر نماز، فرشته‏اى اين صلا دهد كه: اى مردم! بپا خيزيد و با نماز خود آن آتشهايى را كه با دستهاى خود در پشت خويش بر افروخته‏ايد خاموش كنيد

    ثواب الاعمال و عقاب الاعمال شیخ صدوق

لينک هاي مفيد