Delicious facebook RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 263651
تعداد بازدید : 231

یازده عمل و یازده تجسم عمل در قیامت در شب معراج: بخشی از حوادث شب معراج:

یازده عمل و یازده تجسم عمل در قیامت در شب معراج: بخشی از حوادث شب معراج:

یازده عمل و یازده تجسم عمل در قیامت در شب معراج: بخشی از حوادث شب معراج: عمل ,تجسم ,قیامت ,شب ,معراج,مويش ,دوزخ,موى ,سر ,نامحرمان,,زبانش ,شوهر ,آزار , سینه ,آميزش ,پاهايش ,اذن,همسر ,خانه ,گوشت ,زينت ,زنجير ,مارها ,عقربها ,وضو ,آلودگى ,تطهير ,جنابت,حيض, نماز ,اهميّت ,كر,كور ,لال ,فرزند ,نسبت ,گوشت,مقراضها ,اجنبى ,عرضه ,آتش ,روده,دلّالى,جنسى ,خوك ,حمار ,سخن‏چينى ,دروغ ,سگ ,آوازه خوان ,حسود

یازده عمل و یازده تجسم عمل در قیامت در شب معراج:

بخشی از حوادث شب معراج:

عليّ بن عبد اللَّه الورّاق ... از عبد العظيم‏ حسنىّ از امام جواد عليه السّلام روايت كرده كه گفت: پدرم به واسطه آباء گرامش از امير مؤمنان عليهم السّلام نقل كرد كه فرمود: من و فاطمه بر رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله وارد شديم، پس ايشان را در حالى كه سخت مى‏گريست يافتيم، من عرض كردم پدر و مادرم فدايت يا رسول اللَّه! چه باعث شده كه شما اين چنين گريه ميكنيد؟ در پاسخم فرمود: اى علىّ! شبى كه مرا به آسمان بردند (يعنى معراج) زنانى از امّتم را در عذابى شديد نگريستم، و آن وضع براى من سخت گران آمد، و گريه‏ام از جهت عذاب سخت آنان است كه به چشم خويش وضعشان را ديدم (شرح واقعه بدين قرار است):

1)       زنى را به مويش در دوزخ، معلّق، آويخته بودند كه مغز سر او مى‏جوشيد،

2)       و زن ديگرى را ديدم كه به زبانش در جهنّم آويزان بود و آتش در حلقوم او ميريختند،

3)       و زن ديگرى را مشاهده كردم كه او را به سینه هایش آويخته بودند،

4)       و ديگرى را ديدم كه گوشت بدن خويش را ميخورد، و آتش در زير او شعله ميكشيد،

5)       و زنى ديگر را ديدم كه پاهايش را به دستهايش زنجير كرده بودند و مارها و عقربها بر او مسلّط بودند

6)       و زنى را ديدم كر و كور و لال كه در تابوتى‏ از آتش است و مخ او از بينيش خارج مى‏شود و همه بدنش قطعه قطعه از جذام و برص (خوره و پيسى) است

7)       و زن ديگر را مشاهد كردم كه در تنّورى از آتش به پاهايش آويزان است،

8)       و زنى را ديدم كه گوشت بدنش را از پس و پيش با قيچى آتشين مى‏برند،

9)       و ديگرى را ديدم صورت و دستهايش آتش گرفته و مشغول خوردن روده‏هاى خويش است،

10)   و زنى را ديدم كه سرش سر خوك و بدنش بدن حمار است و هزار هزار نوع او را عذاب مى‏كنند

11)   و زنى را به صورت سگ ديدم كه از عقب بشكم او آتش مى‏ريزند و از دهانش بيرون ميريزد و فرشتگان با گرزهائى آتشين بر سر و پيكر او مى‏زنند.

پس فاطمه عليها السّلام به پدرش عرض كرد: اى حبيب من، و اى نور ديدگانم به من بگو كه اينان چه كرده بودند و رفتارشان چه بود كه به اين عقوبت گرفتار شدند.

رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود: اى دختر عزيزم:

1)       امّا آن زنى كه به‏ موى‏ سرش‏ معلّق‏ در آتش بود، آن فردى بود كه موى سر خويش از نامحرمان نمى‏پوشانيد،

2)       و امّا آن زنى كه به زبانش آويخته بود او كسى بود كه با زبان، شوهر خويش را آزار مى‏داد،

3)       و آنكه به سینه هایش آويزان بود شوهردارى بود كه از آميزش با شويش پرهيز نداشت

4)       و امّا آنكه به پاهايش معلق در دوزخ بود كسى بود كه بدون اذن‏ همسر خود از خانه بيرون مى‏رفت

5)        و امّا آن زنى كه گوشت بدن خويش را مى‏خورد آن بود كه خود را براى نامحرمان زينت مى‏كرد،

6)       و امّا آنكه دست و پايش را به هم زنجير كرده بودند و مارها و عقربها بر او مسلّط بودند زنى بود كه درست وضو نمى‏ساخت و لباسش را از آلودگى به نجس، تطهير نمى‏كرد، و غسل جنابت و حيض بجاى نمى‏آورد و خود را نظيف نمى‏ساخت، و به نماز اهميّت نمى‏داد،

7)       و امّا آن كر و كور و لال زنى بود كه از غير شوهر خويش داراى فرزند مى‏شد و به شوهر خود نسبت ميداد،

8)       و آنكه گوشت بدنش را با مقراضها مى‏بريد پس وى زنى بود كه خود را در اختيار مردان اجنبى مينهاد و خود را بدانها عرضه مينمود،

9)       و امّا آن زنى كه سر و رويش آتش گرفته بود و مشغول خوردن روده‏هاى خود بود آن كسى بود كه دلّالى جنسى به حرام ميكرد،

10)   و امّا آنكه سرش سر خوك و بدنش بدن حمار بود آن زنى بود كه سخن‏چينى به دروغ مينمود،

11)   و امّا آنكه رخسارش رخسار سگ بود و آتش در دبر او ميريختند و از دهانش بيرون مى‏آمد آن زنى آوازه‏خوان و نوحه‏گر و حسود بود،

آنگاه پيامبر صلى اللَّه عليه و آله فرمود: واى بر زنى كه شوى خويش را به غضب آرد، و خوشا به حال‏ بانوئى كه شوهرش از او راضى باشد.[1]

نکته:

البته این طوایف و گروها اگر توبه واقعی  کنند (طریق توبه در مطالب مربوطه آمده است ) پاک خواهند شد و از این عذابها نجات می یابند

 این فرمایشات رسول گرامی بر اساس آیه تجسم اعمال  آیه 8 سوره زلزال است :  که خداوند می فرماید: وَ مَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّة یعنی و هركس هم‏وزن ذره‏اى بدى كند، آن بدى را ببيند  

, و همجنین بر اساس آیه 174 سوره بقره  که دلالت بر تجسم اعمال می کند خداوند می فرماید:إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ ما أَنْزَلَ اللَّهُ مِنَ الْكِتابِ وَ يَشْتَرُونَ بِهِ ثَمَناً قَلِيلاً أُولئِكَ ما يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ إِلاَّ النَّارَ وَ لا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ لا يُزَكِّيهِمْ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيم‏ قطعاً كسانى كه آنچه را خدا از كتاب [تورات و انجيل به عنوان حلال و حرام‏] نازل كرده [به سود خود از بى‏سوادان يهود و نصارى‏] پنهان مى‏كنند، و در برابر اين پنهان كارى بهاى اندكى به دست مى‏آورند، جز آتش به شكم‏هاى خود نمى‏ريزند. و خدا روز قيامت با آنان سخن نمى‏گويد، و [از گناهان و زشتى‏ها] پاكشان نمى‏كند، و براى آنان عذابى دردناك است‏

علامه در تفسیر المیزان می فرماید این آیه دلالت بر تجسم‏ اعمال‏ درروز قیامت دارد:

و در آيه شريفه دلالتى كه بر تجسم اعمال و تحقق نتائج آن دارد، بر كسى پوشيده نيست، چون اولا مى‏فرمايد: اينكه علماى اهل كتاب احكام نازله از ناحيه خدا را در برابر بهايى اندك فروختند، همين اختيار ثمن اندك عبارتست از خوردن آتش و فرو بردن آن در شكم .

و ثانيا در آيه بعدش همين اختيار كتمان و گرفتن ثمن اندك در برابر احكام خدا را مبدل كرد به اختيار ضلالت بر هدايت، و ثالثا اين اختيار را هم مبدل كرد به اختيار عذاب بر مغفرت و در آخر، مطلب را با جمله: (مگر چقدر بر سوختن در آتش صبر دارند) ختم نمود و آن جرمى كه از ايشان بيشتر بچشم مى‏خورد و روشن‏تر است، اين است كه بر اين كتمان خود ادامه ميدهند، و بر آن اصرار مى‏ورزند.

لذا مى‏فرمايد: (چقدر بر آتش صبر دارند پس معلوم مى‏شود اختيار بهاى اندك بر احكام خدا، اختيار ضلالت است بر هدايت، و اختيار ضلالت بر هدايت در نشئه ديگر به صورت اختيار عذاب بر مغفرت مجسم مى‏شود، و نيز ادامه بر كتمان حق در اين نشئه، بصورت ادامه بقاء در آتش مجسم ميگردد) (دقت بفرمائيد).[2]

متن حدیث از عیون اخبار الرضا شیخ صدوق:

عَنْ عَبْدِ الْعَظِيمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْحَسَنِيِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ الرِّضَا عَنْ أَبِيهِ الرِّضَا عَنْ أَبِيهِ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ عَنْ أَبِيهِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَبِيهِ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ عَنْ أَبِيهِ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَبِيهِ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ع قَالَ: دَخَلْتُ أَنَا وَ فَاطِمَةُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ص فَوَجَدْتُهُ يَبْكِي بُكَاءً شَدِيداً فَقُلْتُ فِدَاكَ أَبِي وَ أُمِّي يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا الَّذِي أَبْكَاكَ فَقَالَ يَا عَلِيُّ لَيْلَةَ أُسْرِيَ بِي إِلَى السَّمَاءِ رَأَيْتُ نِسَاءً مِنْ أُمَّتِي فِي عَذَابٍ شَدِيدٍ فَأَنْكَرْتُ شَأْنَهُنَّ فَبَكَيْتُ لِمَا رَأَيْتُ مِنْ شِدَّةِ عَذَابِهِنَّ :

1)   وَ رَأَيْتُ امْرَأَةً مُعَلَّقَةً بِشَعْرِهَا يُغْلَى دِمَاغُ رَأْسِهَا

2)   وَ رَأَيْتُ امْرَأَةً مُعَلَّقَةً بِلِسَانِهَا وَ الْحَمِيمُ يُصَبُّ فِي‏ حَلْقِهَا

3)   وَ رَأَيْتُ امْرَأَةً مُعَلَّقَةً بِثَدْيَيْهَا

4)   وَ رَأَيْتُ امْرَأَةً تَأْكُلُ لَحْمَ جَسَدِهَا وَ النَّارُ تُوقَدُ مِنْ تَحْتِهَا

5)   وَ رَأَيْتُ امْرَأَةً قَدْ شُدَّ رِجْلَاهَا إِلَى يَدَيْهَا وَ قَدْ سُلِّطَ عَلَيْهَا الْحَيَّاتُ وَ الْعَقَارِبُ

6)   وَ رَأَيْتُ امْرَأَةً صَمَّاءَ عَمْيَاءَ خَرْسَاءَ فِي تَابُوتٍ مِنْ نَارٍ يَخْرُجُ دِمَاغُ رَأْسِهَا مِنْ مَنْخِرِهَا وَ بَدَنُهَا مُتَقَطِّعٌ مِنَ الْجُذَامِ وَ الْبَرَصِ

7)   وَ رَأَيْتُ امْرَأَةً مُعَلَّقَةً بِرِجْلَيْهَا فِي تَنُّورٍ مِنْ نَارٍ

8)   وَ رَأَيْتُ امْرَأَةً تُقَطَّعُ لَحْمُ جَسَدِهَا مِنْ مُقَدَّمِهَا وَ مُؤَخَّرِهَا بِمَقَارِيضَ مِنْ نَارٍ

9)   وَ رَأَيْتُ امْرَأَةً يُحْرَقُ وَجْهُهَا وَ يَدَاهَا وَ هِيَ تَأْكُلُ أَمْعَاءَهَا

10)                      وَ رَأَيْتُ امْرَأَةً رَأْسُهَا رَأْسُ الْخِنْزِيرِ وَ بَدَنُهَا بَدَنُ الْحِمَارِ وَ عَلَيْهَا أَلْفُ أَلْفِ لَوْنٍ مِنَ الْعَذَابِ

11)                       وَ رَأَيْتُ امْرَأَةً عَلَى صُورَةِ الْكَلْبِ وَ النَّارُ تَدْخُلُ فِي دُبُرِهَا وَ تَخْرُجُ مِنْ فِيهَا وَ الْمَلَائِكَةُ يَضْرِبُونَ رَأْسَهَا وَ بَدَنَهَا بِمَقَامِعَ‏[3] مِنْ نَارٍ

فَقَالَتْ فَاطِمَةُ ع حَبِيبِي وَ قُرَّةُ عَيْنِي أَخْبِرْنِي مَا كَانَ عَمَلُهُنَّ وَ سِيرَتُهُنَّ حَتَّى وَضَعَ اللَّهُ عَلَيْهِنَّ هَذَا الْعَذَابَ فَقَالَ يَا بُنَيَّتِي:

1)     أَمَّا الْمُعَلَّقَةُ بِشَعْرِهَا فَإِنَّهَا كَانَتْ لَا تُغَطِّي شَعْرَهَا مِنَ الرِّجَالِ

2)     وَ أَمَّا الْمُعَلَّقَةُ بِلِسَانِهَا فَإِنَّهَا كَانَتْ تُؤْذِي زَوْجَهَا

3)     وَ أَمَّا الْمُعَلَّقَةُ بِثَدْيَيْهَا فَإِنَّهَا كَانَتْ تَمْتَنِعُ مِنْ فِرَاشِ زَوْجِهَا

4)     وَ أَمَّا الْمُعَلَّقَةُ بِرِجْلَيْهَا فَإِنَّهَا كَانَتْ تَخْرُجُ مِنْ بَيْتِهَا بِغَيْرِ إِذْنِ زَوْجِهَا

5)     وَ أَمَّا الَّتِي كَانَتْ تَأْكُلُ لَحْمَ جَسَدِهَا فَإِنَّهَا كَانَتْ تُزَيِّنُ بَدَنَهَا لِلنَّاسِ

6)     وَ أَمَّا الَّتِي شُدَّ[4] يَدَاهَا إِلَى رِجْلَيْهَا وَ سُلِّطَ عَلَيْهَا الْحَيَّاتُ وَ الْعَقَارِبُ فَإِنَّهَا كَانَتْ قَذِرَةَ الْوَضُوءِ قَذِرَةَ الثِّيَابِ وَ كَانَتْ لَا تَغْتَسِلُ مِنَ الْجَنَابَةِ وَ الْحَيْضِ وَ لَا تَنْتَظِفُ وَ كَانَتْ تَسْتَهِينُ بِالصَّلَاةِ

7)     وَ أَمَّا الصَّمَّاءُ الْعَمْيَاءُ الْخَرْسَاءُ فَإِنَّهَا كَانَتْ تَلِدُ مِنَ الزِّنَاءِ فَتُعَلِّقُهُ فِي عُنُقِ زَوْجِهَا

8)      وَ أَمَّا الَّتِي كَانَتْ تَقْرِضُ لَحْمَهَا بِالْمَقَارِيضِ فَإِنَّهَا كَانَتْ تَعْرِضُ نَفْسَهَا عَلَى الرِّجَالِ

9)     وَ أَمَّا الَّتِي كَانَتْ تُحْرَقُ وَجْهُهَا وَ بَدَنُهَا وَ هِيَ تَأْكُلُ أَمْعَاءَهَا فَإِنَّهَا كَانَتْ قَوَّادَةً

10) وَ أَمَّا الَّتِي كَانَ رَأْسُهَا رَأْسَ الْخِنْزِيرِ وَ بَدَنُهَا بَدَنَ الْحِمَارِ فَإِنَّهَا كَانَتْ نَمَّامَةً كَذَّابَةً

11) وَ أَمَّا الَّتِي كَانَتْ عَلَى صُورَةِ الْكَلْبِ وَ النَّارُ تَدْخُلُ فِي دُبُرِهَا وَ تَخْرُجُ مِنْ فِيهَا فَإِنَّهَا كَانَتْ قَيْنَةً[5] نَوَّاحَةً حَاسِدَةً

 ثُمَّ قَالَ ع وَيْلٌ لِامْرَأَةٍ أَغْضَبَتْ زَوْجَهَا وَ طُوبَى لِامْرَأَةٍ رَضِيَ عَنْهَا زَوْجُهَا.[6]

 

کلید واژه ها:

عمل ,تجسم ,قیامت ,شب ,معراج,مويش ,دوزخ,موى ,سر ,نامحرمان,,زبانش ,شوهر ,آزار , سینه ,آميزش ,پاهايش ,اذن,همسر ,خانه ,گوشت ,زينت ,زنجير ,مارها ,عقربها ,وضو ,آلودگى ,تطهير ,جنابت,حيض,

نماز ,اهميّت ,كر,كور ,لال ,فرزند ,نسبت ,گوشت,مقراضها ,اجنبى ,عرضه ,آتش ,روده,دلّالى,جنسى ,خوك ,حمار ,سخن‏چينى ,دروغ ,سگ ,آوازه خوان ,حسود

 

 



[1] - ترجمه عيون أخبار الرضا عليه السلام ؛ ج‏1 ؛ ص662

[2] - ترجمه تفسير الميزان    ج‏1   ص 645

[3] - المقمعة كمكنسة: العمود من الحديد« گرز آهن».

[4] -هكذا في أكثر النسخ، و لكن في النسخة المطبوعة الجديدة:« شدت».

[5] - القينة: الأمة المغنية.

[6] - عيون أخبار الرضا عليه السلام ؛ ج‏2 ؛ ص10

 


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :

حديث

    قَالَ الصادق علیه السلام : مَسْحُ الْوَجْهِ بَعْدَ الْوُضُوءِ يَذْهَبُ بِالْكَلَفِ وَ يَزِيدُ فِي الرِّزْق‏ وَ أُمِرَ بِمَسْحِ الْحَاجِبِ وَ أَنْ يَقُولَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الْمُحْسِنِ الْمُجْمِلِ الْمُنْعِمِ الْمُفَضِّلِ فَلَا تَرْمَدُ عَيْنَا

    و فرمود: دست كشيدن بچهره پس از وضوء ككمك چهره را بزدايد، و روزى را فراوان كند، تذکر: قبل از وضو پاهای خود را خوب بشویید تا تمیز شود که وقتی مسح کشیدید رغبت داشته باشید که آب دست و مسحتون را روی صورت بکشید. البته مومن همیشه باید پاهایش تمیز باشد. و فرمود: بابرو دست كشند و گويند: االْحَمْدُ لِلَّهِ الْمُحْسِنِ الْمُجْمِلِ الْمُنْعِمِ الْمُفَضِل‏تا چشم درد نگيرد،

    بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج‏59، ص: 27

لينک هاي مفيد