Delicious facebook RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 30050
تعداد مشاهدات : 1293

لباس

آداب پيامبر گرامي صلي الله عليه و اله در پوشاك و متعلقات آن

رواياتى در باره آداب پيامبر گرامي صلي الله عليه و اله در پوشاك و متعلقات آن

[رواياتى در باره آداب پيامبر گرامي صلي الله عليه و اله  در پوشاك و متعلقات آن‏]

لباس سبز و سفید

و از جمله آداب آن حضرت در پوشيدنى‏ها و متعلقات آن يكى همان است كه غزالى در كتاب احياء العلوم نقل كرده كه: رسول خدا (ص) هر قسم لباسى كه برايش فراهم ميشد مى‏پوشيد، چه لنگ، چه عبا، چه پيراهن، چه جبه و امثال آن، و از لباس سبز رنگ خوشش مى‏آمد، و بيشتر لباس سفيد مى‏پوشيد و مى‏فرمود: زنده‏هاى خود را سفيد بپوشانيد و مرده‏هاى خود را هم در آن كفن كنيد، و بيشتر اوقات قبايى را كه در جوف آن لايه داشت مى‏پوشيد، چه در جنگ و چه در غير آن، و براى آن حضرت قبايى بود از سندس كه وقتى آن را مى‏پوشيد از شدت سفيدى به زيبائيش افزوده مى‏شد.

طریق پوشیدن لباس

 و تمامى لباسهايش تا پشت پايش بلند بود، و إزار را روى همه لباسها مى‏پوشيد و آن تا نصف ساق پايش بود. و همواره پيراهنش را با شال مى‏بست و چه بسا در نماز و غير نماز كمربند آن را باز مى‏كرد، و آن حضرت عبايى داشت كه با زعفران رنگ شده بود.

و نيز آن حضرت كساء سياه رنگى داشت كه آن را به كسى بخشيد، ام سلمه پرسيد: پدر و مادرم فدايت باد كساء سياه شما چه شد؟ فرمود: به ديگرى پوشاندمش، ام سلمه عرض كرد هرگز زيباتر از سفيدى تو در سياهى آن كسا نديدم.

انگشتر دست کردن

انس مى‏گويد: رسول خدا (ص) هميشه انگشتر بدست مى‏كرد، و بسيار مى‏شد كه از خانه بيرون مى‏آمد در حالى كه نخى به انگشترى خود بسته بود تا به آن وسيله به ياد كارى كه مى‏خواست انجام دهد بيفتد، و با همان انگشتر نامه‏ها را مهر مى‏كرد .

 

پوشیدن لباس از طرف راست و بیرون آوردن از طرف چپ

هميشه لباس را از طرف راست مى‏پوشيد و مى‏گفت:" الحمد للَّه الذى كسانى ما اوارى به عورتى و اتجمل به فى الناس- حمد خدايى را كه مرا به چيزى كه عورتم را به آن پنهان كنم و خود را در بين مردم به آن زينت دهم پوشانيد" و وقتى لباسى از تن خود بيرون مى‏كرد از طرف چپ آن را از تن خارج مى‏نمود.

پوشاندن دیران با لباس خود

 و هر وقت لباسى نو مى‏پوشيد، لباس كهنه‏اش را به فقيرى مى‏داد و مى‏گفت: هيچ مسلمانى نيست كه با لباس كهنه خود مسلمانى را بپوشاند و جز براى خدا نپوشاند مگر اينكه آنچه را كه از او پوشانيده از خودش در ضمانت خدا و حرز و خير او خواهد درآمد، هم در دنيا و هم در آخرت.

یکی بودن ظرف وضو و آشامیدن

آفتابه‏اى از سفال داشت كه با آن وضو مى‏گرفت و از آن مى‏آشاميد و مردم چون مى‏دانستند كه آفتابه آن جناب مخصوص وضو و آشاميدنش است از اين رو كودكان را به عنوان تيمن و تبرك مى‏فرستادند تا از آن آفتابه بياشامند و از آب آن به صورت و بدن خود بمالند، بچه‏ها هم بدون پروا از آن جناب چنين مى‏كردند.  [1]

لباس پنبه ای

 و در كتاب خصال به سند خود از على (ع) نقل مى‏كند كه در ضمن حديث" چهار صد كلمه" فرموده: لباس پنبه‏اى بپوشيد كه لباس رسول خدا (ص) است، چه آن جناب لباس پشمى و مويى نمى‏پوشيدند مگر به جهت ضرورت [2]

 

و در كافى به سند خود از هشام بن سالم از ابى عبد اللَّه (ع) نقل كرده كه فرمود: انگشتر رسول خدا (ص) از نقره بود.  [3]

و در آن كتاب به سند خود از ابى خديجه نقل كرده كه گفت: امام صادق (ع) فرمود: نگين انگشتر بايد كه مدور باشد همانطور كه نگين رسول خدا (ص) چنين بود. [4]

و در خصال به سند خود از عبد الرحيم بن ابى البلاد و از ابى عبد اللَّه (ع) نقل كرده كه فرمود: رسول خدا (ص) دو انگشتر داشت به يكى از آنها نوشته بود:" لا اله الا اللَّه محمد رسول اللَّه" و به ديگرى نوشته بود:" صدق اللَّه". [5]

و نيز در آن كتاب به سند خود از حسين بن خالد از ابى الحسن ثانى (ع) نقل مى‏كند كه در ضمن حديثى فرمود: رسول خدا (ص) و امير المؤمنين و حسن و حسين و همه ائمه معصومين (ع) هميشه انگشتر را بدست راست خود مى‏كردند.  [6]

 

پوشیدن پیراهن قبل از شلوار

 و در مكارم از امام صادق از على (ع) نقل كرده كه فرمود: انبياء (ع) پيراهن را قبل از شلوار مى‏پوشيدند.


 

زمان مسافرت در تابستان و زمستان   

و در كافى به سند خود از سكونى از ابى عبد اللَّه (ع) نقل كرده كه فرمود: رسول خدا (ص) وقتى در تابستان بيرون مى‏رفت روز پنج شنبه حركت مى‏كرد و اگر در زمستان مى‏خواست از سرما برگردد روز جمعه برمى‏گشت.  [7]



[1] - احياء العلوم ج 7 ص 130

[2] - خصال صدوق ص 612

[3] - كافى ج 6 ص 468 ح 1

[4] - كافى ج 6 ص 468 ح 4

[5] - خصال صدوق ص 61

[6] - مستدرك ج 1 ص 229.

[7] - كافى ج 6 ص 532 ح 14

dig�L<�ϩh��an lang=FA style='font-size:14.0pt;line-height:115%; font-family:"2 Zar"'>آن كه بخواند بر او فاتحه الكتاب را هفتاد بار يا چهل مرتبه يا هفت مرتبه يا يك مرتبه، و در حديث است كه اگر بخوانى حمد را بر ميتى هفتاد مرتبه و او زنده شود، عجبى نيست. و هم وارد شده كه هر كه را علتى باشد، بخواند در گريبان خود حمد را؛ هفتاد مرتبه. و سزاوار است كه بعد از خواندن حمد بر مريض، لباس او را تكان دهد.

 

7)     اين كه نخورد نزد مريض چيزى را كه او ميل دارد و براى او ضرر دارد.

8)     آن كه كارى كه موجب دل تنگى مريضى شود، نكند و او را به غيظ نياورد.

9)     آن كه التماس دعا كند از او، زيرا كه او از كسانى است كه دعايش مستجاب است و از حضرت صادق عليه السلام روايت است كه سه نفرند كه دعاى ايشان مستجاب است: حاجى و جهاد كننده و مريض.[2]



[1] - غايه القصوى فى ترجمه العروه الوثقى، ج‏1، ص: 210

[2] - غايه القصوى فى ترجمه العروه الوثقى، ج‏1، ص: 211

 


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :

حديث

    وَ قَالَ الصَّادِقُ ع ثَلَاثَةٌ لَا يَضُرُّ مَعَهُمْ شَيْ‏ءٌ الدُّعَاءُ عِنْدَ الْكُرُبَاتِ وَ الِاسْتِغْفَارُ عِنْدَ الذَّنْبِ وَ الشُّكْرُ عِنْدَ النِّعْمَة إرشاد القلوب إلى الصواب ج‏1 84 الباب الحادي و العشرون في الذكر و المحافظة عليه

    حضرت صادق عليه السّلام فرمود: سه چيز است كه با آنها چيزى زيان نميرساند دعا در گرفتاريها و غمها استغفار هنگام گناه كردن و شكر هنگام نعمت‏

لينک هاي مفيد