Delicious facebook RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 34426
تعداد مشاهدات : 1235

آياتى كه داراى عنوانى شده‏اند

آياتى كه داراى عنوانى شده‏اند

آياتى كه داراى عنوانى شده‏اند از جمله :
آيه نفى سبيل
آيه ذكر
آيه كتمان
آيه نفر
آيه تبليغ
آیه اكمال دين
آیه استعاذه
آیه شفاء
آیه بعث
آیه مباهلة
آیه تطهير
آیه شهادت
آیه صلوات
آیه كفّاره مجالس
آیه طريق دعوت
آیه نفر

آياتى كه داراى عنوانى شده‏اند

بعض آيات بنا بر مناسبت يا خصوصيّتى داراى نام يا عنوان ويژه‏اى شده‏اند از آن جمله:

1)    آیه ولایت : المائدة : 55   إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذينَ آمَنُوا الَّذينَ يُقيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ

جز اين نيست كه سرپرست و ولىّ امر شما خدا و فرستاده اوست و كسانى كه ايمان آورده‏اند، آنها كه نماز را برپا مى‏دارند و در حالى كه در ركوعند زكات مى‏دهند.

2)    آيه نفى سبيل: وَ لَنْ يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلًا « نساء/ 141.»: خداوند هيچ‏گاه براى كافران راه تسلّطى را بر مؤمنان قرار نمى‏دهد.

3)    آيه ذكر: وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ إِلَّا رِجالًا نُوحِي إِلَيْهِمْ فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ‏ « نحل/ 43.»: ما جز افرادى را كه به آنها وحى كرديم، بعنوان رسول بر مردم نفرستاديم. اگر نمى‏دانيد از اهل اطلاع و دانش سؤال نمائيد.

4)    آيه كتمان: إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ ما أَنْزَلْنا مِنَ الْبَيِّناتِ وَ الْهُدى‏ مِنْ بَعْدِ ما بَيَّنَّاهُ لِلنَّاسِ فِي الْكِتابِ أُولئِكَ يَلْعَنُهُمُ اللَّهُ وَ يَلْعَنُهُمُ اللَّاعِنُونَ‏ « بقره/ 159.»: آنان كه دلايل روشن و وسايل هدايت را كه ما نازل كرديم، بعد از آنكه در قرآن براى مردم بيان داشتيم كتمان مى‏كنند خدا آنان را لعنت مى‏نمايد و تمام لعن كنندگان عالم هم آنان را نفرين و لعنت مى‏كنند.

5)    آيه نفر: فَلَوْ لا نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ مِنْهُمْ طائِفَةٌ لِيَتَفَقَّهُوا فِي الدِّينِ وَ لِيُنْذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذا رَجَعُوا إِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُونَ‏ « توبه/ 122.»: چرا از هر گروهى طايفه‏اى از آنان كوچ نمى‏كنند تا در دين (و معارف اسلام) آگاهى و بينش پيدا كنند و در بازگشت بسوى قوم خود آنان را انذار نمايند (تا از مخالفت با دستورهاى الهى) بترسند و خوددارى كنند؟

6)    آيه تبليغ، يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكافِرِينَ‏ « مائده/ 67.»: اى رسول ما، آنچه از جانب پروردگارت به تو نازل شد ابلاغ كن كه اگر انجام ندهى رسالت خدا را بپايان نرسانده‏اى. خدا تو را از جهت مردم حفظ خواهد كرد و خدا مسلّما كافران را هدايت نخواهد نمود. (دانشمندان بزرگ اسلامى اعمّ از شيعه يا سنّى به اسناد معتبر نقل كرده‏اند كه اين آيه درباره على بن ابيطالب (ع) و در باب ولايت و وصايت آن حضرت بعد از رسول خدا (ص) است، و در غدير خم، روز 18 ذى الحجّة سال دهم هجرت نازل گرديد. تفصيل اين جريان مهمّ و جالب را در جلد پنجم تفسير نمونه بخوانيد).

7)    آیه اكمال دين: الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَ رَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلامَ دِيناً « مائده/ 3.: امروز (با تعيين على (ع) به عنوان جانشين پيامبر خاتم (ص) دين شما را براى شما كامل گردانيدم و نعمتم را بر شما تمام كردم و راضيم كه اسلام دين و آئين زندگى شما باشد. اين آيه نيز در روايات زيادى از طرق معروف اهل تسنّن و شيعه نقل شده است كه آيه شريفه مذكور در روز غدير خم در پى آيه مربوط به ابلاغ ولايت على (ع) نازل گرديد. براى اطّلاع وسيع در اين باب به جلد چهارم تفسير نمونه، ص 263 به بعد مراجعه نمائيد.

8)    آیه استعاذه : فَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجِيمِ‏ « نحل/ 98.»: هنگامى كه مى‏خواهى شروع به خواندن قرآن كنى (استعاذه كن) از شرّ شيطان مطرود شده به خدا پناه ببر.

9)    آیه شفاء :وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ لا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَساراً « اسرا/ 82.»:ما قرآن را نازل مى‏كنيم كه شفاء و رحمت براى مؤمنان است، و ظالمان را جز زيان و خسران نمى‏افزايد.

10)                      آیه بعث : أَ فَحَسِبْتُمْ أَنَّما خَلَقْناكُمْ عَبَثاً وَ أَنَّكُمْ إِلَيْنا لا تُرْجَعُونَ‏ « مؤمنون/ 115.»: آيا تصور كرده‏ايد كه ما شما را بيهوده آفريده‏ايم و شما بسوى ما باز نمى‏گرديد؟!

11)                      آیه مباهلة: فَمَنْ حَاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَكُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكاذِبِينَ‏ « آل عمران/ 61.»:هر گاه بعد از علم و دانشى كه در باب مسيح به تو رسيد باز كسانى با تو محاجّه و ستيزه‏ كنند به آنها بگو: بيائيد ما فرزندان خود را دعوت كنيم و شما فرزندان خود را، ما زنان خويش را دعوت مى‏كنيم و شما هم زنان خويش را، ما از نفوس خود دعوت مى‏نمائيم و شما نيز از نفوس خود، آنگاه مباهله مى‏كنيم و لعنت خدا را بر دروغگويان قرار مى‏دهيم.(براى اطلاع از داستان مباهله به جلد دوّم تفسير نمونه، ص 437 مراجعه نمائيد.)

12)                      آیه تطهير: إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً « احزاب/ 33.»: همانا خدا مى‏خواهد پليدى و گناه را از شما اهل بيت پيامبر خاتم دور كند و شما را كاملا پاك سازد.(در اين باب به جلد هفدهم تفسير نمونه، ص 288 مراجعه كنيد.)

13)                      آیه شهادت : شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ وَ الْمَلائِكَةُ وَ أُولُوا الْعِلْمِ قائِماً بِالْقِسْطِ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ‏ « آل عمران/ 18.»: خداى تعالى گواهى مى‏دهد كه معبودى جز او نيست. و فرشتگان و صاحبان دانش هر يك بگونه‏اى گواهى مى‏دهند، در حالى كه خداوند قيام به عدالت دارد (و اين عدالت نشانه يگانگى ذات باريتعالى است. بنا بر اين شما هم با آنان همصدا شويد و بگوئيد) معبودى جز او نيست و او توانا و حكيم است.

14)                      آیه صلوات: إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلِيماً « احزاب/ 56.»: خداوند و فرشتگانش بر پيامبر درود مى‏فرستند. اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد بر او درود فرستيد و تسليم فرمان او شويد.

15)                      آیه كفّاره مجالس : سُبْحانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ وَ سَلامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ‏ « صافّات/ 180 تا 182.»: منزّه است پروردگارت، پروردگار عزّت و قدرت از توصيفاتى كه جاهلان در باره او مى‏نمايند. و سلام بر رسولان. و حمد و ستايش مخصوص خداوندى است كه پروردگار عالميان است.

16)                      آیه طريق دعوت : ادْعُ إِلى‏ سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَ الْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَ جادِلْهُمْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ‏ « نحل/ 125»: اى رسول، با بيانات حكمت‏آميز و اندرز نيكو مردم را به راه پروردگارت دعوت‏نما و با آنان به روشى كه از هر جهت نيكوتر است استدلال و مناظره كن.

17)                      آیه نفر : فَلَوْ لا نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ مِنْهُمْ طائِفَةٌ لِيَتَفَقَّهُوا فِي الدِّينِ وَ لِيُنْذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذا رَجَعُوا إِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُونَ‏ « توبه/ 122.»: چرا از هر گروهى طايفه‏اى از آنان كوچ نمى‏كنند (و طايفه‏اى بمانند) تا در دين (و احكام و معارف اسلام) آگاهى عميق پيدا كنند و در بازگشت بسوى قوم خود آنان را انذار نمايند تا (از مخالفت با پروردگار) بترسند و از گناه خوددارى كنند.( براى اطلاع بيشتر در اين موضوع به جلد هشتم تفسير نمونه، ص 189 مراجعه كنيد.)

18)                      عظيمترين آيات قرآن: ابن مسعود از رسول اكرم روايت كرده است كه: عظيمترين آيات قرآن آية الكرسى است: اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ لا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَ لا نَوْمٌ‏ « اعراف/ 204.»

19)                      و مخوفترين آيه: وَ مَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ‏ « بقره/ 156 و 157.».

20)                      و اميد بخشترين آيات آيه شريفه: قُلْ يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى‏ أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ‏ « بقره/ 255.»: به آن بندگان من كه در راه معصيت خدا راه اسراف، عليه خودشان در پيش گرفتند بگو هرگز از رحمت و لطف بى‏انتهاى خدا نوميد مشويد. خداى مهربان همه گناهان شما را خواهد بخشيد زيرا اوست كه بسيار آمرزنده و بسيار مهربان است. اميد بخشترين آيه قرآن براى اهل توحيد: إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ « زلزال/ 8.»: محقّق است كه خدا هركس را كه به او شرك ورزد نخواهد بخشيد و غير از مشرك هر فردى را كه بخواهد مورد مغفرت قرار خواهد داد روايت از مولى امير المؤمنين عليه السلام است كه فرمود: اميدوار كننده‏ترين آيات اين آيه شريفه است: وَ ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَ يَعْفُوا عَنْ كَثِيرٍ « زمر/ 53»: آنچه از رنجها و مصائب به شما مى‏رسد همه از اعمال خود شماست در حالى كه خدا بسيارى از اعمال نارواى شما را مورد عفو قرار مى‏دهد. در تفسير اين آيه از رسول خدا (ص) نقل است كه هر چه گرفتارى است بلحاظ كارهاى نادرست خود افراد است. و ذات احديت بزرگوارتر از آن است كه عقوبتها را تكرار نمايد. و آنچه را خداى كريم در دنيا عفو نموده است بزرگوارتر از آن است كه از عفو خويش باز گردد. كفّاره گناهان شما استغفار است.

21)                      از آياتى كه ملامت در آن بسيار شديد است: لَوْ لا يَنْهاهُمُ الرَّبَّانِيُّونَ وَ الْأَحْبارُ عَنْ قَوْلِهِمُ الْإِثْمَ وَ أَكْلِهِمُ السُّحْتَ لَبِئْسَ ما كانُوا يَصْنَعُونَ‏ « مائده/ 63.»: اگر علما و روحانيون، آنان را از گفتار زشت و خوردن حرام باز ندارند عجب كار زشتى را مرتكب مى‏شوند.

22)                      بهتر از تمام اشيائى كه آفتاب بر آن طلوع كرده و غروب نموده :از ابن عباس نقل شده است كه هشت آيه در سوره نساء است كه براى اين امّت از تمام اشيائى كه آفتاب بر آن طلوع كرده و غروب نموده است بهتر مى‏باشد « آيات 26 تا 28- 31 و 40 و 48.»

23)                      مشایعت فرشتگان :  آيات و سورى كه با مشايعت فرشتگان نازل شده است و دلالت بر اهميّت خاصّ مى‏كند: 1- فاتحة الكتاب 2- سوره انعام 3- سوره يس 4- سوره كهف 5- آية الكرسى‏ « بقره/ 255.» 6- آيه 45 از سوره زخرف: وَ سْئَلْ مَنْ أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رُسُلِنا أَ جَعَلْنا مِنْ دُونِ الرَّحْمنِ آلِهَةً يُعْبَدُونَ‏: اى پيامبر، از رسولانى كه ما پيش از تو فرستاديم بپرس آيا جز خداى يكتاى مهربان خدايان ديگرى را هم معبود مردم قرار داده‏ايم؟! 7- آيات اواخر سوره بقره، از: لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ إِنْ تُبْدُوا ما فِي أَنْفُسِكُمْ أَوْ تُخْفُوهُ يُحاسِبْكُمْ بِهِ اللَّهُ ... تا: أَنْتَ مَوْلانا فَانْصُرْنا عَلَى الْقَوْمِ الْكافِرِينَ‏. « بقره/ 284 تا 286.»

24)                      سور و آياتى كه بر هيچ پيامبرى جز خاتم پيامبران نازل نشده است:1- سوره فاتحة الكتاب 2- آية الكرسى 3- سه آيه پايان سوره بقره: لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ ... 4- آيه شريفه: إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ‏ « بقره/ 157.»

25)                      و از آيات و سورى كه بر پيامبران پيشين هم نازل شده است:1- تمام سوره اعلى: سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى ... صحف ابراهيم و موسى‏ « شامل 19 آيه.» 2- آيه: التَّائِبُونَ الْعابِدُونَ ... تا: وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ‏ « توبه/ 112- كه بر ابراهيم (ع) نيز نازل شده است.» 3- قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ ... تا: فِيها خالِدُونَ‏ « مؤمنون/ 1 تا 11.» 4- آيه: إِنَّ الْمُسْلِمِينَ وَ الْمُسْلِماتِ‏ « احزاب/ 35.» ... تا آخر آيه ... 5- از آيه: الَّذِينَ هُمْ عَلى‏ صَلاتِهِمْ دائِمُونَ ... تا آيه: وَ الَّذِينَ هُمْ بِشَهاداتِهِمْ قائِمُونَ‏ « معارج/ 23 تا 33»: يازده آيه- اين سه مورد اخير كه جز بر پيامبر خاتم و بر حضرت ابراهيم بر پيامبر ديگرى نازل نشده است.

کتاب آشنايى با علوم قرآنى(رادمنش)    ص  152        

 

 


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :

حديث

    وَ رُوِيَ أَنَّ الرَّجُلَ يَكْذِبُ الْكَذِبَةَ فَيُحْرَمُ بِهَا صَلَاةَ اللَّيْلِ فَإِذَا حُرِمَ صَلَاةَ اللَّيْلِ حُرِمَ بِذَلِكَ الرِّزْق‏ إرشاد القلوب إلى الصواب ج‏1 93 الباب الثاني و العشرون في فضل صلاة الليل

    روايت شده مردى كه دروغ بگويد از نماز شب محروم مى‏شود پس هر گاه از نماز شب محروم شد بدين جهت از روزى فراخ محروم مى‏شود

لينک هاي مفيد